πολυκαρπος ή τανκς

2008-01-07T09:53:00.000+02:00

το ξέρω ότι με διαβάζεις

Jack Bauer must die

2007-03-12T10:53:00.000+02:00

Πριν λίγες μέρες τελείωσα τον 5ο κύκλο του 24. Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε, αλλά ήταν καλή παρέα τις μέρες που μου λείπεις και δεν έχω όρεξη να κάνω τίποτα χωρίς εσένα. Ένα πράγμα που μου έχει μείνει από την Αγγλία, εκτός από 2 κωλόχαρτα που περιφέρω από γραφείο σε γραφείο όταν χρειαστεί να ψάξω δουλειά, είναι η τάση να σκέφτομαι και συχνα να εκφράζομαι στα αγγλικά, σχεδόν σαν να είμαι bilingual. Βλέποντας λοιπόν τον Τζακ να γαμεί και να δέρνει (fuck yeah!) τους κακούς, και μιλώντας σου κάθε βράδυ πριν αποκοιμηθώ στο τηλέφωνο, σκέφτηκα τι γαμάτο t-shirt θα ήταν ένα που θα έγραφε:

"TRYING TO FIND TRUE LOVE IS LIKE TRYING TO KILL JACK BAUER"

Ξέρεις ότι θα είναι δύσκολο, ξέρεις ότι θα αποτύχεις πάρα πολλές φορές, εκεί που το έχεις σίγουρο κάτι συμβαίνει από το πουθενά και η κατάσταση σου γλιστράει από τα χέρια, για να μην πω για προδοσίες από άτομα που εμπιστεύεσαι (φίλοι/φίλες που θέλουν να μπουν στο παντελόνι μας, εκείνη η πόρνη η σύζυγος του πάλμερ, πρόεδρος Λόγκαν κλπ), ή για το ενδεχόμενο κακιασμένων εχθρών από το παρελθόν (οι κινέζοι, κάνα-δυο πρώην σου/μου κλπ). Όπως και να το δεις, είτε είσαι κακός με βλέψεις για παγκόσμιο πυρηνικό όλεθρο ή απλά in the mood for love όπως εγώ, την έχεις γαμήσει.

είμαι σχεδόν σίγουρος ότι μια μέρα θα βλέπω τις φωτογραφίες που χαμογελάμε αγκαλιά και θα βρίζω.
ίσως να βρίζω τον εαυτό μου, ίσως εσένα και καποιον από τους "φίλους" σου.
είναι όμως και στιγμές που σκέφτομαι ότι κάποτε ο τζακ θα πεθάνει. Δε μπορεί να την γλιτώνει συνέχεια. Θα πάρει μαζί του καμιά 500αριά κακούς, θα σώσει την αμερική για 78η φορά, θα σώσει τον πρόεδρο, την Κιμ (τι πρόστυχο πλάσμα θεέ μου!) , και τους συνεργάτες του(ο Τζακ Μπάουερ δεν έχει φίλους), αλλά δεν μπορεί... Θα κουραστούν οι παραγωγοί, θα πέσουν τα νούμερα της τηλεθέασης, θα βαρεθεί ο Κήφερ, ε, ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ο Τζακ θα μας αφήσει χρόνους. Και τότε εγώ κι εσύ, αγκαλιά, θα γελάσουμε με την κωλόφατσα της Κλόη, θα κλείσουμε την τηλεόραση, και θα ξαπλώσουμε αγκαλιά συζητώντας για ώρες για το τέλος ενός γνήσιου american hero. θα με κοιτάς στα μάτια, και θα χαμογελάω χαιρέκακα.

η Νίνα Μάγιερς θα ήταν περήφανη.

υγ: Μπορεί όμως στο μέλλον να μην είσαι εσύ αυτή δίπλα μου. Ή μπορεί να το βλέπω μόνος μου. Ή μπορεί το παχύσαρκο, τσεβδό και ηλίθιο φάντασμα του έντγκαρ να βάλει κανένα μέσο στον κάτω κόσμο, ο Τζακ να γίνει ζόμπι, να επιστρέψει στη ζωή και να σώνει την Αμερική επ' άπειρον. Αλλά δεν νομίζω. Σου΄χω πει ότι μου λείπεις?

το μέγεθος μετράει (?)

2007-03-06T12:21:00.000+02:00

Άντρας blogger: Μα πότε θα καταλάβουν ορισμένοι ότι σημασία έχει η ποιότητα* και όχι η ποσότητα?

Γυναίκα blogger: Αυτά τα λες εσύ, που την έχεις μικρή**!

(Εγώ και η maroulitaaa. Κατά τη διάρκεια συζήτησης για το γεγονός ότι ένας blogger που διαβάζουμε και οι 2 ποστάρει σαν τρελός, 6-7 φορές την ημέρα!)

* των ποστ
** την επισκεψιμότητα

fuck art- let's dance!

2007-02-05T23:40:00.000+02:00

καταρχάς, δεν ξέρω πόσοι έχετε μείνει να με διαβάζετε, αλλά ζητώ ταπεινά συγνώμη που απείχα τόσο καιρό.. δεν έγινε τίποτα φοβερό, ούτε τεμπέλιαζα, απλά η φόρθνετ τον παίρνει από τα αυτιά, και το τεχνικό της τμήμα είναι πιο άχρηστο και από σπασουάρ σε ευνούχο.

εν πάσει περιπτώσει (το ξέρω, το παρακάνω..) εδώ είμαι κι εγώ και επιστρέφω με ένα πολύ σημαντικό και παντελώς ουρανοκατέβατο ερώτημα:

ποιο είναι το απόλυτο pop τραγούδι?

σκεφτόμουν να κάνω ένα πάρτυ, το οποίο τελικά αναβλήθηκε, αλλά πριν, είχα ήδη μπει στην διαδικασία της επιλογής της μουσικής... είναι από τα πρώτα πράγματα που διαλέγω όταν ετοιμάζω κάτι σπίτι μου (συνήθως το πρώτο είναι το φαγητό και το αλκοόλ) και πάντα καθορίζεται από το τι όρεξη έχω εκείνη την εποχή.
ε, αυτή την περίοδο λοιπόν, i wanna fuckin' paaaaarteeeh..
η φιέστα μπορεί να αναβλήθηκε, αλλά η διάθεση παραμένει, όπως και η αναζήτηση της απόλυτης party music λίστας.
αν σας έλεγαν λοιπόν, να διαλέξετε ένα τραγούδι που θα θέλατε ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να ακούσετε σε ένα πάρτυ, ποιο θα ήταν άραγε αυτό...?
το δικό μου είναι το freedom 90 του george michael.
το ξέρω ότι ακούγεται λίγο gay, το ξέρω ότι ίσως αναρωτιέστε αν πράγματι είμαι αυτό το πρότυπο ανδρισμού που θαυμάζατε τόσο καιρό (δεν είμαι) αλλά έχω να πω το εξής:

έχετε παρατηρήσει που σε κάθε πάρτυ παίζει ένας ηλίθιος μεθυσμένος που χορεύει στην μέση του πάρτυ μόνος του και όλοι τον κοιτάνε ενώ προσπαθεί να κάνει κάτι μεταξύ χορού, mating ritual για ορνιθόρρυγχους, με παράλληλη ισορροπία ποτού στο ένα χέρι, τσιγάρο στο άλλο, το ένα μάτι γλαρό από το αλκοόλ, και το άλλο αναποφάσιστο?

ε, αν στο επόμενο πάρτυ που θα πάτε, παίξει το freedom και δείτε τον συγκεκριμένο ηλίθιο, πείτε μου ένα γεια...
μπορεί να μην το θυμάμαι την επόμενη μέρα αλλά να είστε σίγουροι ότι θα το εκτιμήσω.

overheard in athens*

2007-01-21T21:31:00.000+02:00

εξυπνάκιας#1: Pε, μου'χει κολλήσει ένα τραγούδι από την κόρη του Tερζή! αυτό που λέει "που και που με θυμάσαι"...

εξυπνάκιας#2: A, η κόρη του Tερζή το λέει αυτό?

εξυπνάκιας#1: Nαι ρε, κι αυτή τραγουδίστρια σαν τον πατέρα της έγινε...

εξυπνάκιας#2: E τι θα γινότανε? γιατρός?

--Κολωνάκι

(*influenced by:overheard in new york )

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ-10

2007-01-17T13:54:00.000+02:00

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ, ΣΚΕΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, BUKKAKE!
'Η αλλιώς, 10 πράγματα που μου έκαναν εντύπωση την εβδομάδα που πέρασε...

ξεκινάμε?

1.ο γκομενάκος που πάιζει στο prisonbreak είναι χειρότερος ηθοποιός και από τον Ethan Hawke, ο οποίος, ως γνωστόν, είναι ο παπακαλιάτης του εξωτερικού. θυμάμαι ακόμα μια κριτική για το training day σε ένα αγγλικό περιοδικό, που έγραφε ότι οι υποκριτικές ικανότητες του Ethan χωρίζονται σε δύο πράγματα: pouting and frowning...
αν δεν είχε κουλτουριάρηδες φίλους (linklater κλπ) και ωραία σύζυγο (παλιά) θα ήταν ένας real life joey tribiani. τι έλεγα? α ναι, κρίμα για το prisonbreak, γιατί ήμουν άρρωστος και το είχα ανάγκη... ο τυπάκος, και ο henry rollins lookalike που κάνει τον αδερφό του, έχουν την υποκριτική δεινότητα μιας βιβλιοθήκης ΙΚΕΑ.
2. είχα έναν καυγά (που λέει ο λόγος) με την μαρουλίτα γιατί της έβρισα έναν γκομενάκο που της άρεσε, και άρχισε να με κατηγορεί ότι όλους τους λέω φλώρια, και εγώ δήθεν είμαι ο μόνος ωραίος, κλπ κλπ. μετά της είπα ότι θεωρώ πχ, τον ματ ντίλον ωραίο γκόμενο, και μου είπε ότι πλέον είναι πουρό. ορίστε λοιπόν άλλος ένας ηθοποιός που θεωρώ ωραίο:
o Peter Krause από το six feet under. happy now? έχει ένα μείον βέβαια, προφέρεται κρόουζη. φαντάζεσαι να σε λένε μαρουλίτα κρόουζη? σαν χαρακτήρας της φρουτοπίας με ναζιστικό παρελθόν.
3. το 25% των χανιωτών (ένας στους 4) παίρνουν αναπηρική σύνταξη. οι υπόλοιποι 3 δουλέυουν πόρτα σε άθλια club το καλοκαίρι, γαμάνε ξεκωλιάρες αθηναίες και μιλάνε σαν τον παρασκάκη που κέρδισε στο bar: "εά, κοπέλια, καλά είμαστεα?ρε σσσυα, να πάμε για ποτάκι το βράδυ, αλλά έχω να πάω τον γέρο μου στο χωράαφι αύριο πρωί. είναι ανάπηρος, αλλά έχει και 1000 ρίζες λάδι ρε συα..όχι, αυτό είναι από το δικό μαςςς, στον συναιτερισμό δίνουμε από τα μισερά που έχουμε στο άλλο χωράφι. και που θα πάτε? πάνος κι άμμοςςς? καλή φάσηα!"
4. ένας/μία άθλιος blogger με έχει βάλει στα λινκ του/της. θέλω εδώ και καμιά βδομάδα να του στείλω mail να με αφαιρέσει, αλλά μιλάμε για τέτοιο κομπλεξικό φασισταριό, που φοβάμαι ότι θα γίνει κάνα θέμα, και δεν έχω καμία όρεξη... έχει κάνει θέμα με πολύ πιο γελοία πράγματα, και γράφει άθλια, οπότε δε θεωρώ τιμή μου ούτε να με έχει εκεί, ούτε να αρχίσει να στριγγλίζει περί ελευθερίας στο διαδίκτυο και τα αρχίδια του καράμπελα. θα με κάνει πρωτο όνομα βέβαια, γιατί στην ελλάδα το παν είναι να κάνεις σαματά, όχι να κάνεις κάτι ουσιαστικό, αλλά να πάει να γαμηθεί κι αυτός, και οι διπλές προσωπικότητές του, και οι "ψαγμένες" μουσικές του που μόνο αυτός ανακαλύπτει σε όλο τον blogger..χαχαχαχ θεέ μου, τι άλλο θα διαβάσω σε αυτό το ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ και ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΛΟΓΟΥ που ονομάζεται ελληνική μπλογκόσφαιρα?
5. μόλις είδα τον καμπουράκη να ψευτοφλερτάρει παιχνιδιάρικα την τένια μακρή. νομίζω ότι θα ξεράσω. χειρότερο από το να δεις τους γονείς σου να κάνουν σεξ.
6. ανακάλυψα καινούρια σειρά! το Dexter, με έναν επιστήμονα εγκληματολογικού που είναι και serial killer! Tα 2 πρώτα επεισόδια που κατέβασα είναι πολύ καλά, πρωταγωνιστεί ο καταπληκτικός Michael C. Hall ( ο gay αδερφός στο six feet under) και είναι αρκούντως σκοτεινό και έξυπνο...μόλις διάβασα στο wikipedia ότι ετοιμάζεται και δεύτερη σεζόν! γιούπι! more reasons to stay at home and avoid socializing with wankers and cheap whores!
7. ο κάθε πικραμένος ανύπαρκτος στον πραγματικό κόσμο, που αυνανιζόταν κάθε φορά που έβλεπε το ποστ του με μεγάλη γραμματοσειρά στο μόνιτορ, έγραψε και ένα-δύο ποστ για το πρόσφατο ζήτημα. ήταν ο μόνος τρόπος να παραμείνουν επίκαιρα και με την ίδια επισκέψιμότητα τα άθλια blog τους.. γιατί δεν βάζανε δώρο καμιά τσόντα και κάνα ταινιάκι σαν τον θέμο και τον τράγκα? α ξέχασα, εδώ στα blog, οι πληροφορίες είναι ελεύθερες, και σωστός μάγκας είναι ο τσάμπα μάγκας...
8. πείτε καμιά ιδέα για απόκριες... εγώ λέω φέτος να ξαναντυθώ ταξί:

9. τo blog της κατερίνας (sakos me biftekia) και τα κείμενα του crackhitler είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω διαβάσει online ever. μαζί με τα blog που έχω στα λινκ μου, ήταν πολύ καλή παρέα μια βδομάδα τώρα που είμαι άρρωστος και με είχαν ξεχάσει θεοί αλλά όχι δαίμονες.
10. σκέφτομαι να σταματήσω να γράφω εδώ. να πάω να αράξω στο feelingminnesota, να διαβάζω κλασσική λογοτεχνία και να ποστάρω πικρόχολα κείμενα για γκόμενες και ναρκωτικά. we'll see. προς το παρόν, τα φιλιά μου.

n.y.e. hangover (Ή αλλιώς: 11 φωτογραφίες από Θεσσαλονίκη)

2007-01-05T10:06:00.000+02:00

(και ένα κείμενο για τα τσουρέκια στο feeling minnesota.)

puzzled

2006-12-30T01:11:00.000+02:00

(πάντα μισούσα τα σταυρόλεξα στα ταξίδια...)

owned (again)

2006-12-29T20:26:00.000+02:00

είχε αγοράσει μια πλαστική φωτιζόμενη επιγραφή από ένα funky (και καλά) κατάστημα δώρων στο κολωνάκι : sex in progress, ανακοίνωνε, με μεγάλα, φωτεινά γράμματα.

την χρησιμοποιούσε σαν φωτιστικό στο υπνοδωμάτιο. δούλευε με μπαταρίες, και την είχε κρεμάσει δίπλα στο κρεβάτι του. με την μαρία ήταν το αστείο τους. όποτε μπαίναν στο υπνοδωμάτιο για σεξ, αυτός ή και καμιά φορά παιχνιδιάρικα και αυτή, πατάγαν το κουμπάκι, άναβε το φωτιστικό, κλείναν τα φώτα, και το έκαναν..

όταν σηκωνόντουσαν για τσιγάρο και συμμάζεμα μετά, έσβηναν ξανά την επιγραφή, χαμογελώντας μεταξύ τους νωχελικά και πονηρά..

η μαρία τον χώρισε όταν μια μέρα στο σπίτι του, και λίγο πριν μπει μέσα της, πάτησε το κουμπάκι της επιγραφής και αυτή είχε ξεμείνει από μπαταρίες.

παρόλο που η μαρία είχε να τον δει και να τον επισκεφτεί κοντά μια βδομάδα.

(το κείμενο ανέβηκε και στο Feeling Minnesota)

what's your addiction?

2006-12-28T16:21:00.000+02:00

"What's your addiction? Is it money? Is it girls? Is it weed?
I've been afflicted by not one, not two, but all three"

μας λέει ο kanye, σε ένα τραγούδι σχετικά με την φύση του εθισμού.

αλλά ΚΥΡΙΩΣ σε ένα τραγούδι - ύμνο των όμορφων, ζαλισμένων, μποέμ fuckbuddies, και της αγάπης που κάπου-κάπου ξεφυτρώνει ανάμεσά τους...

(ο Feeling Minnesota σε ένα πολύ όμορφο κείμενο για τον εθισμό... μέρες που είναι..)

a tribute

2006-12-25T14:02:00.000+02:00

in all his sweaty, 'tached, funked-up AND messed-up glory:

και ένα tribute από τον Εddie Murphy:

R.I.P.

για τον θάνατο του νονού της soul έγραψαν και οι:
M. Hulot
Feeling Minnesota
Extragalactic

grumpy old men

2006-12-22T01:52:00.000+02:00

Το young at heart είναι ένα ντοκιμαντέρ που μόλις προβλήθηκε στην Αγγλία.
Ακολουθεί τις ζωές των μελών μιας -ομώνυμης- χορωδίας ηλικιωμένων στις ΗΠΑ. Όχι όμως μιας απλής χορωδίας γέρων: ενώ οι συνομήλικοι τους πίνουν τσάγια και πλέκουν, αυτοί οι άνθρωποι δίνουν την ψυχή τους στην σκηνή σε διασκευές James Brown, outKast, talking heads, the Clash, Sonic youth, Radiohead και Hendrix!
Η χορωδία κάνει περιοδείες (ενδεικτικοί τίτλοι τουρνέ: Road to Nowhere και Alive and Well) και το ντοκιμαντέρ δείχνει τα μέλη της να ετοιμάζονται για μια μεγάλη συναυλία στην πόλη από την οποία κατάγονται. Δείχνει τις ζωές τους, τα προβλήματα, αλλά και τη δίψα για ζωή στη σκιά του θανάτου και της κόπωσης από τα γηρατειά.
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, πέθαναν δύο από τα μέλη της χωρωδίας, γεγονός που έδωσε μια ακόμα πιο σοβαρή και γλυκόπικρη πτυχή στην δύναμη αυτών των ανθρώπων. Στο βίντεο που ακολουθεί, ο Fred Knittle, με εμφανή τα αναπνευστικά του προβλήματα λόγω καρδιάς(προσέξτε τον ανατριχιαστικό ήχο του αναπνευστήρα του) , τραγουδάει το fix you των Coldplay.
Το τραγούδι ήταν αρχικά ντουέτο αλλά τελικά ο Fred αναγκάστηκε να το τραγουδήσει μόνος του λόγω του ξαφνικού θανάτου του παρτενέρ του (Bob Salvini). Η συγκινημένη οικογένεια μέσα στο κοινό (λίγο μετά το πρώτο λεπτό) είναι συγγενείς του Bob.
Ξαφνικά, ένα τόσο μελό τραγούδι γίνεται συγκλονιστικό και η τηλεόραση δείχνει κάτι αληθινό που δεν είναι ριάλιτι.

AΛΛΑ, επειδή έρχονται Χριστούγεννα και το τελευταίο που θέλω είναι να κλαψουρίζετε πάνω από το blog μου, πάρτε και μια διασκευή στο " i wanna be sedated" των Ramones.
έτσι είναι η ζωή. γλυκόπικρη.

καλές γιορτές!

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ10-special edition: ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ 11!(9ο ΜΕΡΟΣ)

2006-12-18T18:56:00.000+02:00

Όχι απαραίτητα τα χειρότερα, αλλά ένα μείγμα από απογοητεύσεις, κακές επιλογές, λάθος κατευθύνσεις, και παρόλα αυτά, γνωστά λίγο-πολύ σε όλους!
"προσωπικές απόψεις" που λέει και ο enteka
κυρίες και κύριοι...

ENNIA: SHITLIST: 11 ΦΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟ 2006

1. "Meds" Placebo

προσωπική αδυναμία μου. Τους μισώ πιο πολύ από το τρίτο ράιχ. Το χειρότερο από τα lp που φάγαμε στην μάπα από απαράδεκτα ελληνικά ραδιόφωνα, απανταχού κάγκουρες, 16χρονους, ευαίσθητους φοιτητές και wannabe rockούδες.

2. "Sam's Town" The Killers

ο πιο hyped-up δίσκος του 2006, και ταυτόχρονα η πιο μεγάλη απογοήτευση. Μετά το "hot fuss", που το θεωρώ ΔΙΣΚΑΡΑ, δε μπορώ να καταλάβω τι τους έπιασε να γράψουν ένα ολόκληρο δίσκο με αποτυχημένες arena rock απομιμήσεις U2 (δεκαετίας 80) και Springsteen. Τους προετοιμάζαμε όλοι για το γκρουπ της επόμενης πενταετίας(τουλάχιστον), και αυτό αποδείχτηκε τελικά η παγίδα τους. Εμπορικά ίσως όντως να γίνουν, μουσικά όμως -όπως ελπίζαμε όλοι- δεν το βλέπω να συμβαίνει. Μακάρι να βγω ψεύτης. Και μακάρι κάποιος να ξυρίσει επιτέλους τον Flowers.

3. "Empire" Kasabian

μου άρεσε ότι τους γουστάρανε οι oasis και όλο το α λα happy mondays debauchery που απέπνεαν. O πρώτος δίσκος δεν έλεγε πολλά, αλλά σκέφτηκα ότι πρώτος είναι, καλά στοιχεία δείχνουν, περίμενε και τον επόμενο. Δυστυχώς, το empire ήταν ένας αχταρμάς ασυναρτησιών, επιρροών και ήχων που προσπάθησαν με κάθε τρόπο να μετατρέψουν σε μουσικό σύνολο. Aπέτυχαν οικτρά. Tελικά μοιάζουν στους mondays μονο στα drugs, και στους oasis μόνο στο trash talking. Απίστευτα κακός δίσκος.

4. "Revelations" Audioslave

δύο από τα αγαπημένα σου συγκροτήματα διαλύονται. Από αυτά τα δύο σχηματίζεται ένα καινούριο. Oι ελπίδες πολλές.
Το πρώτο lp, μάλλον βιαστικό και πρόχειρο. Τους δίνεις άλλη μια ευκαιρία.
Το δεύτερο είναι χειρότερο. Αρχίζουν να δηλώνουν δεξιά και αριστερά ότι ο επόμενος δίσκος θα έχει soul επιρροές. Δεν τον αγοράζεις. Τον κατεβάζεις για να δεις τι λέει.
Σε παίρνει ο ύπνος.

5. "Youth" Matisyahu

μας πρήξανε τα φρύδια τα αμερικάνικα έντυπα για τον συγκεκριμένο. Τελικά όλο το hype για τον πρώτο εβραίο reggae καλλιτέχνη αποδείχτηκε τσάμπα και βερεσέ. τα τραγούδια του είναι άθλια, και τελικά ίσως να είναι καλή ιδέα που οι περισσότεροι νορμάλ άνθρωποι από ρέγκε ακούνε μόνο μάρλευ και αυτό μόνο σε κανένα κάμπινγκ γυμνιστών, ή/και όταν είναι από 15 ως 18 χρονών. Τώρα που το ξανασκεφτομαι πιο ψύχραιμα, οι λέξεις "Matisyahu: o πρώτος hip εβραίος ρέγκε άρτιστ" μου κάνουν περισσότερο για μαρκίζα freak show, παρά για παρουσιάση μουσικού καλλιτέχνη..

6. "The Dutchess" Fergie

λογικό δεν είναι?

7. "Bright Idea" Orson

παντελώς άγνωστοι στην πατρίδα τους (Αμερική), τρομερά επιτυχημένοι εκεί (Αγγλία) που η μουσική βιομηχανία βρήκε ζώα να αγοράσουν τον δίσκο τους. κάτι ανάλογο με τους reammon και την μοντέρνα και προχώ Ελλαδάρα μας δηλαδή.

8. "Razorlight" Razorlight

μα είναι δυνατόν αυτή η μπάντα, με αυτό το album να πουλάει τόσο? Και να φιγουράρει και σε λίστες της χρονιάς στα αγγλικά έντυπα? Εντάξει, ωραίος γκομενάκος ο Borell, καλή παραγωγή -i guess- , είναι και της μόδας τα συγκροτήματα που κοιτάνε τα 80ς ψευτονοσταλγικά και ρετρό, αλλά οι συνθέσεις είναι επιπέδου παιδικού σταθμού. Θηλέων. Και για ποπ-ροκ συγκρότημα αυτό είναι απλά τραγικό.

9. "Alright still" Lilly Allen

ποτέ δεν κατάλαβα προς τι όλος αυτός ο χαμός. Ίσως επειδή βγήκε από το myspace, και έτρεξαν να την αγκαλιάσουν τα αγγλικά ΜΜΕ (που έχουν καταντήσει χειρότερα κι από την σούπερκατερίνα). Μην ανησυχείτε, τα ίδια θα την αποκαθηλώσουν στον επόμενο δίσκο. Αγαπάω ακόμα τον μπαμπά της πάντως, κι ας είναι εντελώς yob culture (δλδ χουλιγκάνος). Μα κατεβάστε ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ τραγούδι από τον δίσκο της, και πείτε μου αν είναι καλύτερο από αυτό:

10."Bande à Part" Nouvelle Vague

πείτε το όπως θέλετε: μουσική για ασανσέρ. muzak. one trick pony. ανέμπνευστα εξυπνακίστικα αναμασήματα από επιτυχίες άλλων, που σε πολλές περιπτώσεις δεν άρεσαν σε κανέναν ούτε στις original εκτελέσεις τους. Τι εννοώ? here you go:

Κλασσικό παράδειγμα φασισμού των δισκογραφικών, των τρέντυ, και των ψευτοκουλτουριάρηδων.

11. "Stadium Arcadium" Red Hot Chili Peppers

το "be here now" του 2006. όχι τόσο κακό, αλλά απογοητευτικό και άτολμο. Πομπώδες, ογκώδες και , ας το παραδεχτούμε επιτέλους, πολύ βαρετό σε αρκετά σημεία του.

ok, εγώ τελείωσα, Ας αρχίσουν τα υβριστικά comments από τους 2 σταθερούς αναγνώστες που έχω...

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ10-special edition: ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ 11!(8ο ΜΕΡΟΣ)

2006-12-15T14:09:00.000+02:00

11 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

ΟΚΤΩ: 11 ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ROLLING STONE (μέσα στο 2006)

ξεκινάμε?

1. τεύχος 993, 9 Φεβρουαρίου.
εξώφυλλο: Kanye West
O Kanye ντυμένος χριστός στο εξώφυλλο, και όλη η μεγαλομανία του (που άγγιξε την κορυφή στα πρόσφατα european mtv video awards) στην συνέντευξη που παραχωρεί στο περιοδικό.
ενδιαφέρουσα ατάκα: "why wasn't 'Gold Digger' nominated for Best Rap Song? that's a GIMME Grammy!"
bonus trivia: όταν ήταν μικρός, τα άλλα παιδάκια τον φώναζαν κοροϊδευτικά chinaboy επειδή για ένα χρόνο έζησε με την μητέρα του στην Κίνα, λόγω δουλειάς. Του έχει μείνει κόμπλεξ.
Μέρος της συνέντευξης ΕΔΩ

2. τεύχος 997, 6 Απριλίου.
εξώφυλλο: Οι κριτές του american idol
στη συνέντευξη που αναφέρομαι, η οποία δεν ολοκληρώνεται όμως ποτέ, η mainstream αμερική ανακαλύπτει τον τζάνκυ Pete.
ενδιαφέρουσα ατάκα: "could you take your shoes off, please?" ρωτάει ο Pete τον δημοσιογράφο, που ΔΕΝ φοράει παπούτσια. Ο δημοσιογράφος του το λέει. Ο pete κοιτάει τα πόδια του δημοσιογράφου, του ρίχνει μια άγρια ματιά και του λέει: "just take your shoes off, please."
bonus trivia: μέσα σε 3 ώρες, ο Pete καπνίζει ηρωίνη και κρακ, σουτάρει ηρωίνη και παίρνει και ένα e. Επίσης προσφέρει στον δημοσιογράφο ηρωίνη και e, αλλά όχι κρακ.
Μέρος της συνέντευξης ΕΔΩ

3. τεύχος 999, 4 Μαίου
εξώφυλλο: γελοιογραφία του Τ. Μπους
συνέντευξη: Eddie Vedder
ενδιαφέρουσα ατάκα: "Surfing is like no other thing I've felt, except for music and holding your newborn"
bonus trivia: Ο Eddie είναι φίλος με τους Kings of Leon και τους Strokes.

4. τεύχος 1002, 15 Ιουνίου
εξώφυλλο: red hot chili peppers
στην συνέντευξη οι peppers δίνουν all access pass στο περιοδικό.
ενδιαφέρουσα ατάκα: "my mom remembers me coming home from school and saying: "for the first time, I've found someone I can talk to" Flea, για την 30χρονη φιλία του με τον Kiedis.
bonus trivia: o Frusciante έχει ένα από αυτά τα κιτς γκριλ-τοστιέρες που διαφημίζει ο George Foreman στα τελεμάρκετινγκ.

5. τεύχος 1007, 24 Αυγούστου
εξώφυλλο: Christina Aguilera
ενδιαφέρουσα ατάκα: "I have a high tolerance for pain. But that one brought me joy" δηλώνει η Christina, για το διαμαντένιο σκουλαρίκι στο νουνού της.
bonus trivia: δεν το φοράει πια.
μέρος της συνέντευξης ΕΔΩ

6. τεύχος 1008, 7 Σεπτεμβρίου
εξώφυλλο: Bob Dylan
εμείς όμως θα ασχοληθούμε με την συνέντευξη του Andre των OutKast
ενδιαφέρουσα ατάκα: I wouldn't have written 'hey ya!' if it weren't for the Hives"
bonus trivia: (ΛΕΕΙ) ότι σταμάτησε να πίνει τσιγάρα, αλλά και αλκοόλ, εδώ και 10 χρόνια. (οκ, κι εγώ ειμαι ο πιτσιρίκος)

7. τεύχος 1009, 21 Σεπτεμβρίου
εξώφυλλο: Justin Timberlake
ο Justin σε full-promo mode, πίνει τσιγάρα στο άμστερνταμ και μας συστήνει την μαμά του.
ενδιαφέρουσα ατάκα: ( παρουσιάζοντας το καινούριο τότε "sexyback" στο ανυποψίαστο κοινό του άμστερνταμ) "this song is from my new album. if you don't like it, fuck you"
bonus trivia: ένα κορίτσι στο κοινό φοράει μπλουζάκι που γράφει: I HAD JUSTIN 3 TIMES.
Η μητέρα του και η Κάμερον Ντίαζ (κοπέλα του) ετοιμάζουν μπλουζάκια για την επόμενη συναυλία που θα γράφουν:
"I HAD JUSTIN FIRST", και "I HAD JUSTIN LAST"
μέρος της συνέντευξης ΕΔΩ

8. τεύχος 1010, 5 Οκτωβρίου
εξώφυλλο: Jack Nicholson
ψιλο-σκανδαλοθηρική συνέντευξη με τον Νίκολσον.
ενδιαφέρουσα ατάκα: "In terms of age, you could say that over the last year, Ι've probably covered the territory between 21 and 61." (σχετικά με τις σεξουαλικές του επιδόσεις τον τελευταίο χρόνο)
bonus trivia: κάποτε κυκλοφορούσε ολόγυμνος για 3 μήνες στο σπίτι του.
μέρος της συνέντευξης ΕΔΩ

9. τεύχος 1012, 2 Νοεμβρίου
εξώφυλλο: TIME TO GO! γελοιογραφία σχετικά με τα σκάνδαλα στο αμερικάνικο Κονγκρέσο
συνέντευξη με τον Pete Townshend των Who.
ενδιαφέρουσα ατάκα: (εξηγώντας την πρόσφατη επανένωση των who) "i don't want to play old Who songs. I could sell them to fucking CSI!" αλλά και: "I wouldn't pay money to go see the Who, not even with new songs. I don't want to look at these old guys in their self-congratulatory mode."
bonus trivia: αρχικά ήταν υπέρ του πολέμου στο ιράκ, αλλά πλέον έχει αλλάξει γνώμη..

10. τεύχος 1013, 16 Νοεμβρίου
εξώφυλλο: John Stewart & Stephen Colbert (βλέπε και MY HEROES στα λινκ δεξιά)
μάλλον μέτρια συνέντευξη των 2 κορυφαίων τηλεοπτικών πολιτικών κωμικών στην Αμερική αυτή την στιγμή. Γεμάτη πάντως ατάκες, και καρφιά για την πολιτική ζωή των ΗΠΑ.
ενδιαφέρουσα ατάκα: (αντικρύζοντας και ειρωνευόμενοι το τεράστιο μαγνητοφωνάκι του δημοσιογράφου του περιοδικού)
Colbert: είχα ένα ίδιο το 1973...
Stewart: νόμιζα ότι ήταν σεζ-λονγκ!
bonus trivia: o Colbert είναι ο νεότερος από 11 αδέλφια, και μάλιστα έχασε τα 2 από αυτά-και τον πατέρα του- σε αεροπορικό ατύχημα το 1974. επίσης είναι κουφός από το δεξί αυτί λόγω ενός παιδικού όγκου.
Η συνέντευξη ΕΔΩ.

11. τεύχος 1015, 14 Δεκεμβρίου
εξώφυλλο: ο Snoop Dogg ντυμένος άι βασίλης!
μια συνέντευξη εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και ανοιχτή από μεριάς του Snoop
ενδιαφέρουσα ατάκα: (σε ερώτηση του δημοσιογράφου αν φοβόταν μηπως τον σκοτώσει ο Suge Knight, προηγούμενο αφεντικό του και πλέον εχθρός του) "Fuck, nah. Never was afraid of him. i was afaid i was gonna have to kill him. That's what I was afraid of."
bonus trivia: άνθρωπος των αντιθέσεων. Προπονεί με πάθος μία παιδική ομάδα american football, και το 2003-04 είχε χωρίσει την γυναίκα του για να γίνει προαγωγός (pimp)

μέρος της συνέντευξης ΕΔΩ.

owned

2006-12-13T10:51:00.000+02:00

είναι κάποια ερωτήματα που προσωπικά πιστεύω ότι δε θα μπορέσω να απαντήσω ποτέ:

υπάρχει θεός? υπάρχει ζωή μετά από αυτή την -κυρίως- αηδία που υποτίθεται ότι ζω τώρα? οι γονείς μου σοβαρά κάποτε έκαναν σεξ για να με κάνουν? τι ακριβώς κατάφερε ο σόλιντ 2 χρόνια στον ολυμπιακό? είναι το yield ο χειρότερος δίσκος των pearl jam ή απλά το λέω επειδή όταν το αγόρασα ήμουν φρεσκοχωρισμένος και από τότε όποτε ακούω το wishlist μου'ρχεται αναγούλα και χασμουρητό ταυτόχρονα?

believe it or not, αυτά τα ερωτήματα επιστρέφουν ξανά και ξανά στο μυαλό μου κατά καιρούς (αυτό με το yield μου συνέβη τελευταία φορά στην συναυλία των pearl jam) , και ειλικρινά πιστεύω ότι δε θα τα απαντήσω ποτέ. Το πρόβλημα είναι ότι όσο μεγαλώνω, προστίθενται κι άλλα. Για παράδειγμα, πρόσφατα άκουσα αυτό:

"να σου πω, τι δουλειά έχει το προφυλακτικό στα σκουπίδια σου? αφού εμείς δεν βάζουμε!"

και ομολογώ ότι ούτε αυτή την φορά βρήκα πειστική απάντηση...

(το συγκεκριμένο ποστ μπορείτε να το βρείτε και ΕΔΩ, μαζί με άλλα, καλύτερα, που δεν ειναι δικά μου. μπάη-μπάη!)

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ10-special: ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ 11!(ΜΕΡΗ 6,7)

2006-12-11T13:44:00.000+02:00

ΕΞΙ: 11 BLOGS ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΧΩ ΣΤΑ LINK ΜΟΥ (ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΓΙΑΤΙ)

1. fightback
2. peepingtom (new address)
3. deadend mind
4. varetos
5. the6milliondollarstory
6. crucilla
7. trilian
8. allitnil
9. blogarismenos
10.press-gr
11.κύριος Φώλιος

ΕΦΤΑ: 11 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΤΗΝ ΣΠΑΝΕ ΣΤΟ CRACK HITLER

1. Ότι όλοι εκεί μέσα (εκτός από έναν) γράφουν καλύτερα από εμένα.
2. Ότι ακόμα και αυτός ο ένας γράφει καλύτερα από εμένα, απλά έκανε το λάθος να βάλει reference τους funeral for a friend.
3. Ότι θα γίνουν (σχετικά) διάσημοι πριν από εμένα.
4. Ότι τελικά θα γίνω εγώ πιο διάσημος ενώ αυτοί το αξίζουν περισσότερο από εμένα.
5. Ότι φαίνονται παρέα. κι εγώ δεν έχω πολλές.
6. Ότι κανα-δύο από αυτούς ζουν στην Αγγλία. Και ζηλεύω.
7. Ότι ένας από αυτούς έστειλε mail και έκραξε κάποιον σε κάποιο άλλο site, για τους σωστούς λόγους, και όχι απλά για να ακουστεί το όνομά του. ήταν μια κίνηση που θα'θελα να'χα κάνει κι εγώ. Προ πολλού.
8. Το cuddles σαν υπογραφή. Γαμάει. Ζηλεύω.
9. Ότι κράζουν τόσο πολύ τους gay.(αυτό πάλι το εννοώ)
10. Ότι εκτός από ένα ποστ για τους annuals, δεν νομίζω να έχω διαβάσει ΤΙΠΟΤΑ χαρούμενο/αισιόδοξο/μη μίζερο εκεί μέσα. Το οποίο είναι ΚΑΙ καλό, και ΚΑΚΟ. Αλλά εγώ εδώ το λέω περισσότερο για το κακό της φάσης. cheer up ρε ζαμπονιάρηδες!
11. Ότι έτσι που το πάνε θα φάνε καμιά μήνυση και θα το κλείσουν.

Γκομενάκι της ημέρας

2006-12-07T09:18:00.000+02:00

(που λέει και η Κατερίνα) Λυδία Παπαϊωάννου:

Mα δεν είναι πανέμορφη?

(οι φώτο είναι κλεμμένες από το ίντερνετ. Ελπίζω να μην φάω καμία μήνυση..)

ps:Kαι (άσχετο) bonus: Ο νέος James Bond από ένα νέο ταλέντο...

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ10-special: ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ 11!(ΜΕΡΗ 3, 4, 5)

2006-12-06T11:43:00.000+02:00

Συνέχεια της συνήθειας που έγινε λατρεία.
ξεκινάμε?

ΤΡΙΑ: 11 ΨΕΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΛΕΩ ΣΥΧΝΑ

1. " Όχι, δεν έχω σχέση..."
2. "user name: polikarpos"
3. "Ναι ρε μάνα, ΕΧΩ λεφτά..ΈΧΩ ΒΑΛΕΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ, μην με πρήζεις"
4. "Το τσιγάρο το'χω ελαττώσει"
5. "..κάνω δίαιτα"
6. "έχω έναν φίλο από την δουλειά,τον πολύκαρπο κι έχει ένα blog..θα στο στείλω καμιά μέρα, έχει πλάκα."
7. "το είχα στο αθόρυβο"
8. "κοιμόμουν και δεν το άκουσα"
9. "πολύ δουλειά, άσε..."
10."η ποια? όχι ρε δεν παίζει κάτι..δε μου αρέσει καν"
11."μα με την [εισάγετε όνομα πρώην εδώ] είμαστε φίλοι!"

ΤΕΣΣΕΡΑ: 11 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΙΣΩ (και δεν μισούν -τόσο- οι άλλοι)
1. το ΠΑΣΟΚ
2. αυτούς που κάθονται αριστερά στις κυλιόμενες του μετρό. αν είχα μια καραμπίνα θα τους σκότωνα όλους.
3.την J-Lo
4. Τις ταινίες της Βουγιουκλάκη (εκτός από το δόλωμα- είναι όμως κι ένα αγόρι λαλαλαλλααααα)
5. Ο πουρές.
6. Η σαντιγύ.
7. τα μπλογκ που αρχίζουν από -μαν (εκτός του αντώναρου)
8.Βίσση/Βανδή.
9. όλες τις φετινές τηλεοπτικές σειρές. ειδικά μία. (οκ δε με διαβάζει πια η μαρία, οπότε θα το γράψω: αυτή η πόρνη η Ιωάννα της καρδιάς. Γκρρρρρρρ)
10. Τα γαλλικά
11. Τον ΗΣΑΠ το καλοκαίρι

ΠΕΝΤΕ: 11 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ (και δεν αγαπούν-τόσο- οι άλλοι)
1. Η Paris Hilton (είπα να ξεκινήσω δυνατά)
2. Το ταμπάσκο. Σε τηγανητά αυγά. Μετά από μεθύσι. Για πρωινό. μιαμ!
3. Το γλυκό ποπ-κορν
4. Beans on toast
5. τις κοντές
6. το ροζ (real men wear pink)
7. την Γηραιά Αλβιόνα
8. τις ταινίες του Jim Carrey
9.να κάνω σεξ και να είμαι από κάτω
10.τις παραξενιές μου
11. να λέω διάφορα ψέμματα σε ταξιτζήδες για να δω αντιδράσεις (ότι είμαι πασόκ, παναθηναϊκός, συγκοινωνιολόγος,κλπ αναλόγως τον ταρίφα)

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ10-special edition: ΟΛΟΙ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΟΝ 11!(ΜΕΡΗ 1, 2)

2006-12-05T01:13:00.000+02:00

αν δεν υπήρχε ο enteka, δε θα με ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μου. ούτε καν η κυρία Aγγελική από δίπλα που τα'χει χαμένα, και συχνά-πυκνά με περνάει για τον ανηψιό της τον Κυριάκο και με τρατάρει και κανένα γλυκό. Αυτός (ο enteka, όχι ο Κυριάκος) και η sorry_girl ήταν οι πρώτοι bloggers που με έβαλαν στα links τους, και αυτοί, μαζί με λίγους ακόμα, είναι η παρέα μου τους τελευταίους μήνες που ασχολούμαι με αυτό τον υπόκοσμο που ονομάζεται ελληνική blogόσφαιρα. Με αφορμή λοιπόν την τελευταία χάρη που μου έκανε να με συμπεριλάβει σε άλλο ένα post του, έβαλα μπρος (bros-και γαμώ τις 80ίλες!) ένα μεγαλόπνοο σχέδιο: θα κάνω ένα τοπ10 απο 10 11άδες!
Iδού τα 2 πρώτα μέρη:
ξεκινάμε?

ΕΝΑ: 11 ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ "ΤΙ ΦΟΡΑΣ?" (Από φίλες στο msn μου)

1. lagudim says:
mayro danteloto me strasakia k kordeles
einai setaki opote k to pano k to kato to idio einai
2. Pinelopi afana says:
mauro kai mpez apo panw wxouuuuuuuuu (μετά από πολύ πρήξιμο)
3.bete noir says:
mple kafe apo katw me fiogakia kai istories apo katw..
kai mpordorodokokkino apo panw
sketo mpordo, entaxei...:)
4.Δώρα says:
epeidh eimai spiti olh mera kai epeidh ekana ki ena mpanio
den exw valei tpt apo mesa
5.Misirlou says:
ena siel vraki 3/4
kai ena soutien apo tzin
6.eleni says:
vrakaki 3/4 k mia fanela tou mpampa mou. kai mia forma apo panw.
7.Amy says:
brazilian mauro me ena mpordo filo/louloudi
8. sofia says:
mavro. οκ?
9. ελίζ says:
mavro kolan. kai mavra apo mesa.
10. (¯`·._.·[ eléñï ]·._.·´¯) says:
roz k aspro apo panw
11. anna says:
fouksia panw katw. kai pitzamoules.

ΔΥΟ: 11 ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΕΚΛΑΨA

1. Στη συναυλία των pearl jam to 2000 στο Wembley Arena, στο τέλος του rearviewmirror
2. Όταν πέθανε η γιαγιά μου
3. όταν είδα πρώτη φορά το amores perros
4. Στους Παξούς, πρόπερσι, με ένα τραγούδι του Moz
5.liverpool-ολυμπιακός: 3-1
6. πριν περίπου μία βδομάδα
7. Μια φορά που μαλώνανε οι γονείς μου μπροστά σε μένα και τον αδερφό μου όταν ήμουν μικρός
8. Στο πάρτυ της αποφοίτησης μου από το Μαστερ (don't ask)
9. Όταν ξέχασα το ποίημα που έπρεπε να πω στην σχολική γιορτή στην τρίτη δημοτικού
10. Μια φορά που με έδειρε ο πατέρας μου επειδή έπαιζα με σπίρτα και παραλίγο να βάλω φωτιά σε έναν αχυρώνα στο χωριό.
11.όταν στην δευτέρα δημοτικού, η συμμαθήτρια μου η γιέσικα με είπε "κουτσαδόντη" με ένα πλατύ, σαρδόνιο, αφοπλιστικά παιδικό χαμόγελο...

don't call this a comeback

2006-12-04T14:32:00.000+02:00

καλό μήνα

η μόνη διαφορά που βλέπω είναι ότι είσαι ακριβώς ο ίδιος που ήσουν

2006-11-25T13:35:00.000+02:00

Σήμερα είδα μεθυσμένος τον ήλιο να ξημερώνει. Μετά από πάρα πολύ καιρό. Περπάταγα ζαλισμένος δίπλα στον κόσμο που πήγαινε στην δουλειά του. Βρώμαγα αλκοόλ και τσιγάρα, έψαχνα να φάω κάτι βρώμικο στις 7μιση το πρωί, μαζί με τα σκουπιδιάρικα του δήμου, τους παρκαδόρους και τις γριές που πάντα εμφανίζονται μπροστά σου στον δρόμο μετά από τετοια ξενύχτια...
Τα τηλέφωνα βαράγανε από το πρωί. Φίλοι, γυναίκες, οικογένεια, και ένας - δύο που πρέπει να προσπαθήσω πολύ για να θυμηθώ. Όσο μεγαλώνω, τα hangover κρατάνε περισσότερο. 2 μικροί πυγμαίοι, στρουμπουλοί και μελαμψοί, με τα κωλαράκια τους να προεξέχουν κάτω από τις εξωτικές φορεσιές τους και σφιχτά χέρια με δάχτυλα σαν λουκάνικα, έχουν τρυπώσει μέσα μου. Ο ένας ανακατεύει τον εγκέφαλό μου σαν χυλωμένη σούπα, και ο άλλος με τα μεγάλα, καφέ του νύχια, πότε μου γδέρνει το στομάχι και πότε μου τα μπήγει βαθιά στο λίπος της κοιλιάς μου.
Όλα τα παράθυρα είναι κλειστά, τα καλοριφέρ δουλεύουν στο φουλ, κι εγώ κρυώνω. βάζω μια γκρίζα φόρμα, ένα κίτρινο μπλουζάκι λερωμένο από καφέ και σηκώνομαι ξυπόλητος. το παγωμένο μάρμαρο είναι το πραγματικό ξυπνητήρι. πάντα. Όσες αφυπνίσεις κι αν βάλω, όσος κόσμος και αν μου τηλεφωνήσει.
Αισθάνομαι πάλι 19. Βάζω wallflowers, που μάλλον έχω να ακούσω από τότε, από όταν ήμουν μικρός και αυτά που ζω τώρα ήταν μέρος του περίεργου και άγριου τελετουργικού της ενηλικίωσής μου. Θέλω καφέ, νερό, και πολλά άλλα.
Νιώθω περίεργα ζωντανός.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΜΟΥ (#2: [Henry] Charles Bukowski)

2006-11-24T08:30:00.000+02:00

αντί κειμένου, μία δήλωση του:

"i don't like jail, they have the wrong kind of bars there..."

και ένα ειρωνικό και υπέροχο τραγούδι, που θα άρεσε σίγουρα στον μακαρίτη:

επιτέλους!

2006-11-23T19:04:00.000+02:00

ο μαρμαρωμένος βασιλιάς επιστρέφει. οι δρόμοι θα βαφτούν από το αίμα των άπιστων. θα μάθουμε επιτέλους τι σκατά συμβαίνει στο lost, και αν η μαριλίζα ξενογιαννακοπούλου είναι ο πραγματικός κακός του παρα5...

ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ:

vamvaxομπλογκιές

πααααάλι???(live blogging: valencia-olympiakos)

2006-11-22T23:54:00.000+02:00

for your information, είμαι ολυμπιακός. ξεκινάμε:

ΕΝΑΡΞΗ ΠΕΟΥΣ (έτσι το κόβω, θα δούμε...)

16: η αλλαγή του κωσταντίνου περνάει στο ντούκου, λες και παίζουμε κανένα σχολικό πρωτάθλημα, ή λες και ο θρύλος έχει 5-6 φορ επιπέδου φαν νίστελρόυ κ δεν γαμιέται μωρέ, τι έγινε στο κάτω κάτω...
22: βγαίνει ο βίγια, μπαίνει ο μοριέντες...σαν να λέμε τώρα θα στον βγάλω από μπροστά και θα στον βάλω λίγο από πίσω...
23: ο κανιθάρες πιάνει τα άπιαστα σε σουτ του μάριτς
ο σέζαρ είναι θεός. το διπλό στοπ με κεφάλι και γύρισμα με στήθος στον Νικοπολίδη, θα'πρεπε ναναι σεμινάριο στις ακαδημίες του ολυμπιακού και επαναλαμβανόμενος εφιάλτης των ανατολάκη και σία.
και ο νικοπολίδης είναι θεός. κάθε φορά που δεν κάνει κατι ο ολυμπιακός έξω, πραγματικά τον λυπάμαι. εκληκτική απόκρουση εξ'επαφής.
ο καστίγιο που είναι?
κίτρινη στον ζεβλάκωφ ο οποίος θα μπορούσε κάλλιστα σαν physique, ναναι υδραυλικός στου ρέντη.
33:ο κατσαρός χρησιμοποιεί την λέξη αράουτ, που έχω να ακούσω από όταν έπαιζα μπακότερμα στον παιδικό σταμό στο ρέθυμνο. ποιοτικός σχολιασμός.μπράβο.
43: κακό κοντρόλ από τον καστίγιο, αλλά ξανακερδίζει την μπάλα και σε σημείο για φάουλ-λουκούμι του ρίμπο. για να δούμε..
αλλά βέβαια, ΒΕΒΑΙΑ, επειδή ο θεός ξύπνησε από χθες, κι εμείς θα ζήσουμε κι ας είμαστε φτωχοί, η μπάλα πάει άουτ. σιγά μην πήγαινε μέσα.
και καπάκι κάρτα στον μάριτς επειδή είναι σαν χοντρός νοσφεράτου, και τον έφερε στον γαύρο ο ντούσαν.
οκ, το έβγαλα από το μυαλό μου, αλλά δεν θα του 'αξιζε έτσι, μια κάρτα για αυτούς τους λόγους..? be honest...
45: και για άλλη μια φορά, ο θρύλος εκτός έδρας, τρώει ένα γκόλ από το πουθενά, στην πρώτη ευκαιρία του αντίπαλου, και σε χρονικό σημείο που δεν μπορεί να κάνει και τίποτα για να αντιδράσει..πώς το λέει η διαφήμιση του προπό? καλή φάση.... οκ, το'χω ξαναδεί το έργο, εδώ κάπου ανάβουμε τσιγάρο και αρχίζουμε να τρώμε τα νύχια μας...και να βρίζουμε παίχτες και προπονητή..ααααχ, οι ομορφιές του να είσαι ολυμπιακός..δε θα το άλλαζα με τίποτα!
46:άλλο ένα φάουλ, πάλι αυτός ο κανιθάρες.. δεν γίνεται να του βάλει καμιά βόμβα η ετά στο ημίχρονο να ησυχάσουμε...?

ΗΜΙΧΡΟΝΟ-πάω για τσιγάρα και σουβλάκια..brb που λένε και στο msn...

47: και σε ρυθμό προπόνησης, το 2-0 και όλα τελειωωωώσαν... άντε τώρα να κερδίσεις την σαχτάρ με τέτοιο σκορποχώρι..
έρχονται και τα πρώτα μηνύματα από τους φίλους αεκτζήδες, που "πανηγυρίσε όλη η ελλάδα την ιστορική τους νίκη επί της μίλαν" κλπ κλπ, και άλλα τέτοια γραφικά που λένε φυλλάδες τύπου sportday και ηλίθιοι τύπου γκώνια στην νετ..
"δεύτερη ψωλιά ευρωλούζερ" μου στέλνει ο αγαπητός αεκτζής που η νίκη του ήταν " πολύ σημαντική για το ελληνικό ποδόσφαιρο" και άλλα τέτοια γραφικά τύπου φερ-πλέη, ενώ όλοι ξέρουν ότι όταν χάνει ο γάβρος στην ευρώπη, πανηγυρίζει η μισή ελλάδα, ενώ η ευρώπη στα αρχίδια της...
"ξύπνησε ο θεός από χθες! βαλένθια είσαι? δεν το ήξερα! εγώ λιλ και χαϊδάρι"του απαντάω..
εντωμεταξύ η βαλένθια έχει χάσει κανα δύο ευκαιρίες ακόμα, αλλά δεν τρέχει, μαθημένο το βουνό στις πούτσες. (παράφραση ολυμπιακή και ευρωπαϊκή)
by the way παίζεται και μπάλα, κάπου αριστερά βολοδέρνουν ο ρίμπο κι ο καστίγιο, αλλά δε με πολυνοιάζει...
απορία: ο τζόλε παίζει ακόμα στον ολυμπιακό? α ναι, νατος! μόλις έκανε το 286ο λάθος του σε ενάμισι ημίχρονο...
64: άντε να τελειώνει αυτό το μαρτύριο, βαρέθηκα...λες να πάω για ποτό?
70: μπαίνει ο μπόρχα. φωνάζουν οι ισπανοί "κι ααααάλλοοο" ή απλά έχω παραισθήσεις από την εκπληκτική μπάλα που παίζουμε?βγαίνει ο νέρι που πράγματι ήταν κακός απόψε...
71: γουάου! 2 συνεχόμενες σωστές πάσες του τζώρτζεβιτς. νομίζω ότι μόλις κέρδισε μια τιμητική πλακέτα και συμμετοχή στους "διακριθέντες" της sportday αύριο..
75:μπαίνει αλλαγή κι ένα ιταλάκι για την βαλένθια, που ΣΤΑΝΤΑΡ θα μου'ρχεται σε e-mail σε μερικά χρόνια από τις φίλες μου.. φάση "γκόμενος ποδοσφαιριστής" μαλντίνι, κλπ κλπ.. σε στυλ να βλέπεις μπάλα εσύ και η γκόμενα σου δίπλα να ονειρεύεται ότι τον παιρνει στο στομα, και μετά παντρεύονται, αλλά συνεχίζουν να κάνουν καλό σεξ, κλπ κλπ...
οκ, την έχω ακούσει, το παραδέχομαι.
76(νομίζω): φοβερό δοκάρι της βαλένθια. ο αντώνης νομίζω ότι είχε πλάτη στην μπάλα, όχι απλά δεν την είδε...
85: (άμα δε σε θέλει όμως..) στη γραμμή σταματάει κεφαλιά του μπόρχα!
91: μήνυμα από την μαρία που έχει πάει για σούσι στο χίλτον. φιλιά και καληνύχτες. την ψιλοπειράζω και την καληνυχτίζω.
επίσης, όλο το γήπεδο πανηγυρίζει την κίτρινη κάρτα του αγιάλα! χαχαχα! μόνο με τον ολυμπιακό τα βλέπω αυτά τα σουρεάλ! τι ομάδα θεέ μου...it never fails to amaze me...
93: χαχαχα παραλίγο να βάλει γκολ ο μπορχα! αλλά πάλι έξω! είπαμε, ξύπνησε από χθες... άσε που το γκολ του μπάμπαγκίντα ήταν κανονικό και ακυρώθηκε! τέλος πάντων..
94: ΛΗΞΙΣ δόξα τω θεώ...
ήττα πάλι.
δεν πειράζει. θα κερδίσουμε την σαχτάρ μέσα, και θα περάσουμε ουέφα.
το πιστεύω?
το πιστεύω. γιατί είμαι Ολυμπιακός.

Το πήδημα του Κατσαντώνη κι ο Μπαρμπαλάμπρος

2006-11-22T15:51:00.000+02:00

Μία πολύ όμορφη και γλυκιά ταινία προβάλλεται απόψε στις 8 το απόγευμα (πριν την μπάλα, για όσους ανησυχούν) απο την ΕΤ1.
Πρόκειται για το ντοκιμαντερ "Το πήδημα του Κατσαντώνη κι ο Μπαρμπαλάμπρος" που λίγοι είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε πέρισυ, σε περιορισμένο αριθμό αιθουσών δυστυχώς.
την ταινία την είχε προτείνει ο αντώνης από το vamvax και πραγματικά, μου άρεσε πολύ..
σας συνιστώ να την δείτε.
από το μπατσομάνι και τη δημοσιογραφική μιζέρια εκείνης της ζώνης πάντως (8 με 9, 9μιση), καλύτερα να δείτε την πολύ όμορφη αυτή ταινία, σας το εγγυώμαι.
δείτε και εδώ σχετικά, για περισσότερες πληροφορίες:
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ (σημερινή έκδοση):

"Ε"-τέχνες

www.vamvax.net (Φεβρουάριος 2006):

vamvax-παρουσίαση

(και μετά ολοι μαζί στην ΝΕΤ, μπας και ξανακοιμηθεί ο Θεός-όπως χθες βράδυ- και καταφέρει να μην διασυρθεί ο Θρύλος)
σας φιλώ

Project Mayhem στο Πλαίσιο (καλά, καμία σχέση, απλά μου άρεσε σαν τίτλος)

2006-11-22T12:29:00.001+02:00

"Η forthnet φταίει. Θα περιμένετε λίγο να δω ποιο είναι το πρόβλημα?"
η ξανθιά στο ταμείο του Πλαίσιου, κάνει ό,τι μπορεί για να με τουμπάρει. Ξέρω ότι αυτή έχει κάνει την μαλακία και είμαι τώρα 2 βδομάδες χωρίς ίντερνετ. "Δεν έχουν στείλει ακόμα την αίτηση σας." μου εξηγήσανε από την forthnet. και έχουν δίκιο. όταν συμπλήρωσα την αίτηση, πριν 2 εβδομάδες, η ίδια υπάλληλος μου είπε "θα την στείλουμε αύριο το πρωί τελικά. τώρα κλέινουμε." τελικά δεν την στείλανε ποτέ.
ήδη περιμένω μισή ώρα όρθιος, ενώ η ξανθιά εξυπηρετεί άλλους και αποφεύγει να με κοιτάξει. την πλησιάζω εκνευρισμένος.
"συγνώμη, γίνατε δημόσιο και δεν το έχω μάθει? περιμένω μισή ώρα όρθιος, τι θα γίνει?"
"να περιμένετε λίγο ακόμα κύριε"
"μα συγνώμη, βάλατε λάθος κωδικό και με χρεώσατε για ένα προϊόν που δεν υπάρχει, μετά δεν στείλατε καν την αίτηση στην forthnet, και τώρα με έχετε και περιμένω μισή ώρα, όρθιος.. Τι θα γίνει?"
"σε μισό λεπτό κύριε."
βράζω από νεύρα, αλλά κάνω μια βόλτα στο μαγαζί να περάσει η ώρα. Χαζεύω τα κινητά που έχουν στις προθήκες , δεμένα με αυτά τα καλώδια για να μην τα κλέβουν.
"κοίτα να δεις που είναι κανονικές συσκευές" σκέφτομαι ενώ χαζεύω ένα από τα τελευταία νόκια με μπλουτουθ, τζιπιεσ, ανιχνευτή μετάλλων και πτυσσόμενη καβουρόψιχα... παίζω λίγο με το μενού του, και το ίδιο κάνουν και άλλοι αργόσχολοι δίπλα μου..
and then it hits me.
τα κινητά νόκια,έχουν μια επιλογή στο μενού τους, που σου επιτρέπει να αλλάζεις την ονομασία κάθε προφίλ. για παράδειγμα, μπορείς να μετονομάσεις το "αθόρυβο" προφίλ σε "σκασμός", "Σςςςς" κλπ. η ονομασία που επιλέγεις φαίνεται και στην οθόνη του κινητού.
κάνω ότι χαζεύω τα νόκια του μαγαζιού, και αρχίζω να αλλάζω τα ονόματα στα προφίλ! όλα μου τα νεύρα διοχετεύονται στην επιλογή ονόματος σε κάθε κινητό..:
"ΣΚΑΤΑ"
"ΓΑΜΙΕΣΤΕ"
"ΚΑΡΙΟΛΕΣ"
"ΠΟΥΤΑΝΕΣ"
"ΓΑΜΩ ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ"
"ΚΟΤΣΙΡΑΣ" και άλλα που δεν θυμάμαι.
και τότε ακούω την φωνή της ξανθιάς υπαλλήλου, μετά από 40 λεπτά όρθιος.
"είστε έτοιμος"
πλησιάζω χαμογελαστός. την ευχαριστώ πολύ ευγενικά, και φεύγω αφήνοντας πίσω γαμωσταυρίδια σε όλα τα νόκια τους.
την επόμενη φορά που κάποιος θα ζητήσει πληροφορίες για νέο νόκια, και η ξανθιά θα του πει "ρίξτε μια ματιά στα μοντέλα που έχουμε στις προθήκες", ας πούμε ότι, θα τους περιμένει και τους δύο μια μικρή έκπληξη!
ανώριμο και αναποτελεσματικό, δεν το αρνούμαι, αλλά εγώ πάντως, και εκτονώθηκα, και πέρασα και ευχάριστα την ώρα μου.
σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.

get a life

2006-11-21T11:22:00.000+02:00

λοιπόν...
Σκέφτομαι να ποστάρω όλο το Σαββατοκύριακο. Ένα ποστ κάθε ώρα. Να μπω στο βιβλίο Guinness. I mean, it must be some kind of record...

αλλά βαριέμαι.

και ένα μήνυμα για να ξεκινήσει καλά η εβδομάδα..

2006-11-20T11:37:00.000+02:00

Μετά από ένα υπέροχο σαββατοκύριακο (σπάσιμο δοντιού, στραμπούληγμα στο πόδι, κούρεμα->κατσίκαρπος) ευελπιστώ σε μία εξίσου υπέροχη εβδομάδα (διασυρμό θρύλου, εξωτικές αρρώστιες -πχ: διφθερίτιδα, έμπολα, κότσιρας- και ένα αμόνι στο κεφάλι)

καλημέρα

celebrity bashing

2006-11-18T21:13:00.000+02:00

Είσαι γύρω στα 18, ξαναμμένος και νευριασμένος με όλους..
αγαπάς ένα συγκρότημα που ο τραγουδιστής του έχει γράψει, και τραγουδάει, τους παρακάτω στίχους:
"model, role model, roll some models in blood
get some flesh to stick, so they look like us.."

μερικά χρόνια αργότερα, μαθαίνεις ότι ο συγκεκριμένος τραγουδιστής (που πλέον σαρανταρίζει) χώρισε την γυναίκα του και παιδικό του έρωτα, για να κυκλοφορεί (και αργότερα να παντρευτεί) με ένα 27 χρονο μοντέλο. Ξεπερνώντας την αρχική απογοήτευση, σκέφτεσαι ότι σε έχουν απογητεύσει οι πάντες (είσαι κι εσύ πλέον 20φεύγα) οπότε γιατί όχι και αυτός, έχεις γίνει ήδη αρκετά κυνικός και απλά σκέφτεσαι "δάσκαλε που δίδασκες" χαμογελώντας πικρόχολα.
μετά από μερικά ακόμα χρόνια, βλέπεις αυτή την φωτογραφία, και συνειδητοποιείς ότι ώρες-ώρες, είσαι ένας μίζερος, μικροπρεπής, και επιφανειακός μαλάκας, που παραέχει γίνει κυνικός και θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός όταν κρίνει τους άλλους.... και εύχεσαι αυτός ο άνθρωπος να είναι πάντα όσο ευτυχισμένος γίνεται από τις επιλογές του. και χαμογελάς ζεστά, σαν να είδες ξανά έναν παλιό φίλο που είχες χάσει, και έφταιγες εσύ για αυτό. (Στην φώτο ο Έντυ Βέντερ των Pearl Jam, με την κόρη του Olivia, 2μισυ ετών, καρπό του δεύτερου γάμου του με το πρώην μοντέλο Τζιλ ΜακΚόρμικ.)

κλασσικά εικονογραφημένα: χοτ ελληνικά trends

2006-11-17T11:12:00.000+02:00

:
κοπτοραπτού/μοδίστρα
------------------------------------------------------------------
:
αριστερός
----------------------------------------------------------------------
:
αεροσυνοδός/δημόσιος υπάλληλος
--------------------------------------------------------------
:
γραφίστας/γραφίστρια, χρηματιστήριο
(late 90's: ρόκα παρμεζάνα)
---------------------------------------------------------------------------
και...'00s:

κυνικός blogger, συμβασιούχος

θα σε κάνω dada

2006-11-16T20:37:00.000+02:00

ερώτηση: ΠΟΙΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΒΟΥΡΓΟΥΝΔΟΣ ΚΑΛΑΘΟΠΛΕΚΤΗΣ ΠΟΥ ΔΙΕΣΧΙΣΕ ΤΗ ΛΙΜΝΗ ΤΟΥ ΚΟΥΡΝΑ ΕΦΙΠΠΟΣ?

απάντηση: Ο ΤΟΝΗΣ ΜΑΡΟΥΔΑΣ.

(αφιερωμένο στον butcher, την τελευταία ελπίδα του ντανταϊσμού παγκοσμίως, και στον φίλο μου τον σήφη που με πήγαινε βόλτες με το πιάτζιο όταν ήμασταν μικροί.)

jenga

2006-11-16T13:18:00.000+02:00

εδώ και καμιά ώρα παίζω jenga με τα τσόφλια από το πασατέμπο στο τασάκι. βαριέμαι να το αδειάσω, και το αναβάλλω όσο μπορώ... θυμήθηκα τον συγκάτοικο μου στην αγγλία, τον ανέστη, που παίζαμε jenga με τα αγγλάκια (τι να κάνουν άραγε αυτά τα παιδιά? δε θα το μάθω ποτέ, i guess...). ο ανέστης που λέτε, σπούδαζε civil engineering στην αγγλία. παρ' όλα αυτά, όταν παίζαμε, πάντα, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ, κατάφερνε να ρίξει τα τουβλάκια. καλά λένε ότι οι πολιτικοί μηχανικοί που σπουδάζουν στην αγγλία είναι της πλάκας.
μόλις είδα και τον Ντούγκα στην νετ. προπονητής, βραζιλία-ελβετία. πώς έγινε έτσι αυτός? καλά, ήταν καγκουρόγυφτος από μικρός με τα καρφάκια και την κόκκινη μούρη, αλλά τώρα που έβαλε και τα μάλλινα κουστούμια, είναι σαν παρατράγουδο στην Πάνια..
άντε να βγούνε και τα free press να διαβάσουμε τίποτα της προκοπής, έχω ψιλοαπογοητευτεί με τα blogs τελευταία.. αν εξαιρέσεις την misirlou , που ήταν τεράστια -ευχάριστη-έκπληξη, έχω σταματήσει εδώ και καιρό να ανακαλύπτω blog που πραγματικά να με ενθουσιάζουν. αντίθετα, κάθε μέρα καυγάδων, ξεκατινιάσματων και μπινελικιών, είναι μια ακόμα μικρή απογοήτευση, και μια ακόμα απόδειξη της κακομοιριάς που επικρατεί στην Ελλάδα γενικότερα.. σιγά μην ξεφεύγανε τα blog από τον κανόνα. Και δεν διαλέγω πλευρά γιατί πρώτον, εκτός από τα μπινελίκια δεν κατάλαβα τι ακριβώς έχει παιχτεί, δεύτερον, χεστήκατε για την θέση μου-σιγά τον opinion-maker, και τρίτον, ψιλοβαριέμαι...
θα πάρω λοιπόν το athensvoice να διαβάσω την κ. Ζουμπουλάκη, που τα γράφει και όμορφα, και είναι και γειτόνισα, και την πετυχαίνω και συνέχεια στο σούπερμάρκετ, αν και δεν έχω καταφέρει ακόμα, ούτε να της μιλήσω, ούτε να δω τι ψωνίζει κάθε φορά-έτσι από περιέργεια βρε αδερφέ!..την βλέπω κάθε λίγο και λιγάκι εδώ στους εξωτικούς αμπελόκηπους, δίπλα στο κύμα, την κορτάρω διακριτικά ανάμεσα στα μπρόκολα και στα σέλινα, αλλά τίποτα. Τι να πεις, ίσως να της παραφαίνομαι ωραίος και να διστάζει. Η ομορφιά τρομάζει,  γιαυτό τα μοντέλα δεν μπορούν να σταυρώσουν γκόμενο και τα πετάνε συνέχεια στα εξώφυλα- μπας και τσιμπήσει κανείς επιτέλους και τις βγάλει για κανά απεριτίφ τις κακομοίρες!
και στο lifo ανυπομονώ να διαβάσω τα ημερολόγια κουζίνας, του κ.Μιχαήλ, ο οποίος γράφει τόσο άμεσα και τόσο αγαπησιάρικα για το φαγητό και την καθημερινότητά του, που με κάνει να νιώθω φίλος του και να θέλω να του κάνω και το τραπέζι. στην κυρία χειρδάρη από την άλλη θα ήθελα να κάνω το κρεβάτι, αλλά δε θέλω να πηγαίνω με παντρεμένες-ειδικά αν δε με έχουν δει ποτέ στην ζωή τους και συνεπώς δε θέλουν κι αυτές.
Είδα και το Μπόρατ τις προάλλες, ο τύπος είναι θεότητα, τι να λέμε τώρα, να πάτε να το δείτε, αν και να ξέρετε ότι το χοντροκομμένο χιούμορ του, δεν είναι για όλους.. εμένα πάντως, σε ένα δεύτερο επίπεδο - γκεστάλ που θα έλεγε και ο κωνσταντέν στους απαράδεκτους- πιο πολύ με τρόμαξαν οι αμερικανοί, παρά γέλασα με τον Μπόρατ. και αυτό λέει πολλά, και για τους αμερικάνους, και για την ταινία, και για μένα (ότι θέλω να το παίξω ψαγμένος κουλτουριάρης-κυρίως..).
το επόμενο τσόφλι στο τασάκι είναι κρίσιμο, είναι η καθοριστική βολή, win or lose baby, ή το βάζεις και γίνεσαι ο ήρωας, ή το χάνεις και σε βρίζουν την άλλη μέρα οι αθλητικές. δε νομίζω να τα καταφέρω. όχι ότι δεν είμαι καλός στο τσοφλοjenga! αντίθετα,  έχω εκπαιδευτεί άριστα και επί μακρόν. δε με λένε τυχαία ξηρόκαρπο  άλλωστε! μάλιστα, πάλι στην αγγλία, εγώ και οι συγκατοικοί μου παίζαμε jenga και με τα σκουπίδια. ο τελευταίος που δε θα μπορούσε να πετάξει κάτι στα σκουπίδια, έπρεπε αναγκαστικά να κλείσει την σακούλα, να πάει έξω τα σκουπίδια, και να βάλει καινούρια σακούλα στον κάδο.  το οποίο είναι such a drag όταν είσαι 19, φοιτητής, και μονίμως μεθυσμένος. θες λοιπόν επειδή ήμουν ο πιο τεμπέλης από όσους μέναμε εκεί, θες επειδή είμαι επιδέξιος στα χέρια (ρωτήστε το μαράκι αν δε με πιστεύετε), πάντα τα κατάφερνα καλύτερα από όλους. δεν νομίζω, στα 3 χρόνια που συγκατοίκησα, να έβγαλα ποτέ τα σκουπίδια έξω! μόνο εγώ και ο θρύλος  έχουμε τέτοια τεράστια ρεκόρ... σοβαρά.
επαναλαμβάνω: το επόμενο τσόφλι είναι κρίσιμο. το ακουμπάω στην κορυφή του σωρού στο τασάκι, το οικοδόμημα κλονίζεται, κανα-δύο τσόφλια κατρακυλούν, αλλά ο τσοφλοπύργος παραμένει όρθιος. SUCCESS!  είμαι τεράστιος. δοξάστε με. αλλά επειδή όλοι οι μεγάλοι αθλητές, πρέπει να ξέρουν πότε να σταματήσουν (δε βλέπετε τον Τζόλε που δε μπορεί να πάρει τα πόδια του?), αποφασίζω ότι  πρέπει να σηκωθώ να το αδειάσω επιτέλους. Tο επόμενο τσόφλι μπορεί να αποδειχτεί μοιραίο, οπότε προτιμώ να σηκωθώ τώρα και να τα πετάξω, παρά να σκουπίζω πατώματα και τραπέζια βραδιάτικα!
τα λέμε άλλη φορά. αη κισ γιου.

βαρέθηκα

2006-11-11T12:45:00.000+02:00

έλλην blogger σε χειμερινή εξόρμηση

Η

2006-11-10T16:59:00.000+02:00

το πρόβλημα με τον "κόσμο του Ολυμπιακού" (official trademark patented by magic tv, φως, πρωταθλητή, sportday και λοιπές "αξιόλογες" αθλητικές εφημερίδες) είναι ότι δεν έχει μάθει να χάνει...και για αυτό ευθύνεται μόνο ο ίδιος..γιατί άφησε να τον παραμυθιάζουν τόσο καιρό, εφημερίδες, πρόεδροι, παίχτες, προπονητές..Αλλά και γιατί του άρεσε να παραμυθιάζεται. Το γούσταρε, το ζούσε!

καθόμουν με έναν φίλο μου μετά το ντέρμπυ, τσιγάρο στο χέρι, μαυρίλα στο βλέμμα, βαθύς αναστεναγμός...:
"- να φύγει. Εντάξει, όχι τώρα, είμαστε σοβαρή ομάδα, αλλά να φύγει. το καλοκαίρι. μα να χάσει από τους πουθενάδες?"
τσιγάρο στο χέρι, μαυρίλα στο βλέμμα, βαθύς αναστεναγμός..

Δε μπορώ να πω ότι διαφωνώ, αλλά σίγουρα η αποπομπή σόλιντ δεν αποτελεί μοναδική λύση, αν δεν αναρωτηθούμε όλοι, τι συμβαίνει στην ομάδα, και γιατί τελικά είναι τόσο τραγικό να χάνεις από τον Παναθηναϊκό.

Ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω, σε τι εξυπηρετεί τέτοιος πανικός, τέτοια μιζέρια, και τέτοια κακομοιριά, κάθε φορά που ο Ολυμπιακός κάνει μία ήττα. Ανάλογος πανικός και μιζέρια επικρατεί στις οπαδικές τάξεις όλων των ομάδων που διεκδικούν πρωτάθλημα (και φυσικά εννοώ Παναθηναϊκό και ΑΕΚ, μην λέμε τώρα τα αυτονόητα περί ΠΑΟΚ. κλπ κλπ), απλά σαν γάβρος βλέπω τα πράγματα ενδοοικογενειακά..

Όλοι ψάχνουν φταίχτες, "δυσαρεστημένος ο κόκκαλης", "σόλιντ: δεν κινδυνεύει η θέση μου", εφημερίδες του κώλου ουρλιάζουν με μεγάλα κόκκινα γράμματα, ο κόσμος γκρινιάζει στα ραδιόφωνα και στις τηλεοράσεις, αλλά κανείς δεν σκέφτεται το πιο απλό:

Μεγάλη ομάδα είναι ο βάζελος, ο μεγαλύτερος σου αντίπαλος, κάποια στιγμή, θα σου πάρει και 1-2 ματσάκια. Μπορεί και 3. Μπορεί και πρωτάθλημα. Μπορεί και 2 πρωταθλήματα. Μέσα στη ζωή είναι όλα αυτά. Δεν γίνεται πάντα να κερδίζεις.

Εγώ δεν τα βλέπω τόσο τραγικά τα πράγματα.. θα περιμένω και το ματς με την Σαχτάρ -aka Σαχτιόρ- (όπου δυστυχώς-εντελώς ψύχραιμα- βλέπω ήττα και λαϊκό δικαστήριο στο καραϊσκάκη) και θα δούμε μετά. Αυτή η ομάδα, καλώς ή κακώς, έκανε τον κύκλο της, το θέμα είναι να ανοίξει έναν καινούριο. Επιτυχημένο, ή όχι, δε ξέρω ακόμα. Αλλά ας σταματήσει πια αυτή η αλλαζονεία. Έχει πλάκα να χάνεις, γιατί η επόμενη νίκη είναι ακόμα πιο ηδονική, αλλά κυρίως έχει και μία χρησιμότητα, κατά την γνώμη μου: Η ήττα σε ξεγυμνώνει, σε αναγκάζει να δεις τον εαυτό σου, όπως ακριβώς είναι. Και δεν γίνεται να μην χάνεις ποτέ. όλοι χάνουν κάτι, κάποια στιγμή.

Εκτός ίσως από τον Πάρκερ Λιούις. Που δεν χάνει ποτέ.
υγ: αυτό το ποστ θα μπορούσε να έχει και τίτλο: πως να ποστάρετε κάτι που θα αφήσει όσο το δυνατόν περισσότερους αναγνώστες σας αδιάφορους... καλό σαββατοκύριακο!

Παιδική Εγκληματικότητα: 2 εικόνες αξίζουν όσο 2000 λέξεις (αλλά βαριέμαι)

2006-11-10T10:18:00.000+02:00

ή: ΟΤΑΝ ΜΕΓΑΛΩΣΩ ΘΑ ΓΙΝΩ ΨΥΧΟΠΑΘΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ (ΜΕ ΤΟ ΠΡΙΟΝΙ),
ή: από μικρό φαινότανε τι splatter θα γινότανε

πειστήριο1: Η μικρή Ελένη
"μπε"

Πειστήριο2: Η μικρή Ελένη:
"εντυπώσεις από το Σαββατοκύριακο"

i rest my case

burp

2006-11-08T20:46:00.000+02:00

(ευχαριστώ πολύ τον ιάκωβο)

και 2 πρόχειρες απορίες:

2006-11-06T21:33:00.000+02:00

1) Γιατί μπαμπάς και υιός Βαρδής είναι βαμμένοι (στη διαφήμιση του δίσκου τους) σαν τον Βουτσά όταν έκανε παλια σ' εκείνες τις κωμωδίες τον μαύρο?
και
2) αυτό το τζάνκι που μόλις είδα στην μπυροδιαφήμιση είναι bondgirl???

γουέλ φακ μη σάηντγουέηζ...

pop culture news: σεπερέητεντ ατ μπερθ

2006-11-06T17:22:00.000+02:00

- ρε Μπίλαρε, έβλεπα προχθές the sopranos με το τζοαννάκι, και είσαι φτυστός ο Tony Soprano ρε συ!

- τι λέει ρε η κουφάλα...ρε δε φτάνει που έχεις να παίξεις μπάλα 2 χρόνια, από όταν παντρεύτηκες τα'χασες τελείως! ποιος είναι αυτός ο σοπράνος ρε?
- ο τόνυ ρε μαλάκα μου, κόψε εδώ φάση:

- ρε συ Τεό, του φέρνω λίγο, αλλά δεν μοιάζουμε και όσο ο Κύρτσος με τον Βutthead!

-Ναι ρε Μπίλαρε, ούτε καν όσο ο Χατζάρας με τον Σρεκ!

Αγαπητοί αναγνώστες και αναγνώστριες, το δηλώνω ευθαρσώς:ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΤΟΣΟ ΑΣΤΕΙΟΣ....ΟΙ 2 τελευταίες συνθέσεις ΕΙΝΑΙ ΚΛΕΜΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ www.vamvax.net, το πιο δημοφιλές σάητ στο νότιο ματσουπίτσου! Ένα μέρος οπου μπορείτε να χτυπήσετε γκομινάκια, να μαγειρέψετε αυγά μιμόζα σε μηδενική βαρύτητα, και να συμμετάσχετε στο μεγαλύτερο κουίζ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟΓΝΩΣΙΑΣ που έγινε ποτέ!

και για περισσότερους όμοιους άνθρωπους, ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ!

μετά τιμής,

poli

is it woman, is it man?

2006-11-06T13:11:00.000+02:00

"woman in death" by tsoupziggy

κρύο. βγαίνω από το σπίτι. στο δρόμο κάτι βάζελοι με κοιτάνε στραβά. θυμάμαι που τις είχα αρπάξει, πιτσιρικάς, από κάτι πανιώνιους στον ηλεκτρικό στην καλλιθέα, και ψιλοτσιτώνω.
flashback:
-τι ομάδα είσαι ρε ψηλέ?
τους κόβω με το μάτι. αυτοί είναι 6. εγώ, με έναν φίλο μου.
ακούγεται η φωνή του φίλου μου από δίπλα:
-ΑΕΚ ρε ψηλέ, τρέχει τίποτα?
τον μαλάκα, δεν κρατήθηκε, σε 2 λεπτά φτάνουμε καλλιθέα που είναι το σπίτι του..
ξαφνικά όλο το βαγόνι μετατρέπεται σε γροθιές, δόντια, στρατιωτικά μπουφάν, κόκκινα μάγουλα και κλωτσιές. και είμαι και γάβρος, ούτε καν αεκ.. μετά μετράμε τις ζημιές στα μούτρα μας και τα ρούχα μας.

-σου σκίσανε το μπουφάν.

-εσύ έχεις μια πατημασιά στο πόδι από κλωτσιά. πονάς?

-λίγο.

-πάμε για καφέ?

-πάμε. (παύση) Τα μουνόπανα....

επιστροφή στο τώρα. κατεβαίνω τις σκάλες και περιμένω στην πλατφόρμα. Ανοίγω τα νυσταγμένα μάτια μου, οι βάζελοι με προσπερνάνε και μπαίνουν στο δίπλα βαγόνι. βγάζω το ipod. Θέλω κάτι δυνατό. Με κιθάρες. όλντ σκουλ. όχι pearl jam. Με κάνουν να σκέφτομαι.. screaming trees? ούτε. alice in chains?χμμμ, ίσως...

music--->playlists--->rockout

qotsa, το "i never came?"

όχι, θα θυμηθώ χωρισμούς. τι σκατά rockout playlist έχω κάνει? τι δουλειά έχει αυτό το κομμάτι εδώ μέσα? να θυμηθώ να το σβήσω όταν γυρίσω σπίτι..

το " everybody knows that you're insane?"

όχι δε μπορώ την αυτοκριτική αυτή την στιγμή.. θέλω κάτι γκράντε, βαρύ, με κιθάρες, αμερικάνικο, που να έχω να ακούσω καιρό, αλλά να μη μου φέρνει στο μυαλό διάφορα..Ή να μου φέρνει στο μυαλό κάτι όμορφο....

έλα βρε μαλάκα, 5 λεπτά δρόμος είναι, βρες κάτι... η κοπέλα πίσω σου ήδη σε κοιτάει σαν χαζή γιατί έκανες ένα πεντάλεπτο να βάλεις τα ακουστικά, σε λίγο φτάνεις πανόρμου, νομίζω ότι και ο τυπάκος δίπλα σου κάτι σου είπε αλλά δεν ακούς γιατί επιτέλους έβαλες τα ακουστικά, όλο το βαγόνι σε κοιτάει σαν εξωγήινο, βρες κάτι!

οκ, το βρήκα

turn the page- metallica.

μα metallica?

ναι βρε μαλάκα, metallica, χέσε μας. μου θυμίζει και τον βουτσά, τον συγκάτοικό μου από αγγλία. το'χε αγοράσει όταν ήμασταν αγγλία και το είχε λιώσει. τον θυμήθηκα προχθές που έμαθα ότι οι van halen είναι υποψήφιοι να μπουν στο rock'n'roll hall of fame. θα χάρηκε. άσε που θα ελπίζει και σε κανένα reunion. να θυμηθώ να μπω στην σελίδα του γκρουπ του να δω τι κάνει.

καλά. μόνο μη ξεχαστείς και χτυπάς το πόδι σου, ή κουνάς το κεφάλι σου, ή κάνεις γκριμάτσες όπως όταν είσαι στο μπάνιο και έχεις βάλει στο φουλ το "fell on black days" και μιμείσαι τον κορνέλ.όλο ρεζίλι με κάνεις. καμιά μέρα θα πετύχουμε κανέναν από την δουλειά και θα με ξεφτιλίσεις τελείως.

καλάμεσυγχωρείς.

και αυτό το "καλαμεσυγχωρείς" (μία λέξη, αλά μπονάτσος) έχει παλιώσει. στους μισούς που το λες πλέον δεν ακούγεται αστείο, και οι άλλοι μισοί δυστυχώς, δεν έχουν ιδέα ποιοι είναι οι "απαράδεκτοι".

καλάμεσυγχωρείς. (i'm a slow learner, what u gonna do?)

γκρρρ...

θυμάμαι και το βίντεοκλίπ, με μία στριπτιτζού, με κάτι κλάμματα, τον hetfield στις σκιες, νομίζω το'χε κάνει αυτός που είχε κάνει και το "smack my bitch up" των prodigy..εκείνο με τα drugs που ήταν ψιλοτσόντα...τεσπά.που είμαστε?

κατεχάκη. στην άλλη κατεβαίνεις.

οκ.

δε σου είπα να μην κάνεις γκριμάτσες και να μην σιγοτραγουδάς σαν χαζό? μας κοιτάει όλο το βαγόνι.

γάμα τους. εδώ είναι πουλέει" you pretend it doesn't bother you, but you just want to explode". γουστάρω.

καλάμεσυγχωρείς. σε λίγο λέει και:

All the same old cliché's - is it woman, is it man? - And you always seem outnumbered - you don't dare make a stand - Make your stand

πάμε μαζί το ρεφραίν? γουστάρω κι εγώ..γάμα τους:

here i am, on the road again, there i go, turn the page...

φτάνουμε ρε?

φτάσαμε, κατέβα..

τελειώνει και το τραγούδι ρε συ... τέλειο timing

ο αέρας με χτυπάει στο πρόσωπο. ξεκολλάω. μήνυμα. άλλο ένα τρίλεπτο μέχρι να καταφέρω να βγάλω το κινητό....

ΠΑΝΟΣ: " ψαρά, θα αργήσω κανά πεντάλεπτο"

μενού-->μηνύματα-->δημιουργία μηνύμ.-->μήνυμα κειμένου:

προς: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

Μήνυμα: είσαι ουαντικός, σολιντικός, και τσουκαλικός. και μαλάκας.

καλά του τα'πες... τι θα ακούσουμε?

blogging:σαν να πηδάς την Τζένιφερ Άνιστον

2006-11-03T11:00:00.000+02:00

Ένας γνωστός αμερικανός παρουσιαστής και κωμικός, ο adam carolla, σχετικά πρόσφατα ανέλαβε το μεγαλύτερο πρωινό ραδιοφωνικό show στις ΗΠΑ, αντικαθιστώντας τον Howard Stern... Το γεγονός συζητήθηκε πολύ στην Αμερική, καθώς ο Stern θεωρείται μεγάλη μορφή του αμερικάνικου ραδιοφώνου.. Ο Carolla δεχόταν τον πρώτο καιρό τις ίδιες ερωτήσεις συνεχώς: "πώς νιώθεις που αντικαθιστάς τον Stern, πιστεύεις ότι θα τα καταφέρεις, μα δεν νιώθεις δέος κλπ κλπ.." τον είχαν πρήξει κανονικά. Σε μία συνέντευξή του πάντως, στο rolling stone, έδωσε μια απάντηση που μου άρεσε πολύ, και που ήταν πάνω-κάτω, η εξής:

"και τι να κάνω? είναι σαν να σου την πέφτει η Τζένιφερ Άνιστον.. ξέρεις ότι τα είχε με τον Μπραντ Πιτ, που είναι γαμώ τους γκόμενους, και τον γουστάρουν όλες.. είναι πιο ωραίος από σένα, και η Τζένιφερ τον αγαπούσε...αλλά η Τζένιφερ σε έχει καλέσει σπίτι της! τι θα κάνεις? δε θα γαμήσεις την Τζένιφερ Άνιστον???"

κάπως έτσι βλέπω κι εγώ το blogging...υπάρχουν χιλιάδες bloggers, που μπορούν να κάνουν αυτό που κάνω εγώ, πολύ καλύτερα.. σκέφτομαι κάτι για ποστ και κάνοντας ένα search στο google, βλέπω ότι το έχουν ήδη σκεφτεί και το έχουν γράψει καλύτερα από εμένα κάποιοι άλλοι, και καμιά φορά, πολλοί άλλοι..

Για παράδειγμα, ήθελα από προχθές να γράψω κάτι για την υπόθεση της 16χρονης στην Εύβοια.. Κάτι αστείο όμως, που να ξεφεύγει από την αμηχανία και την αγανάκτηση που προκαλεί η συγκεκριμένη είδηση, και φυσικά να μην ακουμπάει την κακομοιριά και την ξεφτίλα των ΜΜΕ. φυσικά, ο πιτσιρίκος με πρόλαβε. Με ένα κείμενο που έλεγε όλα αυτά που θα ήθελα να πω, με τον τρόπο που θα τα έγραφα κι εγώ, αν φυσικά είχα το ταλέντο του...

Κάπου εδώ θέλω να του πω μπράβο, γιατί ενώ η μισή μπλογκόσφαιρα ξεκατινιαζόταν (ή με αφορμή τον τσιπρόπουλο, είτε λόγω της αποκάλυψης για τον/την πρώτο/η ladyboy του ελληνικού blogging, είτε για τον τσαγκαρουσιάνο) αυτός είχε τα αντανακλαστικά να ξεφύγει από την εσωστρέφεια, και να σχολιάσει την επικαιρότητα χτυπώντας τις ελληνικές φοβίες και ενοχές, με τρόπο αιρετικό και προπάντων ασεβή.
Το ερώτημα λοιπόν είναι το εξής: τώρα που ο πιτσιρίκος είπε αυτό που ήθελα να πω εγώ, πολύ καλύτερα από εμένα, ΕΓΩ ΤΙ ΚΑΝΩ?
δεν γράφω για το συγκεκριμένο θέμα, απογοητεύομαι, σταματάω να ποστάρω για λίγες μέρες μέχρι να έχω κάποια άλλη ιδέα? και αν και αυτή η ιδέα έχει ήδη αποτυπωθεί από bloggers που θαυμάζω, όπως πχ ο enteka ή ο old boy? δεν ξαναγράφω ποτέ?

Η απάντηση είναι: όχι.
με αφορμή λοιπόν την ατάκα του Carolla, συνεχίζω... προσπαθώ να γράψω κάτι καλό, ή κάτι που εγώ θεωρώ καλό, γιατί μέσα από το blog μου εκφράζομαι, ανταλάσσω απόψεις με διάφορους ημίτρελους που με διαβάζουν, και γιατί με βγάζει από την ρουτίνα της καθημερινότητας μου. και καμιά φορά, γράφω και κάτι καλό -με τα δικά μου τα κριτήρια βέβαια..-.

Αυτό το κείμενο γράφτηκε λόγω του σχετικού ποστ του πιτσιρίκου, μιας συζήτησης που είχα με έναν φίλο και με ρώταγε γιατί ασχολούμαι γενικότερα με τα blogs, και με αφορμή την δήλωση του Carolla που ξαναδιάβασα εντελώς τυχαία, σε ένα παλιό Rolling Stone σήμερα το πρωί.

αγαπητοί αναγνώστες,
νομίζω ότι μόλις πήδηξα την Τζένιφερ Άνιστον.

υγ: Ο Adam έχει πει και το εξής για την τηλεόραση, και είναι καλό να το κρατήσουμε σαν σκέψη τώρα που λυσσομανάνε τα κανάλια και ανήλικες γαμιούνται κάτω από θολά τετραγωνάκια στις οθόνες μας:
"Here's the problem with TV. All people on TV are TV people, and TV people are dumber than the dumbest guys you went to high school with. They just dress better."

καλημέρα, και καλή τύχη

pop culture news: χέβυ αζ φακ

2006-11-01T12:33:00.000+02:00

throw away your television

2006-10-31T12:05:00.000+02:00

χθες είδα, για πρώτη φορά φέτος,το παπάρα5.
Πατούσα στο τηλεκοντρόλ μου το κουμπί "ΕΝΤΑΣΗ" μπας και γίνει κάτι ενδιαφέρον, αλλά τίποτα...

μια βραδιά στο Λεβερτσούζεν

2006-10-30T23:04:00.000+02:00

η βραδιά ξεκίνησε σούπερ...

αλλά το άλλο πρωί, δεν πίστευα στα μάτια μου...

Mε αφορμή το αγγλικό ανέκδοτο:

"- What's the difference between a dog and a fox?

- 5 pints "

blackout weaves its way through the city...

2006-10-26T14:23:00.000+03:00

ΕΣΕΙΣ

ΠΟΣΕΣ ΜΗΝΥΣΕΙΣ ΦΑΓΑΤΕ ΣΗΜΕΡΑ?

Το δικό μου ΤΟΠ-10

2006-10-25T11:21:00.000+03:00

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ, ΣΚΕΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, BUKKAKE - κάτι σαν το μεγκαλίσιους αλλα χωρίς τον τυφλοπόντικα! Ή αλλιώς, κάποια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση την εβδομάδα που πέρασε...
Ξεκινάμε?

1. Το λάθος της παρουσιάστριας του αντ1 (δελτίο ειδήσεων-Σάββατο βράδυ), που προανήγγειλε θέμα για την Τήλο με τίτλο: "ΓΕΜΙΣΕ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ". και μετά βέβαια έπεσε το κλασικό βιντεάκι με κάποιους απελπισμένους κάτοικους του νησιού να λένε ότι δεν έχουν ρεύμα, καράβι, γιατρό, στον ήλιο μοίρα, τόπο, ελπίδα, δεν θα τους κλάψει καμιά πατρίδα κλπ κλπ. αντέννα- μπούτια ξυρισμένα (και τους φτάνει αυτό μου φαίνεται..)
2.Η πρώτη κοπέλα που φίλησα, παντρεύτηκε.
Οι γονείς μας ήταν οικογενειακοί φίλοι, και όταν ήμασταν μικροί μας έβαζαν να κοιμόμαστε μαζί. επειδή με τον αδερφό μου μαλώναμε πιο συχνά απο τον μάκη με την αλήθεια, εγώ συνήθως ξάπλωνα με την μικρή Μαρία κι ο αδερφός μου με την αδερφή της. Μία φορά λοιπόν ( δευτέρα δημοτικού πήγαινα, believe it or not), αφού μας έβαλαν για ύπνο, άρχισα να την φιλάω στο στόμα για να δω επιτέλους τι καταλάβαιναν όλοι αυτοί που έβλεπα στην τηλεόραση να κάνουν το ίδιο....δε μου άρεσε καθόλου. και όσο δε μου άρεσε και δεν το καταλάβαινα, τόσο πιο πολύ της ζήταγα να με φιλήσει ξανά και ξανά. μέχρι που κάποια στιγμή, μου λέει το θεϊκό, ενώ με αγκάλιαζε για να με ξαναφιλήσει: "αχόρταγε!"
το οποίο με έκανε να θέλω να την φιλήσω ακόμα περισσότερο! εκείνη ακριβώς την στιγμή νομίζω ότι η μαρία συνειδητοποίησε την δύναμη που έχουν τα κοριτσάκια στα αγοράκια που τις θέλουν, και για εμένα άρχισε και επίσημα η περίοδος της γελοιοποίησης από τις γυναίκες, η οποία συνεχίζεται αμείωτα μέχρι σήμερα! τι να πεις, πουτανάκια από μικρά.. :) (η μαρία παντρεύτηκε το σάββατο βράδυ στο ρέθυμνο, και μακάρι να ζήσει ευτυχισμένη με τον συζυγό της.. η μάνα μου μου είπε ότι έστησε τους καλεσμένους στο τραπέζι 2 ώρες για να βαφτεί. τελικά, από μικρή φαινότανε τι diva θα γινότανε..)
3.Mετά από πολύ καιρό, απόλαυσα "βραστάρι" (τσάϊ του βουνού) με γραβιέρα. την βουτάς μέσα στο καυτό βραστάρι μέχρι να αρχίζει να μαλακώνει και μετά την καταβροχθίζεις, μαλακιά και με την γλύκα του τσαγιού! κα-τα-πλη-κτι-κό! άσε που μου θυμίζει και την γιαγιά μου στο χωριό, να μας φτιάχνει βραστάρια και κάστανα στην ξυλόσομπα, ενώ εγώ σπάω στο ξύλο τον αδερφό μου και του πετάω καυτά καλτσούνια στην μούρη! παρόλη την παιδική αθωότητα, ήξερα ότι αυτό θα τον πόναγε και το απολάμβανα σαν δώρο τα χριστούγεννα! those were the days my friend....
4. the drugs DO work
5. άφησα μουσάκι, δεν μου πάει καθόλου, αλλά μου δίνει την ψευδαίσθηση ότι έχω πηγούνι, ακόμα και τώρα που σιγά σιγά φέρνω του Πάγκαλου...
6. Το Ηράκλειο είναι η πιο άσχημη πόλη που έχω δει. κάπου είχα διαβάσει κάτι αντίστοιχο για την θήβα, αλλά ειλικρινά, το ηράκλειο είναι η κωλοτρυπίδα της Ελλάδας. Το γράφω εδώ, γιατί δεν το έχω δει ποτέ γραμμένο τόσα χρόνια, και είναι η μεγαλύτερη υποκρισία των ελληνικών ΜΜΕ, μετά την ομαδική αποθέωση του παρά5, και το ότι ο enteka δεν έχει ακόμα δικιά του στήλη σε έντυπο.
7. Λιμάνι Πειραιά, 2 το πρωί ξημερώματα Δευτέρας, άνθρωποι και ταρίφες: μένουμε Ουγκάντα.
8. Η κόντρα Μάκη-ALPHA. και τα μούτρα του μάκη όταν ο παπαδημούλης του είπε: δεν είστε δημοσιογράφος, είστε μεγαλοεκδότης!
(όταν ήμουν μικρός, είχα εναν συμμαθητή Μάκη, που όλοι τον φωνάζαμε κιμά. προφητικό...)
9. στο ντέρμπυ της Θεσ/κης, ο Βασσάρας υπέδειξε οφσάϊντ έναν κακομοίρη σεκιουριτά που μπήκε στο γήπεδο να μαζέψει κάτι χαρτιά..μουντιαλλανταλικός!
10.Κάντε επιτέλους κάτι καλό για τον πλανήτη!
απαλλάξτε τον από τον Νταλάρα του εξωτερικού, εδώ!

γεράσιμε εσύ σούπερσταρ!

2006-10-24T01:36:00.000+03:00

"Το επιχείρημα του ΠΑΣΟΚ ήταν η ανατροπή. Η μόνη ανατροπή που βλέπω, είναι του Πρετεντέρη, κάθε Δευτέρα βράδυ."

(όλη μέρα δεν είχα ιδέα τι να γράψω.. ξαφνικά, γύρω στις 2 το πρωί, είδα στο δελτίο του mega την δήλωση του θεού. Η πιο αστεία ατάκα για τις δημοτικές εκλογές που δε θα γράψει ποτέ κανένας πολιτικός αναλυτής, κανένας blogger, κανένας λαζόπουλος, μέσα σε μία φράση του γεράσιμου. Ειδικά αν την δείτε ειπωμένη ΑΠΟ τον γεράσιμο, με το γνωστό του ρεταρντέ ύφος. Μπα σε καλό σου gery, πέθανα στα γέλια!)

ΣΚΥΨΕ Ε-blog-ΗΜΕΝΗ!10 συμβουλές για να γίνεις κι εσύ ενας καλός έλλην blogger

2006-10-19T18:02:00.000+03:00

the one that arrives late at the party, has the most catching up to do...
τώρα λοιπόν που τα blog είναι της μόδας, και οι μπλόγκερ έχουν γίνει κάτι σαν τις κοπτοραπτούδες το '60 και τους γραφίστες στο τέλος των '90s (δηλαδή κάθε οικογένεια ή κάθε παρέα έχει τουλάχιστον ένα που δεν ήξερε τι άλλο να κάνει με την ζωή του και παρασύρθηκε από την μόδα) ΦΤΙΑΞΤΕ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΟ BLOG, ακολουθώντας τους παρακάτω απλούς κανόνες επιτυχίας:

1. Μιζεριάστε. όσο πιο μίζερα, γκρινιάρικα και δυστυχισμένα γράφετε, τόσο το καλύτερο. θα μαζέψετε comments με το τσουβάλι, θα μπείτε σε όλες τις μπλογκοκοινότητες, θα μαζεύετε λινκμπλογκζ -ή όπως σκατά τα λένε αυτα τέλος πάντων- και θα γίνετε ένα υπέρλαμπρο αστέρι της ελληνικής βλογιοκομμένης μπλογκόσφαιρας. Εγγυημένη συνταγή επιτυχίας! δεν έχετε δει πώς κοιτάμε όλοι το ατύχημα ενώ περνάμε από δίπλα του? η μιζέρια και ο πόνος των άλλων μας τραβάνε όπως το χρήμα τον πασόκο. δοκιμάστε το και θα δείτε!
το παραπάνω μπορεί να συνδυαστεί άψογα και με την συμβουλή νούμερο..
2. Γίνετε επιτέλους ο συγγραφέας που πάντα θέλατε να γίνετε.

Κι ας είναι οι μεταφορές σας, η φαντασία σας, και το γράψιμό σας πιο επίπεδα από τον θεσσαλικό κάμπο. δεν έχει σημασία. σε ένα τόσο χύμα και μαζικό μέσο, ακόμα και οι ανωρθώγραφαισ κε κακωγραμέναις σας παιρηγραφες γηα το πος παίφτουν τα φοιλα στο καίντρο της αθινασ το φθηνωπορο, γηα τα πεδικα σασ χρωνια στην ρητσόνα, και γηα την προην γκόμενα που σασ παράτησαι, θα βρουν κοινό. μεγάλο. πιστέψτε με.
3. Αλλάξτε το φύλο σας. όταν ποστάρετε. όχι στην καζαμπλάνκα.
4. Διηγηθείτε με κάθε λεπτομέρεια πόσες και πώς πηδήξατε χθες, προχθές, πέρισυ, πριν 42 καλοκαίρια.
Δεν έχει σημασία αν στην πραγματικότητα έχει να σας ακουμπήσει άνθρωπος από όταν σας βαφτίσανε και πήγε να σας πνίξει ο παπάς επειδή είχατε πλαντάξει στο κλάμα.. ούτε αν όντως πήγατε με την πίτσα από το καλαμάκι πριν από 17 χρόνια. εσείς θα το εξιστορήσετε με το νι και με το σίγμα, λεπτό προς λεπτό, σαν να μην πέρασε μια μέρα. και αφήστε τους άλλους να αναρωτιούνται και να σας θαυμάζουν! και μετά προσθέστε κι άλλες, κι άλλες, κι άλλες εμπειρίες. έτσι, ναι, ναι, εκεί!!!(άι στο διάολο, παρασύρθηκα!)
4. Βρίστε/υπερασπιστείτε τον Τσαγκαρουσιάνο. Και οι 2 περιπτώσεις blogger θα πούλαγαν και την μάνα τους σε Μολδαβούς δουλέμπορους για να τους αναφέρει στην στήλη του ο τσάγκι τσαν, οπότε όποια πλευρά και να διαλέξετε, κερδισμένοι θα είστε. είδατε πόσο όμορφα το κάνω εγώ τόση ώρα?
5. Βάλτε μια αληθοφανή γυναικεία φωτογραφία σας για άβαταρ. Αν είστε και γυναίκα ή και η γυναίκα της φωτογραφίας, ακόμη το καλύτερο. στη συνέχεια αρχίστε να γράφετε πώς και πόσους πηδήξατε, χθες, προχθές, πέρισυ, πριν 42 χρόνια.
6. Γίνετε μεταμπλόγκερ, ποστ-μπλόγκερ, κλπ κλπ.
7. Ξεκατινιαστείτε. Στα σχόλια κειμένων από δημοφιλείς μπλόγκερ, σε δικά σας κείμενα, σε φόρουμ, σε μπλογκοκοινότητες, δεν έχει σημασία. σημασία έχει να κάνετε τζέρτζελο.
8. Ξοδέψτε χρόνο, χρήμα, και προσπάθεια από την ζωή σας, γίνετε επιτυχημένος συγγραφέας/δημοσιογράφος, και μετά ανοίξτε το δικό σας blog.
Η επιτυχία είναι δεδομένη. βέβαια, είναι λίγο σαν να κατεβαίνει ξαφνικά η Ρεάλ Μαδρίτης στο τοπικό πρωτάθλημα νότιας πελοπονήσου, αλλά δεν πειράζει. εσείς θα έχετε πετύχει.

9. Αφήνετε comments. παντού.

Ακόμα κι αν δε σας ενδιαφέρει το κείμενο, δεν έχετε ιδέα περί τίνος πρόκειται, δεν συμφωνείτε καν με το περιεχόμενο του, εσείς ΑΦΗΣΤΕ ΣΧΟΛΙΟ. όσο πιο πετυχημένος μάλιστα ο blogger του οποίου κείμενα σχολιάζετε, τόσο πιο πολλούς ανυποψίαστους θα τσιμπήσετε. παίξτε το ευαίσθητος, μελαγχολικός, ψαγμένος, αστείος, μποέμ, ανάλογα με το τι εικόνα έχει το blog σας αλλά και το κείμενο που σχολιάζετε. ο ρόλος σας είναι αυτών των μικρών πουλιών, που ζουν τρώγοντας τα έντομα από την πλάτη των ιπποπόταμων, ο γνωστός δηλαδή ρόλος "ο βασιλικός και η γλάστρα". Προσοχή, αν είστε ζώον, ή αν για κάποιο λόγο δεν σας βγαίνει, μην τυχόν και ΔΕΝ αφήσετε σχόλιο!!! Καλύτερα να αφήσετε κάτι μονολεκτικό και ψαγμένο (πχ: "ενδιαφέρον...", "μαγευτικό...", "εξαιρετικό!", "δαιδαλώδες...", "μονοκοτυλήδονο!!!" κλπ) παρά να μην αφήσετε τίποτα. πως αλλιώς θα δουν την e-μούρη σας ρε καημένοι? "αν δεν υπήρχαν τα comments σε επιτυχημένα ποστ άλλων, δε θα μας ήξερε ούτε ο θυρωρός της πολυκατοικίας μας!" όπως είπε και γνωστός έλλην μπλόγκερ! (εγώ πάντως, έτσι κάνω!)

(προς fellow bloggers: ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο μπαλέτο μπολσόι)

good things come to those who wait: 5 αγαπημένες διαφημίσεις της Guinness

2006-10-17T13:39:00.000+03:00

1. "tick followed tock, followed tick, followed tock.."

2. "the dreamer"

3. "evolution"

4. lee scratch perry: "DUB-DUB-DUBLIN"

5. "jump up in the air and FLY AWAY"

fancy a pint?

σαν σήμερα

2006-10-16T13:00:00.000+03:00

το 1923: Ο Walt Disney και ο αδερφός του, Roy, ιδρύουν την the Walt Disney Company

το 1962: γεννιέται ο Flea, μπασίστας των Red Hot Chili Peppers

το 1978: O Karol Józef Wojtyła γίνεται Πάπας Ιωάννης Παύλος Ο Β'.

όσον αφορά άλλα νέα σχετικά με καρτούν, ψυχοπαθείς πιθηκόφατσες, και τον αντίχριστο,

σήμερα έχει γενέθλια η ελένη

υγ: τσιρ απ ρε ζαμπονιάρα :)

ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΜΟΥ (#1: Stephen Colbert)

2006-10-12T23:57:00.000+03:00

Ο Stephen Colbert (προφέρεται Κολμπέρ) είναι αμερικανός ηθοποιός, κωμικός και παρουσιαστής του "The Colbert Report". Η περσόνα που έχει υιοθετήσει, και πίσω από την οποία παρουσιάζει την εκπομπή του, είναι μία παρωδία των παρουσιαστών του FOX NEWS και του CNN, των συντηρητικών δηλαδή παρουσιαστών της αμερικανικής τηλεόρασης που στηρίζουν σχεδόν ανοικτά τον πρόεδρο Bush και τις αποφάσεις του στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Ο Colbert παίρνει το στυλ τους και την φιλοκυβερνητική τους στάση, και τα τεντώνει τόσο πολύ που καταντάει εξαιρετικά αστείος στην υπερβολή τους: Φανατικός χριστιανός, φανατικός υπερασπιστής του Bush, λάτρης του αμερικάνικου τρόπου ζωής, και υπερασπιστής των μεγάλων αμερικάνικων πολυεθνικών, υποστηρικτής του Γκουαντάναμο, και απίστευτα ομοφοβικός (αλλά συχνά με υπονοούμενα στα κείμενα του ότι είναι "κρυφή").

Εξαιρετικός χρήστης του λόγου, και απολαυστικός στο να παγιδεύει τους καλεσμένους του, έχει καταφέρει να σαμποτάρει ήδη την ονομασία μιας γέφυρας στην Ουγγαρία παρακινώντας το κοινό του να ψηφίσει online στο σχετικό poll της ουγγρικής κυβέρνησης- γεγονός που οδήγησε σε εκατομμύρια ψήφους που ζητούσαν να ονομάσει την γέφυρα the COLBERT bridge και τελικά οδήγησε στην ακύρωση της διαδικασίας.
Επίσης, με την ίδια μέθοδο κατάφερε να ξεφτιλίσει την wikipedia όταν, μετά από παρότρυνση του, εκατομμύρια θαυμαστές του άρχισαν να γράφουν στην wikipedia ότι ο αριθμός των υπό εξαφάνιση ελεφάντων στην Aφρική αυξήθηκε 300% τους τελευταίους 6 μήνες. Έχει γελοιoποιήσει άπειρους πολιτικούς και celebrities (πρόσφατα ξέσκισε τον Βush μπροστά σε εκατοντάδες δημοσιογράφους και τον ίδιο τον Bush), και είναι υπεύθυνος για μερικές από τις πιό έξυπνες λέξεις στη σύγχρονη αμερικανική ιστορία, όπως truthiness,wikiality και lincolnish.

O Colbert απομυθοποίησε τους σοβαροφανείς και φανατισμένους αμερικανούς anchormen, έκανε τους αμερικανούς να γελάσουν δυνατά με τα χάλια της πολιτικής και της τηλεόρασης τους και στην πορεία έγινε ένας από τους 100 πιο ισχυρούς ανθρώπους της αμερικάνικης showbiz και ένας από τους ήρωες μου.
(το βίντεο που ακολουθεί είναι από ένα στάνταρ section της εκπομπής του, το "threat down", μια απαρίθμηση των κινδύνων που ελλοχεύουν και απειλούν την αμερική, τον αμερικανικό τρόπο ζωής κλπ κλπ. στην συγκεκριμένη περίπτωση ασχολείται με τους gay και τους τρόπους με τους οποίους απειλούν την στρέητ σεξουαλική ταυτότητα, τόσο την δική του, όσο και όλης της Αμερικής.)
κυρίες και κύριοι, ο Stephen Colbert:

ιπτάμενος και τζέντλεμαν

2006-10-11T00:42:00.000+03:00

αυτοίπουθαυμάζειςστογυαλίκαιστιςεφημεριδεςκαταπασαπιθανοτηταδίν
ουνπίπεςστηνκόρησουσετουαλετεςκλαμπκαισταγραφειατουςενωεσυκοιμ
ασαιητονπαιζειςμετατσοντοσιντιπουδινουνπροσφοραοιφυλλαδεςτους.....

κατάλαβες?

I is stronger than Darth Vapor

2006-10-10T01:30:00.000+03:00

Elektronik Supersonik

Zlad

Ένα διαστημικό μουσικό φαινόμενο στις οθόνες σας. Σύντομα θα φιλοξενήσουμε συνέντευξη με τον ιδρυτή του παγκόσμιου φαν κλαμπ του σαρωτικού Zlad. ο θεός συγχωρεί. Ο Zlad όχι.-

2006-10-09T16:53:00.000+03:00

loneliness is not a phase

κυριακάτικες σκέψεις - τι τιβι, ΛΛΛΛ, πανεπιστήμονες, white men can't rap

2006-10-08T12:49:00.000+03:00

είναι απίστευτο πόσο άθλια έχει καταντήσει η ελληνική τηλεόραση... όλη την βδομάδα που πέρασε ήμουν ψιλοάρρωστος, αλλά δεν είχα και όρεξη να βγω, οπότε είπα να τσεκάρω τι παίζει φέτος...κατά την γνώμη μου, δεν βλέπεται πλέον τίποτα στην ελληνική τιβί, εκτός από κάτι ντοκυμαντέρ στο σκάι και στα κρατικά, και τις ξένες σειρές επίσης στα κρατικά, τις οποίες όμως, επειδή είμαι και γαμώ τα ψαγμένα άτομα και πολύ ουάου που λέει και ένας φίλος στο www.vamvax.net ΤΙΣ ΕΧΩ ΔΕΙ ΗΔΗ... δε βαριέσαι...πάλι με κατεβασμένα lost, weeds, prisonbreak, και απαράδεκτους θα την βγάλω και φέτος..

επίσης, παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον την μαλακία που δέρνει τους πάντες στην παιδεία, και την υπουργό παιδείας (που μου θυμίζει σφυροβόλο της πρώην ανατολικής γερμανίας σε σύνταξη) και των δασκάλων που έχουν επιλέξει να ζητάνε της παναγιάς τα μάτια για να μπορούν να διδάσκουν απερίσπαστοι τα παιδιά του κοσμάκη ορθογραφία ( με το περίφημο πλέον πανό: ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΥΜΠΑΡΟΥΣ ΕΧΕΤΑΙ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ ΟΧΙ).

Για τους συνδικαλιστές δε θα σχολιάσω(πολύ κρίμα που πέθανε ο άνθρωπος πάντως...), μου είναι εντελώς αντιπαθείς, δηλαδή τους κατατάσσω κάπου ανάμεσα σε δικηγόρους, και το πράσινο ζουμί που έχουν μέσα τα βαζάκια με πίκλες...ενδεικτικό δείγμα συνδικαλιστή: χρήστος πρωτόπαππας. Σας κάλυψα?

ένα πολύ ενδιαφέρον ντοκυμαντέρ έχει ο τσίμας μεσοβδόμαδα για τα ελληνικά πανεπιστήμια, με 2 παιδιά που περνάνε αριστούχοι στην ιατρική- ένα στη θεσσαΛΛΛΛονίκη και ένα στην αμερική. θα ρίξω πάρα πολύ γέλιο..απορώ ρε γαμώτο, κάτι τέτοια, οι έλληνες φοιτητές δεν τα βλέπουν? ποιος μαλάκας ανέχεται διεφθαρμένους καθηγητές έρμαια κομμάτων και προσωπικών κολλημάτων, πάει και ψηφίζει σε φοιτητικές εκλογές, και ανέχεται όλα αυτά τα αρχίδια να κλείνουν σχολές ή να πλακώνονται σε διαδρόμους και αμφιθέατρα ή να τα πιάνουν από δω κι από κει για πάρτυ σε κλαμπ και μπουζούκια?
όσο για τον περίφημο και ιερό θεσμό των καταλήψεων, της πενταήμερης και των εκδρομών των σχολών στην μύκονο, ακόμα κι εκεί, στο χυδαίον και αγοραίον του πράγματος, τρώτε την σκόνη των ηλιθίων χαζοαμερικανών, φοιτητάκια του κώλου! 2 λέξεις: spring break!
i rest my case, dickheads...

τώρα που είπα θεσ/κη θυμήθηκα και τον νομάρχη -ένας είναι ο νομάρχης- και τον δήμαρχο, και όλο το σκυλολόι..αλλά δε φταίνε αυτοί και κακώς τους επιτίθενται τα αθηναϊκά ΜΜΕ.. (btw, στο τυπικό έχει δίκιο ο νομάρχης, τον έχουν πηδήξει.. θυμάμαι και στις προηγούμενες εκλογές τον είχανε καλεσμένο τότε στο μέγκα ο πρετεντέρης και ο χατζηνικολάου, κι ενώ υποτίθεται το θέμα της κουβέντας ήταν η τρομοκρατία -αν θυμάμαι καλά- και είχανε καμιά 20αριά καλεσμένους, τον είχαν βάλει στην μέση και τον είχαν ξεσκίσει για κάτι καψίματα βιβλίων)
τι έλεγα? α, ναι..δε φταίνε αυτοί...η συμπρωτεύουσα τα φταίει..δεν ψηφίζει ο ψωμιάδης τον εαυτό του, οι άλλοι τον ψηφίζουν..και ευθύνονται όλοι για αυτό το χάλι εκεί πάνω.. και το πασόκ, και η αριστερά και όλοι, για τον σκοταδισμό που έχει επικρατήσει...άσε που πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι ελληνορθόδοξοι απλά δε θα άντεχαν να είναι μουσουλμάνοι... εγώ πάντως, δεν νομίζω να άντεχα...
πάντως, για να πιάσουμε και τον δήμο, αντί το ΘΑΣΟΚ να στηρίξει τον μπουτάρη που φαίνεται -δεν τον ξέρω τον άνθρωπο- σοβαρός, συγκροτημένος,και κυρίως δεν έχει ανάγκη να ΦΑΕΙ από την εκλογή του (πολύ σημαντικό κατ΄εμέ), πάει και στηρίζει την κ. αράπογλου, ε τότε, σταματήστε την μουρμούρα! είστε άξιοι της μοίρας σας...
επειδή είμαι και φυσιογνωμιστής, συγνώμη κιόλας, αλλά είναι φάτσα αυτή της αράπογλου?

αν αυτό δε σας θυμίζει κυρία που πουλάει τάπερ ή πρωταγωνίστρια επιθεώρησης επιπέδου "τα θέλει ο κωλοτράβας μας", ε τότε τι να πω.. μπορεί και να υπεραπλουστεύω τα πράγματα, αλλά να λέτε πάλι καλά που δεν έπιασα την πατουλίδου, δε θα τελείωνε ποτέ το ποστ..

τέλος, να στείλω ένα ρησπέκτ στον φίλο μου τον νίβο-δε ξέρω καν να στρίβω- και τον νίγκα του τον πασχάλη.
ο πασχάλης είναι street μαδαφάκα.
κηπ ιτ ρεαλ μπρο. φακ δε χέηταζ.

ΠΗΣ

π-σ-κ ΟΧΙ γτπ: EMPTY FRAME live!

2006-10-05T20:40:00.000+03:00

κώλοι, βυζιά, ο κακός από τον κώδικα νταβίντσι, ο καλός σαμαρείτης, παιδιά της σαμαρίνας, γεράσιμος γιακουμάτος, amateur housewives, eddie vedder for president!

<--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------->

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ, ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ:

Μια πολύ καλή νέα μπάντα, οι empty frame, ζωντανά στο RODEO (Χέυδεν 34, Πλ. Βικτωρίας) στις 9 η ώρα. Με διασκευές από Nick Cave, Queens of the Stone Age, Beatles, Stones, Calexico, Dylan, KAI pearl jam (το αγαπημένο και πολυσύλλαβο elderly woman κλπ κλπ), δικά τους κομμάτια αλλά και πολλές εκπλήξεις...

για να πάρετε μια ιδέα για το φαινόμενο που συγκλονίζει συθέμελα το ανατολικό ματσουπίτσου, και επαναφέρει το sick στην μουsickή, κάντε κλικ ΕΔΩ και κατεβάστε δωρεάν 2 από τα τραγούδια τους αλλά και 5 διασκευές.

πραγματικά αξίζουν, και δεν ξέρω αν αυτό είναι καλό, αλλά θα 'μαι κι εγώ εκεί.

για να με αναγνωρίσετε θα φοράω καινούρια ζαντολάστιχα και έναν πορτοκαλί ρινόκερο στο κεφάλι.

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΕΚΕΙ, ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟΙ

υγ: δηλαδή τι καλύτερο έχετε να κάνετε κυριακάτικα, να κάτσετε μέσα να δείτε αρναούτογλου?

βγείτε καμια βόλτα ρε μούχλες!

nothing's changed but the surrounding bullshit that has GROWN...

2006-10-05T12:03:00.000+03:00

μετά την συναυλία των pj με είχει πιάσει αυτό που πολύ σωστά περιέγραψαν οι skunk anansie - αν δεν κάνω λάθος- ως post orgasmic chill.. ήθελα μια ζεστή αγκαλιά, ένα τσιγάρο, και λίγη ηρεμία να σκεφτώ τι έχει συμβεί..
δεν είχα σκοπό να γράψω για την συναυλία, γιατί ήξερα ότι υπάρχουν τόσοι πολυλογάδες bloggers που το θέμα θα γαμιόταν, κι εδώ να συμφωνήσω με έναν ανώνυμο φίλο (τον wouldyoulovemeanybetter) που και αυτός από ό,τι κατάλαβα, το ίδιο αποφάσισε...
το θέμα όμως είναι, ότι διάβασα ΤΟΣΕΣ μαλακίες για αυτή την συναυλία, που τελικά αποφάσισα να τοποθετηθώ.
καταρχάς, επειδή εδώ κάποιοι τον έπαιζαν για 15 χρόνια (ραδιοφωνικοί παραγωγοί, διοργανωτές συναυλιών, ο ίδιος ο κόσμος, αλλά και τα ΜΜΕ) ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΟΙ PEARL JAM ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ, ΟΥΤΕ ΦΥΣΙΚΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΟΥΛΑΝΕ..
αν επέλεγαν να έρθουν ακριβώς μετά το riot act -που δεν πούλησε τίποτα, και είναι σίγουρα ο πιο δύσκολος δίσκος τους- θα συμφωνούσα με όλο αυτό το συρφετό των bloggers που μίλησαν για την αναμονή 15 ετών, και ότι έχουν να τους ακούσουν από το γυμνάσιο, και όλο αυτό το feeling ότι επιτέλους ήρθαν και δεν τους περιμέναμε τόσο καλούς, και δεν περίμεναν τόσή αγάπη από τον κόσμο κλπ κλπ..
μα αγάπη μου, αν αγόραζες και κανέναν δίσκο τους μετά το λύκειο, ή αν έστω άκουγες καλύτερα τον τελευταίο τους, δε θα ήταν τόσο μεγάλη η έκπληξη σου...αυτοί υπήρχαν πάντα, και ακόμα και με δίσκους που στην ελλάδα είχατε όλοι γραμμένοι στα αρχίδια σας, έκαναν παγκόσμιες sold out περιοδείες ενώ εσύ θαύμαζες από τα ελληνικά ραδιόφωνα αλλά και από κοντά τους puressence, τους mansun, τους κλασήμπο, τους raemon -ή όπως σκατά τους λένε- και πολλούς άλλους ανάλογους ογκόλιθους της παγκόσμιας ροκ μουσικής που φρόντισαν να σας ταίσουν τα ελληνικά δισκάδικα, μμε και διοργανωτές συναυλιών...
ειλικρινά αναρωτιέμαι, πόσο μαλάκας πρέπει να ένιωσε κάποιος που είχε πάει να δει κλασήμπο στην μαλακάσα και μετά είδε και τους pj...
ήταν προφανές δηλαδή σε όσους πήγανε στην συναυλία ότι μόλις βίωσαν το συναυλιακό γεγονός της δεκαετίας στη χώρα μας, και μία από τις καλυτερες των pj ever..
όχι, πείτε μου ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα ΠΟΥ ΠΟΥΛΑΕΙ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΚΑΙΡΟ ΑΚΟΜΑ -δε μιλάω για whitesnake, purple κλπ- που ήρθε στην Ελλάδα και έπαιξε 2μιση ώρες χωρίς support.
επίσης τόσα χρόνια αισθανόμουνα ντροπή που οι pj είχαν παίξει πχ στην Σλοβενία (!!!) και στην Τουρκία (2-3 φορές αν δεν κάνω λάθος!), και όχι στην Ελλάδα... και να προσθέσω ότι σε μια ανάλυση του live σε ένα άλλο blog, διάβασα την φράση ότι αξίζανε τα 52 euro που κόστιζε το εισιτήριο..αν είναι δυνατόν! υπήρχε καμία αμφιβολία ρε παιδιά, ακόμα και πριν την συναυλία? για όλους εμάς που τους παρακολουθουμε τόσα χρόνια, ήταν δεδομένο ακόμα κι αν δεν έπαιζαν τόση ώρα -που ήμουν σίγουρος ότι θα έπαιζαν- ότι τα αξίζανε...
εντάξει, δεν είναι scorpions, klacebo, sting και dandy warhols (ειρωνεία στο: on), αλλά όταν μια μπάντα έχει κάνει μήνυση στον μεγαλύτερο διοργανωτή συναυλιών στον κόσμο επειδή είχε ακριβά εισιτήρια και είχε ουσιαστικά μονοπώλιο (η υπόθεση ticketmaster), όπως και να το κάνουμε, του πούστη ρε παιδί μου, πρέπει να νοιάζονται για τους φαν και για το live σκέλος της μουσικής τους..
όσο για τον βέντερ, έκανε όλα αυτά που ξέρουμε ότι κάνει ο βέντερ- και τα κάνει πολύ καλά, και απέδειξε και στο καθυστερημένο ελληνικό κοινό πόσο μεγάλος performer και vocalist είναι.. επίσης, μην εστιαστούμε στον βέντερ και ξεχάσουμε πόσο απίστευτοι είναι και οι gossard, ament, mccready, cameron και ο boom...
δεν με εντυπωσίασε η συναυλία, ή μάλλον, δε με εντυπωσίασε με την έννοια που εντυπωσίασε τους περισσότερους...
για εμένα έκπληξη ήταν ότι έπαιξαν το sad, όχι ότι έπαιξαν για 2μιση ώρες.
για εμένα έκπληξη ήταν ότι έπαιξαν το you are, όχι ότι ροκάρουν ακόμα σαν 20άρηδες.
για εμένα έκπληξη ήταν ότι ανέβηκε ο έντι στις σκαλωσιές και γούσταρε, όχι ότι μίλησε στα ελληνικά αλά ζακ ρογκ. αυτά τα έχει κάνει σε πολλές συναυλίες (πρόσφατα έκλαιγε πάνω στην σκηνή στο μιλάνο) γιατί απλά έτσι είναι, και γιατί αγαπάει αυτό που κάνει και το κοινό των pj, όπου κι αν βρίσκεται.
κάντε στον εαυτό σας μια χάρη, και πηγαίνετε να αγοράσετε κάποιον από τους παλιότερους δίσκους τους..από το vitalogy και μετά. είναι κρίμα μια τόσο καλή μπάντα να παραμένει μια καλή γυμνασιακή ανάμνηση στην Ελλάδα, ή ένα καλά κρυμμένο μυστικό μεταξύ 8-10.000 φίλων.
γιατί ολοι φίλοι είμασταν εκείνο το βράδυ, κι ας μουρμουρίζω εγώ εδώ σαν ξερόλας.
απλά ελπίζω ότι η συναυλία τους επιτέλους θα ανοίξει μάτια και θα κλείσει στόματα...

υγ1: mike mccready is a fucking god
υγ2: δύο πολύ όμορφα σχετικά ποστ, εδώ και εδώ.

2 πίτες μόνο ( 'Η: ένα κείμενο που δεν ήθελε να ανέβει ποτέ) *

2006-10-05T08:27:00.000+03:00

(*αρχικός τίτλος:Λούλης και Μαρία: ένα ζευγάρι που θα συζητηθεί Η' πώς ο παπακαλιάτης ευθύνεται που παρανόμησα χθες Η' πώς έπαψα να αγωνιώ κι αγάπησα την ελληνική ΤΙΒΙ)

Ο Λούλης χαστουκίζει την συμπρωταγωνίστρια του.
"τουλάχιστον εγώ είμαι ερωτευμένος" της πετάει με ένα πλάγιο, δολοφονικό βλέμμα και αποχωρεί...
η μαρία δίπλα μου πανηγυρίζει ουρλιάζοντας:
"ΖΟΡΙΚΟ ΜΩΡΟ ΓΟΥΣΤΑΑΑΑΡΩΩΩΩΩ!"
μα πώς τις βλέπεις αυτές τις μαλακίες? την ρωτάω..δε γίνεται να δούμε τίποτα άλλο?
κάνει λες και δεν μίλησα καν, και κουλουριάζεται στην αγκαλιά μου σαν ναζιάρικο γατί..
αυτό με κάνει να σταματήσω την μουρμούρα για άλλα 5-10 λεπτά.
2-3 σκηνές αργότερα, ο κρις (έτσι τον λέει η μαρία στην φανταστική σχέση τους) συνομιλεί με τον auteur σε ένα παγκάκι..φοράει γυαλιά και μιλάει βαθιά και αποφασιστικά.
"ΑΧ ΔΕΝ ΤΟΥ ΠΑΕΙ ΤΟ ΓΥΑΛΙ ΑΥΤΟΟΟΟΟΟ"ωρύεται η δικιά μου δίπλα.
αποφασίζω να παραιτηθώ της προσπάθειας να αλλάξουμε κανάλι..
στρίβω ένα τσιγάρο, και μετά από 5 λεπτά αρχίζω να γελάω δυνατά σε κάθε ατάκα..
με πιάνουν λιγούρες και παραγγέλνω σουβλάκια..
η μαρία μουρμουρίζει, παχαίνεις κλπ κλπ
-μα είναι 2 πίτες μόνο... απαντάω χαμογελαστός.
ξεσπάει σε γέλια και σταματάει να μουρμουρίζει.εγώ συνεχίζω να γελάω σαν ηλίθιος...
δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά στο σήριαλ ΚΑΝΕΙΣ δεν μιλάει στον άλλο κατά πρόσωπο.. το 90% των διαλόγων γίνεται ώς εξής:
κάποιος κοιτάει έξω από ένα παράθυρο, μια παραλία, ή το χάος γενικότερα, τότε κάποιος άλλος που βρίσκεται δίπλα του και τον κοιτάει λέει κάτι βαθυστόχαστο και σοβαρό, και ο πρώτος -αυτός που έχασκε δηλαδή- γυρίζει απότομα με ύφος, σαν να άκουσε κλανιά, ή σαν να έπαθε ψύξη, ή όπως γυρίζει το κεφάλι του ο νικοπολίδης κάθε φορά που γίνεται σουτ στη περιοχή του και δεν έχει καμία ελπίδα να αποκρούσει, παρά μόνο να κοιτάξει την μπάλα και να την διατάξει τηλεπαθητικά να βγει άουτ.
καταλαβαίνετε τι εννοώ..
επίσης, το γαμάτο με την σειρά είναι τα μουσικά μοντάζ... ούτε θυμάμαι πόσα μέτρησα.
πιάνει ο φίλος σου μωρό και πρέπει να το φροντίσει? ΜΟΥΣΙΚΗ!
σε παρατάει η λεσβία φίλη σου και τρέχεις να την προλάβεις στο αεροδρόμιο? ΜΟΥΣΙΚΗ!
έρχεται η αποκάλυψη, οι δρόμοι γεμίζουν με το αίμα των άπιστων, χιλιάδες πύρινες φλόγες καταπίνουν λεωφόρους και ουρανοξύστες μετατρέποντας τους σε άμορφες μεταλλικές άψυχες μάζες, και οι δυνάμεις του καλού και του κακού αναμετρώνται σε μια υπέρτατη μάχη για το ποιος θα επικρατήσει και θα επιβάλλει την παντοδυναμία του στον κόσμο, ενώ τερατόμορφα πλάσματα ξεσκίζουν τις σάρκες των τρομαγμένων ανθρώπων που τρέχουν απεγνωσμένα να σωθούν? ΜΟΥΣΙΚΗ!
(καλά αυτό το τελευταίο μπορεί και να το ονειρεύτηκα, δεν είμαι σίγουρος ότι συνέβη στο σίριαλ.. αλλά αν συνέβαινε, ο χριστόφορος δεν θα έβαζε μουσική και σλόου μόσιον? ΝΑΙ Ή ΟΧΙ? έλα, μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας...)
κι επειδή είπα για τερατόμορφα πλάσματα και θυμήθηκα το παρα5, δε θα σχολιάσω, το έκανα από το πρώτο-δεύτερο μου ποστ σε αυτό εδω το blog πριν κάτι μήνες, όποιος θέλει ας ψάξει να το βρει..
αυτά τα λίγα για σήμερα και σας φιλώ στην μούρη..

υγ: αυτός ο τζώρτζογλου άλλα ρούχα δεν έχει?

being shallow is the new black

2006-10-04T22:59:00.000+03:00

αγαπητέ όττο

2006-10-04T12:00:00.000+03:00

....γιατί δεν καλείς και τον Τσιαντάκη?

υγ: επίσης, έχω μια καλή ιδέα για νέο ύμνο της ομάδας, γιατί εκείνη η παπαριά του μίκη δεν πολυτράβηξε.....:

γεια σου Ελλάδα,

και ποιος θεός δεν ζήλεψε τα θαύματα σου!

Γεια σου Ελλάδα,

όλη η ζωή μου τα γαλάζια χρώματά σου!

υγ2: σε περίπτωση που δεν μπορεί ο Τσιαντάκης, προτείνω να ξεθάψουμε τον Τζωρτζ Μπεστ και μετά να τον ελληνοποιήσουμε. θα κεντάνε με τον Καστιγιόπουλο μπροστά.

dazed & confused

2006-10-04T10:04:00.000+03:00

- την έχεις ακούσει?

- ποια?

LOST SEASON 3 - EPISODE 1

2006-10-02T10:51:00.000+03:00

Σε 3 μέρες ξεκινάει ο νέος κύκλων επεισοδίων του lost.. o polikarpos εξασφάλισε αποκλειστικές πληροφορίες για το πρώτο επεισόδιο:

ΠΡΟΣΟΧΗ:

κάντε highlight στο παρακάτω κέιμενο για να δείτε τι θα συμβεί στο πρώτο επεισόδιο. αν δεν θέλετε, μην κάνετε γιατι περιέχει λεπτομέρειες της πλοκής:

δηλαδή τώρα σοβαρά πιστέψατε ότι έχω ιδέα τι συμβαίνει? εδώ δεν ξέρουν οι ίδιοι. χαχαχαχαχα!
άντε στην ευχή της παναγίας και υπομονή.
α! επίσης η ξανθιά που ήταν έγκυος είναι φίνο γκομενάκι. το ίδιο κι ο χοντρός! και κάποιος να κουρέψει τον σώγιερ, έχει αρχίσει να φέρνει λίγο του κότσιρα... ευχαριστώ.

now you know....

i may NOT go to heaven, i hope SHE goes to hell...

2006-09-29T14:12:00.000+03:00

τι καριόλα θεέ μου....

http://www.spin.com/features/news/2006/09/060928_courtneylove/

μάνα είναι μόνο μία (ευτυχώς ή δυστυχώς)

2006-09-29T11:44:00.000+03:00

σήμερα το πρωί με ξύπνησε το θυροτηλέφωνο, κατά τις 7.. ήταν η μητέρα μου..ξεπερνώντας την έκπληξη μου και προσπαθώντας ταυτόχρονα να μαζέψω και να κλειδαμπαρώσω πράγματα που δεν θέλω να δει (don't ask), έπεσε το μάτι μου στην εφημερίδα που διάβαζα χθες και μου έσπασε τα νεύρα..
πώς θα αισθανόσασταν αν βλέπατε τον πρώην της, φάτσα κάρτα στην εφημερίδα που ξεφυλλίζετε, νέο, ωραίο και επιτυχημένο, ενώ εσείς χαζεύετε απαράδεκτους με το σώβρακο, και καταβροχθίζετε μακαρόνια με γλυκιές πιπεριές, τόνο, και κάπαρη?
"τουλάχιστον μαγειρέυω καλά" σκέφτηκα, αυτός με όλα αυτά τα θέατρα και τις μαλακίες ούτε αυγό δε θα ξέρει να βράσει...
και αφού πέρασε αυτό το στιγμιαίο flashback (ή βλασback-επειδή εκείνη την ώρα έδινε ρέστα ο μπονάτσος, ή βλαξμπακ επειδή είμαι ηλίθιος που χαλιέμαι), έπρεπε να υποστώ και την μάνα μου, αγουροξυπνημένος και χωρίς καφέ, να μου εξηγεί ότι ήρθε να μου μαζέψει λίγο το σπίτι "για να μην με φάνε τα σκουλίκια", και να δει τι κάνω γιατί έχω να πάω σπίτι τους κανένα μήνα...
- σιγά μην φάνε εμένα τα σκουλίκια ρε μάνα, εδώ δε φάγανε αυτή την κωλόγρια που μένει δίπλα και έιναι και 100 χρονών...
- μη μιλάς έτσι. καφέ θες?
- θα φτιάξω μόνος μου, άστο...
- καλά ρε παιδί μου, πόσα άπλυτα πιάτα έχεις αφήσει πάλι?
- ήρθαν κάτι φίλοι και είδαμε την μπάλα χθες βράδυ και μείνανε...
(βασικά έχω να πλύνω πιάτα 2-3 μέρες, αυτό με την μπάλα ήταν παραμύθι, αλλά βαριόμουν να την ακούω πρωί-πρωί....)
και μετά βάζει μπρος το μηχανάκι, και εμείς αγόρι μου καλά, και ο αδερφός σου καλά, "τα 100 ευρώ να του πεις", δεν έχει αγόρι μου τώρα λεφτά, από βδομάδα που θα πληρωθεί, και σου είχα φυλάξει και μια μερίδα κουνελάκι, αλλά ξύπνησε ο πατέρας σου το βράδυ και το 'φαγε!
πεθαίνουμε ταυτόχρονα στα γέλια με την εικόνα του πατέρα μου να καταπίνει αμάσητο το καημένο το κουνέλι κατευθείαν από το ψυγείο στις 2 το πρωί.

μεταφερόμαστε στην κουζίνα, μου δείχνει μια κάρτα μιας γριας που κατεβαίνει υποψήφια νομαρχιακή σύμβουλος στην επαρχιακή πόλη από την οποία κατάγομαι και ψηφίζω ακόμα...
"θα ψηφίσεις ε?" με μισό μάτι
"ναι"
"αυτή να ψηφίσεις αγόρι μου, κατεβαίνει με τον κύριο γρηγόρη, πολύ καλή κυρία, είναι φίλη του τάδε, και του τάδε που ξέρει τον πατέρα σου από κει, και μια φορά είχαμε κάνει και ρεβεγιόν μαζί"
ώρες - ώρες σκέφτομαι ότι θα ’πρεπε να βάζανε άτομα σαν την μάνα μου στην προεκλογική εκστρατεία του ντινόπουλου, μπας και τον πάρει χαμπάρι και κανείς άλλος εκτός από την πιπιλή και τη μισή ν.δ. που βρίζει τον ζαγορίτη που τον διάλεξε..:
"ο κύριος αργύρης κατεβαίνει με την νουδού, πολύ καλός κύριος, ήταν δήμαρχος στα Βριλήσσια, και πολύ καλός δημοσιογράφος...μην τον κοιτάτε έτσι που είναι κοντός, έχει τσαγανό, μου το 'πε μια φίλη μου που μένει στα βόρεια προάστια, τον είχε πετύχει μια φορά στον δρόμο και του είχε πει γεια, και μια άλλη φίλη μου την είχε βοηθήσει με τον ανηψιό της που δεν είχε δουλειά, εξαιρετικός κύριος και με πολύ καλή οικογένεια"
it could work.
Επιστροφή στην κάρτα της κυρίας που κατεβαίνει με τον κύριο γρηγόρη –φίλος του πατέρα μου, γι’ αυτό την έχει πιάσει η κάψα την μάνα μου- κλπ κλπ..:
- ρε μάνα αυτή είναι σαν βαλσαμωμένη! Είναι σαν να την έχουν βαλσαμώσει, να την έχουν μπροκώσει από τους ώμους πάνω σε γαλάζιο φόντο και να την έβγαλαν φωτογραφία!
Η μάνα μου σκάει στα γέλια…
- το ξέρω βρε αγόρι μου, αλλά της έχουμε υποχρέωση..
- εγώ αυτήν, μάνα, δεν την ψηφίζω! Αν θες να ψηφίσω κάναν άλλο, κανονικό άνθρωπο εντάξει! Αν είναι θα ρίξω σκέτο το ψηφοδέλτιο του κυρίου γρηγόρη, χέσε με με την σκατόγρια…
- καλά παιδί μου, λέει και συνεχίζει να γελάει με την ζοχάδα μου…
σηκώνομαι και ντύνομαι…ρίχνω και μια μούτζα στον αυτιά όπως περνάω από το σαλόνι μου, έτσι για να πάει καλά η μέρα..
- πέτα παιδί μου και κανένα περιοδικό! Τι τα κρατάς όλα αυτά και σου πιάνουνε χώρο? Την ακούω να φωνάζει από μέσα..
- μάνα σε παρακαλώ πολύ άστα όπως είναι..
- να σου πετάξω αυτά τα διαφημιστικά? Τα χρειάζεσαι?
Κάθε φορά που έρχεται μου πετάει όλα τα ντελίβερυ στο πούστικο, για να μην παραγγέλνω απ’ έξω..περνάνε 1-2 μήνες μέχρι να ξαναμαζευτούν, και αν και όταν ξανάρθει, τα ξαναπετάει!
- όχι, άστα κι αυτά τα θέλω, τις προάλλες ήθελα να παραγγείλω και δεν μου είχες αφήσει τίποτα!
Ανοίγω την πόρτα
-αν θες τίποτα πάρε με
την φιλάω και φεύγω

χαμογελάει.

είμαι σίγουρος ότι μόλις έκλεισα την πόρτα, μάζεψε όλα τα διαφημιστικά για ντελίβερυ και τα πέταξε...

the waiting drove me mad

2006-09-22T16:42:00.000+03:00

πιτσιρικάς, στο σπίτι του φίλου μου του σήφη, να ακούμε το VS από πικάπ, και εγώ να ξεφυλλίζω αυτό:

τόσα χρόνια μετά, τόσοι άνθρωποι που ήρθαν και έφυγαν, που ήρθαν και έμειναν, δεκατόσα χρόνια αγάπης, σεξ, φιλίας, απογοήτευσης, ξεφτίλας, δουλειάς, ανεμελιάς, νίκης, ήττας, συμβιβασμών, ζαλάδας και τσίτας, εγώ πάνω, και εγώ πάλι κάτω. εγώ στα χανιά, στην αθήνα, στην αγγλία, στην λαμία, στην λήμνο, στην γαλλία, στην ισπανία, στην δανία, την σουηδία και την γερμανία, σε μέρη που αγάπησα και μέρη που δε θα ξαναπάω ποτέ, φίλοι, γκόμενες, αγάπες, γαμήσια, χαρές, λύπες, να ανεβαίνω αθήνα και να τρώω το χαρτζηλίκι μου σε σινγκλάκια, να βλέπω το singles με την τζο και να γελάμε με τα ρούχα του γκόσαρντ, ο σήφης να με ρωτάει αν έχω ακούσει το who you are, με τον μάνο να τζαμάρουμε παιδάκια ακόμα το state of love and trust, να κλαίω με το loveboatcaptain, να σχεδιάζω τατού -που δεν έγινε ποτέ- το i am mine, να ακούω τον εαυτό μου στο bootleg της δεύτερης συναυλίας τους στο λονδίνο, να χτυπιέμαι σαν παιδάκι με τον αντώνη πριν 2 βδομάδες σε ένα πάρτυ με το alive. όπου με φτάνουν τα πόδια μου, το μυαλό μου, και τα λεφτά που έχω στην τσέπη. μερικές φορές η ζωή δε σε αφήνει ήσυχο.

είμαι ο ίδιος. και η μουσική μέσα μου είναι η ίδια.

COUNTDOWN TO BLISS:

3 days

don't it make you smile...?

u have killed me (ατάκες κρεβατιού)

2006-09-22T11:30:00.000+03:00

-photo credit: http://theimaginaryworld.com-

- τρελό fame story του χρόνου!
- ε ναι, με τόσο μικρόφωνο....

ποιος στ' αλήθεια είμαι εγώ και πού παω?

2006-09-22T09:46:00.000+03:00

ξηρόκαρπος
πολύσπορος
πολύτεκνος
ποντίκαρπος (μου'χει μείνει από τις άθλιες γκαρσονιέρες που είδα όταν έψαχνα σπίτι)
ψωλήκαρπος (σόρυ κιόλας πρωί-πρωί)
πολύξερος
παξοίκαρπος (από τις διακοπές)
πολύδωρας (το γαλάζιο παιδί)
polly-pocket
πολύπλευρος
κατσίκαρπος (λόγω κουρέματος- βλ. παλιότερο τοπ10)
σερ Πωλ Μακάρτνυ
πολυκανδριώτης (συνενόηση μπουζούκι)
τζι- πόλυ
πολύωρος
πολυτεχνίτης (κι ερημοσπίτης)
πολύποδας
πολυσκληροςγιαναχωρεσει
πολυτάλαντος
πολύνεκρος
πολύπλοκος
πολυδάνειο (σε 69 άτοκες δόσεις)
πολυακριλαμίδιο

(and that ain't even my real name....)

βέφα mode: on

2006-09-21T12:29:00.000+03:00

λοιπόν θα σας γράψω μια καταπληκτική συνταγή που έκανα χθες. είναι προσαρμογή μιας συνταγής που είχα διαβάσει στην lifo, στον κύριο που γράφει τα ημερολόγια κουζίνας (δε θυμάμαι όνομα και βαριέμαι να ψάχνω- συγνώμη)...

πήρα ντοματάκια, τα έπλυνα καλά, και τα έβαλα ανάποδα (με το κοτσάνι -που αφαίρεσα- προς τα κάτω) για να στέκονται όρθια στο ταψάκι τους. (χάου γκέη ντιντ ΔΑΤ σάουντ?-ενηγουέηζ...)
μετά πρόσθεσα καυτερές πιπεριές κέρατο που έιχα κόψει ροδέλες και είχα βάλει σε νερό για λίγο για να μην καίνε πολύ...
χάραξα τα ντοματάκια σταυρό στην πάνω μεριά τους, και περίχυσα το ταψί με λάδι, και κοπανισμένο σκόρδο... αλάτι, πιπέρι, και προς το τέλος-για να μην πικρίσει- ρίγανη..
το έβαλα στον φούρνο σε χαμηλή φωτιά μέχρι να μαραθούν και να μαλακώσουν τα ντοματάκια...
μετά τα έβγαλα, τα άφησα να κρυώσουν, τα χώρισα σε 2 μερίδες, και έφτιαξα 2 ντάκους.
στον ένα έβαλα τα παραπάνω υλικά και γιαούρτι αντί για φέτα/μυζήθρα, και στον άλλο έβαλα κανονικά φέτα και κάπαρη...
ήηηηηηηταν ΤΕΛΕΙΑ!
φυσικά φιλενάδες μου, όλα τα σκεύη που χρησιμοποιώ, από πηρούνια μέχρι σκορδο-crusher, TA ΠΗΡΑ ΑΠΟ ΤΑ VEFA'S HOUSE.

και σε αυτό το σημείο, θέλω να καταδικάσω τον άλφα και τον πρόεδρο/ άνκορμαν/ βραδύγλωσσο Ν. Χατζηνικολάου, που αντικατέστησαν την ΒΕΦΑΡΑ με εκείνο το μαλακισμένο που κάνει γκριματσες σαν τον τζιμ κάρεη και τραγουδάει σαν ομαδάρχης σε παιδική κατασκήνωση.. (πλάκα κάνω, μια χαρά είναι κι ο ευτύχης, απλά είμαι δουλειά και βαριέμαι-αν και έχει κάτι από το χαμόγελο του κότσιρα, αλλά τέλος πάντων...επίσης η βέφα μου θυμίζει την γιαγιά μου, ή μάλλον μια-δυο κοκέτες φίλες της γιαγιάς μου, ή της μάνας μου, ή τέλος πάντων, καταλαβαίνετε τι θέλω να πω...ουφ!)
και για να πω κάτι που θα καταλάβει αυτό το ζωντόβολο αλλά και όλοι όσοι τον παρακολουθούν:
VEFA RUUUUUULLLEEEEEZZZZ ρεεεεεεεεεε!
now gimme some love..
πισ άουτ

με τρόπο

2006-09-20T13:33:00.000+03:00

eye glasses
Originally uploaded by J. A. Bailey.

- Είμαι πολύ σοβαρός. το εννοώ. ΠΡΟΣΕΞΕ πώς θα της το πεις! ΠΡΟΣΕΞΕ! σε ψάχνει από χθες, το κινητό το'χεις κλειστό, μας πήρε όλους χθες και μας ρώταγε πού είναι ο μανόλης και εμείς το παίζαμε μαλάκες, δηλαδή η Γιούλη έχει αφηνιάσει! φυσικά, μην διανοηθείς να ΜΗΝ της το πεις. εκτός του ότι προφανώς το έχει καταλάβει, θα φανούμε και εμείς μαλάκες που της λέγαμε ότι δεν έχουμε ιδέα χθες βράδυ.. άσε που εμένα με ρώτησε κιόλας...
- τι σε ρώτησε?
- με ρώτησε, στα καλά καθούμενα, αν είσαι με την ιωάννα!
-και τι της είπες?
-τι να της πω βρε μαλάκα? ότι δεν ξέρω, ότι μάλλον κοιμάσαι και γι'αυτό το 'χεις κλειστό, κλπ κλπ
- το πίστεψε?
- αρχίδια.. μανόλη είναι μαλακία ρε συ.. πες της το, να τελειώνει η ιστορία.. δεν αξίζει κοροϊδία η μικρή, σε αγαπάει και είστε και καιρό μαζί.. άσε που πιστεύω ότι το΄'χει καταλάβει...
-καλά θα της το πω!
-με τρόπο ε? χθες ήταν χάλια στο τηλέφωνο..στον σπύρο ούρλιαζε, εμένα με έβριζε! την ακουσα πολύ νευριασμένη! μην το ξεφτιλίσεις. ΜΕ ΤΡΟΠΟ!
- ναι ρε, ώχουυυ.. με πρήξατε.

ο μανόλης κλείνει το τηλέφωνο, σκέφτεται για λίγο, και σχηματίζει τον αριθμό της γιούλης.

- έλα
- έλα γιουλάκι, καλημέρα
- πού ήσουν χθες?
- έλα ρε γιούλη, τι καταλαβαίνεις τώρα... να περάσω από κει να τα πούμε?
- οχι. δε θέλω να σε δω. θέλω να δω αν έχεις τα αρχίδια να πάρεις την ευθύνη. να δω αν μπορείς να μου τα πεις όλα.
- καλά... τι να σου πω?
- πού ήσουν χθες!
- για ποτό, και μετά σπίτι μου..
- με ποιον ήσουν και είχες το τηλέφωνο κλειστό?
- ε.. ήμουν με την ιωάννα...
- και τι κάνατε με την ιωάννα και είχες το κινητό σου κλειστό?
- έλα ρε γιούλη τώρα, τι καταλαβαίνεις?
- ΟΧΙ! ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ! ΛΕΓΕ ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ! ΛΕΓΕ!
- τι να σου πω ρε γιούλη, αφου τα ξέρεις..
- ΛΕΓΕ!
- ό,τι και να κάναμε, αυτή δε φορούσε τίποτα...
- κι εσύ μανόλη ΤΙ φορούσες???
-.... τα γυαλιά μου.

μα το τεταρτάκι στην υπερυψωμένη, μένει-μένει, ΠΑΝΤΑ στον Πολέμη!

2006-09-18T12:15:00.000+03:00

Πήγα φαντάρος στην Λήμνο. επί Πασοκάρας. δεν είχα πολιτικό βύσμα, αλλά τελικά λίγο από δω, λίγο από κει, κάτι κατάφερα και τρύπωσα σε ένα γραφείο. δε μπορούσα να κάνω πολλά, γιατί ήμασταν συνέχεια σε εμπλοκή (τι απαίσια λέξη), δηλαδή δε γλύτωνα σκοπιές, αλλά κατάφερα να γλιτώνω κάνα δύσκολο νουμεράκι, να πηγαίνω κάνα μπάνιο, έφτιαξα μερικούς φίλους (αν και είμαι ΣΙΓΟΥΡΟΣ ότι αυτό το αρχίδι ο Παναγιώτης που με διαβάζει και ήμαστε μαζί φαντάροι, θα γκρινιάξει - αλλά πιστέψτε με...) και πραγματικά ΓΑΜΗΣΑ πατόκορφα έναν δύο φαντάρους από τον λόχο μου που μας είχαν ξύσει τα άντερα -για διάφορους λόγους.

Ο ένας ήταν -τότε- 28 χρονών και μας πήδαγε κανονικά ενώ ήταν σειρά μας γιατί είχε χωθεί σε γραφείο πριν από εμένα, και ο άλλος ήταν ένας φλωράκος που είχε βάλει μέσο για να πάρει άδεια, ένα μόλις μήνα αφού φτάσαμε στο νησί, και ενώ ήμασταν σε ΤΡΕΛΗ εμπλοκή (29 μέσα - 1 έξω, το θυμάμαι σαν και τώρα).

Μας είχανε και φυλάγαμε μια υπερυψωμένη σκοπιά, γεμάτη με χύσια φαντάρων, πορνοπεριοδικά, με σπασμένο τζάμι, και πολύ όμορφη θέα του στρατοπέδου και κάτι ψευτοβουνών γύρω από την Μύρινα.

Η "υπερυψωμένη" είναι μέχρι τώρα το κυριότερο παράδειγμα που έχω από την ζωή μου ότι ουδέν κακό - αμπιγιέ καλού, γιν και γιανγκ κλπ κλπ..μέσα στην χακί βρωμιά της, ταξίδευα στα χανιά, στην αγγλία, διάβαζα βιβλία, χάζευα το νησί, κρύωνα, σιχαινόμουνα, με τσιμπάγανε κοριοί, πάλευα να γλυτώσω φυλακές, άκουγα λυριτζή - οικονόμου στο κοινόχρηστο ραδιοφωνάκι της που κάποιος παλιός είχε αφήσει κληρονομιά, και μουσικές, πολλές μουσικές από την ερα, από την αθήνα που μου φαινόταν σαν άλλη χώρα, άλλη πραγματικότητα.
Χθες με πήρε τηλέφωνο ο παναγιώτης και μου είπε ότι βρήκε ένα παιδί στο γυμναστήριο, που μόλις απολύθηκε από το στρατόπεδο της Λήμνου που ήμαστε κι εμείς. Και του είπε ότι ένας κεραυνός χτύπησε, λέει, την υπερυψωμένη και την κατέστρεψε. Δεν έμεινε τίποτα. Γέλασα, αλλά ψιλονοστάλγησα κιόλας.

Σήμερα το βράδυ θα πάμε για σούσι με τις σχέσεις μας και -κλασσικά- θα θυμηθούμε ιστορίες από την υπερυψωμένη..(αυτή την Φωτεινή του Παναγιώτη την λυπάμαι, έχει ακούσει τις ίδιες ιστορίες πάνω από 30 φορές. Εμένα απλά τις έχουν ακούσει 30 διαφορετικές κοπέλες..χα!)
αν θυμηθώ καμιά καλή, μπορεί να την βάλω και στο μπλογκ.

(αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο σε όλα τα παιδιά που υπηρέτησαν μαζί μου τότε, και κυρίως στον Μ.Π, στον οποίο αφιερωνα και το τραγουδάκι του τίτλου -ελαφρώς παραλλαγμένο-, κάθε φορά που του ανακοίνωνα χαμογελαστός ότι έχει τέταρτο νούμερο -4με6 το πρωί- στην υπερυψωμένη)

STOP THE PRESS: Banksy's done it again

2006-09-13T13:16:00.000+03:00

o banksy, ο γνωστός ακτιβιστής καλλιτέχνης ξαναχτύπησε. τρύπωσε στην disneyland και τοποθέτησε ανάμεσα στα τραινάκια και τις παπαριές, ένα ομοίωμα κρατούμενου στο Γκουαντάναμο. οι επισκέπτες του πάρκου αντίκρυσαν μια κούκλα ντυμένη με πορτοκαλί φόρμα και δεμένη σε χέρια και πόδια. μετά την ποπ-λάητ επίθεση στην πάρις χίλτον (εύκολος αλλά κατανοητός στόχος), ο banksy επέστρεψε στην στείρα κοινωνική κριτική που όλοι αγαπάμε.

ώρα είναι να αρχίσει τίποτα τέτοια και ο νταλάρας. Ή ο κότσιρας.
Θεέ μου!

περισσότερα για το θέμα εδώ:
http://www.spin.com/features/everybodystalkingabout/2006/09/060912_banksy/
http://news.bbc.co.uk/1/hi/entertainment/5335400.stm

Για τον banksy, τον οποίο γουστάρω αν και ψιλοκράζω σε παρέες αλλά και σε αυτό το μπλογκ γιατί το παίζω μεταμοντέρνος και κυνικός, θα γράψω αναλυτικά κάποια άλλη στιγμή. η ιστοσελίδα του είναι: www.banksy.co.uk/ .

υγ:δε μπορούσε να έρθει κι από δω να γαμήσει καμιά από αυτές τις αγελάδες μπροστά στο μέγαρο μουσικής ρε γαμώτο? να την κάνει έντεχνη, με γιλέκο - πουκαμισάκι αλά νταλάρας, μαλλί αλά κότσιρας, και με 500ευρα στα μαστάρια? τέλος πάντων, όσο ζω ελπίζω. σας φιλώ στην μούρη,

poli

αδελφική αγάπη: 10 ατάκες των αδελφών Gallagher

2006-09-12T15:56:00.000+03:00

(από αριστερά στα δεξιά) Liam και Noel Gallagher: ιδρυτικά μέλη των Oasis, τραγουδιστής και κύριος συνθέτης του συγκροτήματος αντίστοιχα. διάσημοι για την μουσική τους, όσο και για τις δηλώσεις τους:

"She can't even chew gum and walk in a straight line, let alone write a book."
(Liam, για την Victoria Beckam και την ανακοίνωση ότι ετοιμάζει την αυτοβιογραφία της)
"People say we're the Rolling Stones and that Blur are the Beatles. We're the Stones and the Beatles. They're the fucking Monkees." (Noel, για τους Blur)
"Isn't he the fat dancer from Take That?" (Noel, για τον Robbie Williams)
"Ι hope they catch AIDS and die" (Noel, για τους Damon Albarn και Alex James των Blur)
"I'm just glad I lived long enough to hear the shittiest band ever" (Noel, για το συγκρότημα Sum 41)
"Chris Martin looks like a fuckin' Geography teacher.what's all that fuckin' shit with writing messages about free trade on his hand when he's playing? if he wants to write things down i'll give him a fuckin' pen and a pad of paper." (Liam, για τον Chris Martin, τραγουδιστή των Coldplay)
"She looks like some fuckin' tart from fuckin' Newcastle" (Noel, για την Christina Aguilera)
"They should be shot" (Noel, για τους Backstreet Boys)
"Just because you sell a lot of records, it doesn't mean you're any good. Just look at Phil Collins" (Liam)
"What can Bono tell me I don't know?I'm not looking for guidance. There are days I believe and days I don't. Fuck the lot of 'em. I'm going for a stella. And when I've had 10 of 'em I'M fucking god. Fuck Bono. I don't need his guidance.He'd talk a glass eye to sleep." (Liam, για τον Bono και για το αν πιστεύει στον Θεό.)

sources: http://www.oasisfanatic.com/band/oasis_quotes.php, http://en.wikiquote.org/wiki/Liam_Gallagher, http://en.wikipedia.org/wiki/The_Gallagher_Brothers, http://en.wikipedia.org/wiki/Noel_Gallagher, www.spin.com,

photo source: http://www.oasisfanatic.com -http://www.q4music.com/

κυριακή (στο repeat)

2006-09-10T16:14:00.000+03:00

Ξύπνησα νωρίς. δε μπορώ να ισιώσω με τίποτα. πήγα σε ένα πάρτυ χθες βράδυ στην Ανάβυσσο και ήπια πάρα πολύ. η μαρία δεν ήρθε. έκανα αυτό το κλασσικό κόλπο που κάνουν όλοι στις σχέσεις.. όταν φαίνεται ότι καλείς την άλλη να έρθει (στην πραγματικότητα θες να πας μόνο με τους άντρες φίλους σου) και με την πρώτη ευκαιρία, καταφέρνεις να πείσεις την κοπέλα σου ότι θα πας μόνος σου και φταίει ΑΥΤΗ για αυτό.. είμαι εξπέρ σε αυτο, και το κάνω συνέχεια... για παράδειγμα:

- θα πάω σε πάρτυ απόψε..
- α ναι? ποιος το κάνει?
-ένας φίλος μου σερφάς μας κάλεσε, δε ξέρω ποιος το κάνει, θα 'ναι τίγκα στους σερφάδες..
-σερφάδες ε? χμμμμ..
-MAPIA!
-τι? (χαμογελάει πονηρά..)
-αυτό ήταν! θα πάω μόνος μου!

και πήγα.. βέβαια, μόνο χαζή δεν είναι, και μετά με δούλευε κιόλας που της το έφερα έτσι, αλλά το γυρίσαμε στην πλάκα, ζήλια δεν παίζει, οπότε γελάσαμε και κάναμε ξεχωριστα σχέδια για το βράδυ...
τέλος πάντων, πήγα, γύρισα, κοιμήθηκα και ξύπνησα διαλυμένος.. έφτιαξα ένα τσάι με γάλα (κατάλοιπο από αγγλία) και άραξα στον υπολογιστή.. μετά ξάπλωσα και συνέχισα να διαβάζω ένα βιβλίο που πήρα χθες, το: "1000 extra-ordinary objects" (taschen). καταπληκτικό βιβλίο. όταν το τελειώσω θα ανεβάσω σε ένα κειμενάκι εδώ τα αγαπημένα μου αντικείμενα.

δε χορταίνω να το χαζεύω! περιέχει παράξενα αντικείμενα από όλο τον κόσμο που ούτε μπορεί να φανταστεί κανείς! από εμφιαλωμένο νερό με γεύση "πικάντικο ψάρι" ειδικά για γάτες, μέχρι "προφυλακτικά" για τα δημόσια καρτοτηλέφωνα (για όσους σιχαίνονται να ακουμπάνε το πρόσωπο τους στο ακουστικό) και δανέζικα ζαχαρωτά που μοιάζουν -και ονομάζονται- "κουτσουλιές γλάρου"! τα πιο χαριτωμένα και περίεργα έρχονται από την Ασία γενικότερα, και τα πιο ηλίθια και άχρηστα συνήθως είναι από ΗΠΑ και Ιαπωνία...

μαγειρεύω κάτι προκάτ τορτελίνι με βούτυρο και σκόρδο, φτιάχνω καφέ και κάθομαι να γράψω επιτέλους ένα ποστ που ετοιμάζω εδώ και πολύ καιρό για το χριστουγεννιάτικο δέντρο μου.

από τα περασμένα χριστούγεννα, έχω στο σπίτι μου ένα στολισμένο χριστουγεννιάτικο δέντρο.. έχω έναν περίεργο χώρο δίπλα στο σαλόνι μου, δεν γεμίζει με τίποτα, και όταν στόλισα το δέντρο πέρσι τα χριστούγεννα, ο χώρος γέμισε και ομόρφυνε, σκέφτηκα γουατ δε φακ, και από τότε βρίσκεται στολισμένο και όμορφο στο δυαράκι μου.

τις απόκριες του κρέμασα μάσκες, το πάσχα το στόλισα με κόκκινα αυγά, και το καλοκαίρι πήγα λαϊκή, ψώνισα μαγιουδάκια και το στόλισα! στην κορυφή του, αρχικά σκεφτόμουν να βάλω τον τζιοβάνι ή τον σταλόνε, αλλά τελικά ένα βράδυ είχα πάει ψυρρή, είδα την ελεονώρα μελέτη από κοντά, και τελικά έβαλα αυτήν.. είμαι ρηχός και ναι, είναι ζώον, το ξέρω, αλλά είναι αστέρι από κοντά και δεν αλλάζω γνώμη με τίποτα!

τώρα που γύρισα από τις διακοπές, σκεφτόμουν ότι το έχω βαρεθεί και θέλω να το ξεφορτωθώ αλλά μάλλον δε θα το κάνω, για 2 λόγους:

όλοι μου λένε "το'χεις τόσο καιρό στο άσχετο, και τώρα θα το πετάξεις? σε λίγο έχουμε πάλι χριστούγεννα!" και..
φαντάζεστε να με δει κανένας γείτονας να το κουβαλάω σεπτεμβριάτικα να το πετάξω? θα με περάσουν για παρανοϊκό! με κοιτάνε που με κοιτάνε σαν εξωγήινο οι μπαρμπάδες, μην τους δίνω και δικαιώματα...

μέρες τώρα προσπαθώ να γράψω κάτι για το δεντράκι αλλά δε μου έβγαινε, οπότε αποφάσισα απλά να το συμπεριλάβω σήμερα εδώ, κι ας είναι λίγο άσχετο..

τέλος πάντων, η ημέρα κύλισε το ίδιο χαλαρά...το απόγευμα πήγα βόλτα ψυρρή και για καφέ στο μοναστηράκι με 2 φίλους... έχει πιάσει ψύχρα έξω και μου αρέσει.. ήταν να πάω και για ποτό αλλά νιώθω πολύ κουρασμένος. άσ'το για αύριο..

πρώτη κυριακή μόνος στο σπίτι μετά τις διακοπές.. έχω την εντύπωση ότι τέτοιες κυριακές έχω ζήσει άπειρες, και θα ζήσω κι άλλες, ίδιες κι απαράλλαχτες στο μέλλον. δε με πειράζει. που και που μου αρέσουν.

ανοίγω τα παράθυρα και το αεράκι μου φυσάει το πρόσωπο, ξεφυλλίζει σαν περίεργο παιδί τα περιοδικά μου και ανεμίζει τα πουκάμισα που έχω κρεμάσει πρόχειρα στις ντουλάπες.

καλό φθινόπωρο.

just do it

2006-09-07T23:14:00.000+03:00

I hurt myself today

To see if I still feel

I focus on the pain

The only thing that's real

(είδα την διαφήμιση με τα αθλητικά και θυμήθηκα ένα σχετικό ποστ από το πολύ καλό μπλογκ stereonova αλλά και την καταπληκτική διασκευή του Cash, στο τραγούδι των ΝΙΝ. να σας πω την αλήθεια θύμωσα, γιατί ορισμένα πράγματα - ταινίες, μουσικές, άνθρωποι- δεν εμφανίστηκαν στην ζωή μας για να πουλάνε λάστιχα και κορδόνια... αλλά δε θα μουρμουρίσω άλλο. σε λίγο αλλάζει η μέρα... δείτε το βίντεο και ευχαριστηθείτε το τραγούδι...)

καλημέρα

Noah K. Everyday

2006-09-05T18:36:00.000+03:00

O φωτογράφος Νoah Κalina φωτογραφίζει τον εαυτό του κάθε μέρα, τα τελευταία 6 χρόνια

(το video το βρήκα στο www.youtube.com. το επίσημο σάητ του noah είναι:

http://www.noahkalina.com/, και η σελίδα του εγχειρήματος Νoah Κ. Εveryday είναι το:

http://www.everyday.noahkalina.com/... απίθανο ε? )

10 (άσχετα) searches στο google που οδήγησαν κάποιους κακόμοιρους στο blog μου

2006-08-31T11:10:00.000+03:00

Έχω βάλει ένα tracker, έτσι από περιέργεια, αλλά και για να βλέπω αν μου λένε αλήθεια όσοι φίλοι μου επιμένουν ότι με διαβάζουν κάθε μέρα (btw, ντροπή σου παναγιώτη!) και ψάχνοντας να δω πώς με βρήκαν διάφοροι άσχετοι, κατάλαβα ότι από εντελώς άσχετα search στο google, πολλοί δυστυχείς συνανθρωποί μας, έπεσαν πάνω μου! Σ'αυτό το σημείο να ζητήσω συγνώμη από τον φίλο (?) που έψαχνε για την Ίνα Λαζοπούλου γυμνή, το'χω κάνει κι εγώ παλιότερα, μετά μεγάλωσα...τώρα είμαι στο κυνήγι της Τζέσικα Άλμπα και της Μιλένας Αποστολάκη (hey, γούστα είναι αυτά, don't knock it till you tried it)... όσο για τον φίλο που έψαχνε την Θρασκιά γυμνή, γράψε ένα τηλέφωνο:

210 - 8898200. Είναι το τηλέφωνο του ΟΚΑΝΑ, και νομίζω ότι το'χεις ανάγκη...

Για να δούμε λοιπόν ορισμένα άσχετα search που αν είστε τυχεροί, σας οδηγούν στην σελίδα μου:

"athensvoice" (πάει κι έρχεται..στο κάτω-κάτω της γραφής, όλη η αθήνα διαβάζει το "σε είδα")
"GAHAN" (άσχετο αλλά τουλάχιστον αξιοπρεπές..από εδώ και κάτω αρχίζει ο κατήφορος...)
"Γκοθούδες" (see what i mean?)
"πολιτικοι μηχανικοι στην λημνο" (σας είπα ότι χειροτερεύει, έτσι δεν είναι?)
"θρασκιά βυζιά" (νομίζω ότι μπορεί να του έδωσα και ιδέα: paspaloxoiros.blogspot.com)
"ΙΝΑ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΥ ΓΥΜΝΗ" (κατανοητό, αλλά τόσο πασέ...)
"Τριανταφυλος Η αγαπη δεν περναει" ( περνάει η καριέρα όμως, όπως και η μόδα με τις εικοσάπατες βέρμαχτ)
"ΚΟΤΣΙΡΑ" (ο χριστός και η παναγία! φτου-φτου-φτου)
"ΔΙΑΙΤΑ ΝΤΑΒΙΝΤΣΙ" (από κάμποσους επισκέπτες- έχουμε γίνει αμερική και δεν το πήρα χαμπάρι..?)
και το highlight της λίστας: "γαμησι με τη νονα μου" (αυτό ομολογώ πως με εξέπληξε λίγο παραπάνω από τα βυζιά της ράνιας..μα γιατί να ψάχνει κάποιος στο ιντερνετ να βρει οδηγίες για σεξ με την νονά του? και ας υποθέσουμε ότι ψάχνει, ΥΠΑΡΧΟΥΝ? Ο μόνος λόγος που θα το δικαιολογούσα είναι αν η νονά ήταν η Τζέσικα Άλμπα (κομματάκι δύσκολο), Ή αν η νονά ήταν η Μιλένα Αποστολάκη (κωλόφαρδε) )

και μια και το συγκεκριμένο έχει πλάκα,θα κάνω ακόμα πιο μπουρδέλο (πάρντον μάη φρεντσ) την κατάσταση, προσθέτοντας τις παρακάτω άσχετες λέξεις στο μπλογκ μου κι ελπίζοντας να προσελκύσουν ακόμα πιο σαστισμένους επισκέπτες:

britney spears, trailer park trash, pick and roll, σκουντής, πολικές αρκούδες, κωνσταντίνος μητσοτάκης, η αέναη μάχη του καλού με το κακό, το blog του πιτσιρίκου, το blog του νίκου δήμου, αργύρης καμπούρης- ο αγαθός γίγαντας του ελληνικού μπάσκετ, όττο ρεχάγκελ, βαφή μαλλιών, τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή, βυζιά, κώλοι, η πρώτη μου αγάπη-και παντοτινή, www.vamvax.net,, G.παπανδρέου, μαργαρίτα, μ'αγαπάει-δεν μ'αγαπάει, γιάννης πάριος, ο έλληνας χούλιο ιγκλέσιας, ο χούλιο λοσάντα, ο ζε ρομπέρτο, ζαβαρακατρανέμια, lucky strike μαλακό, γαμήσι με τον μπατζανάκη μου.

-sort THAT out, google geniuses! :)

Summer Top10

2006-08-30T10:54:00.000+03:00

Παρατηρήσεις, σκέψεις ιδέες, bukkake!( Ή αλλιώς, κάποια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση από το καλοκαίρι που πέρασε)
Ξεκινάμε?

1. Για να τελειώνει αυτό το παραμύθι: ρίτσα, αλέξης, τάσος, αλεξάνδρα, μαθιός, θεό-μάη μπρο, ριρί, γάτα, σήφης, μάρκος, κορίνα, νίκη, μαρία, σοφία, ελενιντζάκι, μπζίου, μάρα, παναγιώτης, φωτεινή, αποστόλης, γιώργος, σοφία, κλπ κλπ. όποιον ξέχασα, δεν το ήθελα, ας μου τα κάνει λίγο τσουρέκια να τον προσθέσω..αλλά μην ξανακούσω παράπονα του στυλ "εμένα δε με έχεις στο μπλογκ" (ορισμένοι χεστήκατε, ορισμένους σας προλαβαίνω, δεν έχετε βελάξει ακόμα) και τέτοια, θα αυτοκτονήσω!

2. Ξέρω ότι θα στεναχωρήσω πολλούς, αλλά ειλικρινά πιστεύω ότι οι placebo είναι o Phil Collins της γενιάς μου (άντε, στην καλύτερη, ο στινγκ της γενιάς μου! -Για να μη σου πω η τζόαν κόλινς και γίνω κακός..)

3. Το γάλα dolca που ξαναβρήκα μετά από τουλάχιστον 15 χρόνια σε ξενοδοχείο της Ρόδου..το μόνο που μου λείπει τώρα είναι γαριδάκια, το "κάπταιν μαρκ", ένα bmx20 και ξύλο από κάποιον μεγαλύτερο στο προαύλιο της δουλειάς μου, και είμαι πάλι στο δημοτικό.

4. Μια που το θυμήθηκα, βάλαμε κάμερες στην δουλειά! αλλά σκεφτόμουν ότι μάλλον δεν τις πολυκοιτάνε γιατί έχω ρίξει ΆΠΕΙΡΕΣ μούτζες στο αφεντικό μου πίσω από την πλάτη του τον Ιούνιο, πριν πάρω άδεια... (λες να έχουν πάρει χαμπάρι και το σχέδιο μου να αδειάσω actimel στο γάλα που έχουμε για τον καφέ, ώστε να τους πιάσει όλους κόψιμο? χμμμμ, θα πρέπει να το ξανακοιτάξω μόλις τελειώσω από εδώ....)

5. Η διαφήμιση του "weeds" (βλ. προηγούμενο ποστ) και το πρήξιμο που έφαγα από φίλους/φίλες διαφημιστές: "καλά παιδί μου μύγα σε τσίμπησε?" κλπ κλπ... και επειδή η Ρίτσα με ρωτάει "καλά, επειδή οι διαφημίσεις μας δεν μυρίζουν χόρτο, αυτό σημαίνει ότι δεν έχουμε καλούς διαφημιστές?". Η απάντηση είναι: ΝΑΙ.

6. 'Ενα νερό και 2 μικρές κόκα-κόλες: 8 ευρώ και 35 λεπτά. Σε ξενοδοχείο της Ρόδου. αυτά.

7. Δεν καταλαβαίνω πώς είναι δυνατόν να μην κυκλοφορεί η athensvoice τον Αύγουστο, όταν όλη η αθήνα ψάχνει να γαμήσει και να γαμηθεί! δλδ, ειλικρινά τώρα, οι μισοί παίρνουν την "φωνούλα" (που λέει ο κραουνάκης) για το "σε είδα" και το "ξέρεις εσύ" και οι άλλοι μισοί για το "μίλα μου βρώμικα"- το οποίο θεωρώ προσωπικά μια μαλακία και μισή, αλλά γούστα είναι αυτά, εδώ υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει ο Κότσιρας, δηλαδή εντάξει, έχουμε γεμίσει ανώμαλους... αντί να κάνουν ένα ολόκληρο τεύχος "ΣΕ ΕΙΔΑ- SUMMER FUCK SPECIAL" να κονομήσουν, το κλείνουν και πάνε διακοπές...! υπάρχει ένα κενό στην αγορά κύριοι, και εσείς το αγνοείτε! εγώ ας πούμε, που γενικά δεν ασχολούμαι, θα έστελνα σε μια τέτοια έκδοση-αν υπήρχε- κάτι για την μελαχροινή που έβλεπα κάθε μεσημέρι από τις 4-6 Αυγούστου στην πισίνα του ΡΟΔΟΣ PALACE, που έμενε στο ξενοδοχείο με 2 φίλους της (naughty!) και που φορούσε ένα καουμπόηκο καπέλο -άλλο που ήταν ψάθινο κι όχι καουμπόηκο και ήταν σαν τον γαϊδουράκο τον Ντορή.......(see what i did there? σόρυ μαράκι μου... :) )

8. Η ανάγκη του νεοέλληνα να δείξει τα λεφτά του και να "δειχτεί" και ο ίδιος είναι παλιά, ανίκητη και θα συνεχίσει να υπάρχει μέχρι το τέλος του κόσμου...κάτι σαν το πυθαγορειο θεώρημα και την καράφλα του βέγγου.

9. Το νησάκι άρχο-άρκο-αργώ (ή κάτι τέτοιο, ήμουν λίγο ζαλισμένος όταν πήγαμε- και νομίζω είχανε μόνο αγγλική ταμπέλα στην καντίνα) , απέναντι από την Σκιάθο, με τις chill-out μουσικές, τα φοβερά και πανάκριβα κοκτέηλ, τις ξαπλώστρες με τις κουνουπιέρες, και τον όμορφο κόσμο... (όπως και οι αγγλιδούλες στο Φαληράκι) σου πιάνουνε τον κώλο, κι εσύ χαμογελάς! θα ξαναπάω!

10. όλες οι συνεντεύξεις που διάβασα φέτος το καλοκαίρι, και μου δείξανε πόσο σπαστικό είναι να μιλάς για τον εαυτό σου σε τρίτο πρόσωπο... "έγραψε ο πολύκαρπος, και χαμογέλασε ειρωνικά ενώ τελείωνε το ποστ του..."

ΠΟΥΤ ΔΕ ΠΟΤ ΝΤΑΟΥΝ ΣΛΟΟΥΛΗ

2006-08-28T10:39:00.000+03:00

Οι έλληνες διαφημιστές είναι για τον πούτσο. Συγνώμη για τα γαλλικά μου, αλλά επιμένω: οι έλληνες διαφημιστές είναι για τον πούτσο. βγάζει καμιά διαφήμιση η νόβα, γελάμε κάνα-δύο φίλοι σπίτι, μετά στο πετάνε σε μια παρέα, γελάς πάλι, μετά μου το πετάει ο πατέρας μου- είναι ακόμα αμυδρά αστείο, και μια μέρα ξυπνάς και το ακούς από τον Αυτιά και καταλαβαίνεις πόσο μάταιος είναι τούτος εδώ ο κόσμος και ότι οι έλληνες διαφημιστές είναι άτολμοι, ξεφτιλισμένοι, μαμάκηδες, φραγκοθρεμμένοι και βολεμένοι (στην καλύτερη).

Στην "πουριτανή" αμερική (αμερική-αμερική, καλά μου είπαν μερικοί, πως είσαι χώρα μαγική) υπάρχει μια καινούρια κωμική σειρά που σκίζει, το "weeds", και η οποία ξεκίνησε πριν περίπου μια βδομάδα τις διαφημίσεις για την δεύτερη σεζόν. πρόκειται για μια κωμωδία σχετικά με μια χήρα που πουλάει χόρτο στα προάστια για να τα βγάλε πέρα κλπ κλπ.. ιδού (από το www.adrants.com) η διαφημιστική καταχώρηση της σειράς στο περιοδικό rolling stone...

έντυπη διαφήμιση, στο στυλ αυτών που βάζουν για τα αρώματα (με την ταινία που ξεκολλάς στο πλάϊ για να μυρίσεις το άρωμα) και με την ένδειξη inhale here , που όταν ξεκολλάς για να μυρίσεις, μυρίζει...χόρτο! και κολλάς! είχα πάρει το περιοδικό τις προάλλες, είδα την διαφήμιση και... it works! στην νέα ζηλανδία μάλιστα, η διαφημιστική καμπάνια περιελάμβανε και την ανάρτηση τεράστιων baggies γεμάτων με ψεύτικη μαριχουάνα πάνω σε αφίσες, τις οποίες και λεηλάτησαν φοιτητές, χασικλίδες και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις....

και ρωτάω εγώ: τι κάνουν λάθος οι δικοί μας διαφημιστές? (για να μην αναφερθώ στη βιομηχανία θεάματος και πεθάνουμε όλοι από τα γέλια....) υποτίθεται ότι η διαφήμιση είναι μια νεανική, μοδάτη βιομηχανία, γεμάτοι με νέους και δημιουργικούς ανθρώπους! άσε που ξέρω από ιδία εμπειρία τι κόκα έχει εξαφανιστεί στις τουαλέτες του κολωνακίου και του ψυρρή από τα μοντέρνα αυτά παιδάκια, αλλά και τι τσιγαρούμπες πίνουν τα δημιουργικά των διαφημιστικών σε εκκλησίες, παρκάκια, αλλά και meetings για να εμπνευστούν...τόσα recreational drugs, και το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε είναι το "πουτ δε κοτ ντάουν σλόουλη" και οι διαφημίσεις της Q? που είναι τα balls σας? ή δε σας τα διδάξανε αυτά στην ΑΣΟΕΕ, στα αγγλικά ιδιωτικά που κάνατε το μάστερ, ή στην γραφιστική της ΑΚΤΟ?

και δεν το λέω για τα τσιγάρα, ειλικρινά χέστηκα, άσε που πιστεύω ότι θα ήταν πράγματι σοκ για την υποκριτική ελληνική κοινωνία, αλλά ώρες-ώρες βλέπω ελληνικές διαφημίσεις και μου'ρχεται να βάλω τα κλάμματα....λίγη πρωτοτυπία, λίγη τόλμη, κάτι διαφορετικό ρε παιδί μου, ξέρω γω....? και γνωρίζω πολύ καλά ότι φταίνε και οι πελάτες, που είναι και αυτοί άτολμοι, αλλά δουλειά σας (και μαγκιά σας) είναι να τους πείσετε....αλλά είπαμε, πού μυαλό και αρχίδια....

μέχρι λοιπόν, να ξυπνήσετε από την ντάγκλα και την αλαζονεία σας, εγώ (δε με νοιάζει για τους άλλους), θα βλέπω το weeds από το limewire, θα γελάω με τις ξένες διαφημίσεις, θα ρίχνω μούτζες στον αυτιά κάθε πρωί, και θα χαμογελάω ειρωνικά με κάθε νέα "ατάκα" του διαφημιστικού κλάδου....

(σχεδόν) 10 αγαπημένες ατάκες από τον Mitch Hedberg

2006-08-25T13:22:00.000+03:00

Αγαπημένος αμερικανός stand-up comedian, με ιδιαίτερη έμφαση σε μια βαριεστημένη, σχεδόν μαστουρωμένη, αλλά ατακαδόρικη απόδοση των αστείων του, αλλά και διάσημος για τα παντελώς άσχετα θέματα με τα οποία καταπιανόταν (κυκλοφορούσαν έντονες φήμες ότι σε κάθε παράσταση ήταν υπό την επήρεια, και όχι μόνο χόρτου). Βρέθηκε νεκρός σε δωμάτιο ξενοδοχείου του Νιου Τζέρσευ, στις 29 Μαρτίου 2005 από καρδιά. Θυμήθηκα χθες, ενώ διάβαζα έναν από τους αγαπημένους μου αμερικανούς μουσικοκριτικούς, τον Chuck Klosterman του spin. Έγραφε λοιπόν ο Κλόστερμαν σε μια ανασκόπηση της τελευταίας δεκαετίας, ότι ενώ ο Μιτς πέθανε 37 χρονών, ο Τζίμυ Φάλον (ψιλοξενέρωτος αμερικανός κωμικός /ηθοποιός, μέλος του Saturday Night Live) θα ζήσει μέχρι να γίνει 110. Αυτό το σχόλιο προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις, αλλά ήταν και η αιτία να ξαναθυμηθώ τον Μιτς. Οι παρακάτω είναι μερικές από τις αγαπημένες μου ατάκες του.

(Sources: http://www.spin.com/, http://en.wikiquote.org/wiki/Mitch_Hedberg)

(source: mitch hedberg's official website: : www.mitchhedberg.net/notes.html, photo by:Jason Squires)

1. You know when you go to a punk-rock concert and the kids get on stage and they jump into the crowd? People think that's dangerous, but not me... because humans are made of 95% water, so the audience is 5% away from a pool.

2. I was in a convenience store reading a magazine and the clerk came up to me and said, "This is not a library." So I said, "All right, I will talk louder then!"

3. I wear v-neck shirts, this is a v-neck I got on. My neck is so fragile man, I can't wear a regular neck shirt, it hurts. And I especially hate turtle necks. Wearing a turtle neck is like being strangled by a really weak guy, all day. Like if you wear a turtle neck and a backpack it's like a weak midget is trying to bring you down.

4. I'd like to take a toothpick and throw it into a forest and say, 'You're home.'

5. Rice is great if you're really hungry and want to eat two thousand of something.

6. I don't have a girlfriend. I just know a girl who would be really mad if she heard me say that.

7. I used to do drugs. I still do, but I used to, too.

8. Swiss cheese is a rip-off! it is the only cheese you can bite and miss. "Hey Mitch - does that sandwich have cheese on it?" "Every now and then!" I got some swiss air on that bite…

9. Whenever I walk, people try to hand me out flyers. And when someone tries to hand me out a flyer, it's kinda like they're saying, "Here, YOU throw this away."

10. You shouldn't put stickers on a fruit. I know it has a smooth surface, but come on, fuck, leave it be. That's why I'm eating an apple, because it's a one hand operation. Sticker removal is a two hand operation. This hand said "Let me have a break" and I said "Sure, you can hang to the side. I will have an apple." And I'm eating the apple, "It's cool, hand, you're hanging. Oh shit, theres a sticker. Sorry dude, but you're back in action."

Encore Mitch, encore! :

This shit is funny. Why are you guys not laughing? Well, actually, this is not funny shit. Funny shit would be if you took a shit, and it came out looking like...a sword.

(After replugging in his microphone) I hate puzzles!

Sometimes the hotel I stay at has a minibar. A minibar is a machine that makes everything expensive...

p.s: r.i.p.Mitch :)

Ουυυυυυυφ!

2006-08-23T21:52:00.000+03:00

άσχημο μπελά έβαλα στο κεφάλι με αυτό το μπλογκ...ο τάσος μου λέει "δεν έχεις γράψει πουθενά για μένα", η αλεξάνδρα το ίδιο, η μαρία ποια είναι η μία σε αυτή την ιστορία και ποια είναι η άλλη, (και τώρα που θα διαβάσει κι αυτό θα με ρωτάει ΚΑΙ γιατί μιλάω με την αλεξάνδρα-μπράβο Πόλυ!), ο αλέξης με πρήζει"μην βάλεις φώτο", και ο αδαμό με κράζει από εδώ μέχρι το ντύζελντορφ..

θα κάνω κάνα άλλο μπλογκ να γράφω εκεί ανώνυμα, κι από δω θα γράφω μόνο τα τοπ10 και τις κρυάδες μου....

όλα τα χθες

2006-08-23T11:55:00.000+03:00

ξαπλωμένος. ορθάνοιχτα μάτια. το i-pod παίζει στο βάθος. music-> playlists-> mellow rock. του άρεσε να φτιάχνει playlists. να μπλέκει φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους τραγούδια και μουσικούς, και το αποτέλεσμα να είναι μεγαλύτερο και καλύτερο από τα κομμάτια που το αποτελούν, να έχει νόημα και λόγο ύπαρξης. ήταν από τα λίγα πράγματα που του άρεσε να κάνει στον ελεύθερο χρόνο του. ίσως να έπρεπε να'χε γίνει dj. αντί για αυτό ετοιμαζόταν να επιστρέψει στην Ελλάδα και να αναλάβει το γραφείο του μπαμπά. πολιτικός μηχανικός από σόι ο κύριος Γιώργος, πολιτικός μηχανικός τελείωνε και ο Αλέξης στην Αγγλία.

δίπλα του η Τόμι. Τομόμι - Κουίνλαν δηλαδή, αλλά όπως όλες οι ασιάτισες στην δύση, έτσι κι αυτή το είχε αλλάξει σε κάτι πιο εύηχο, πιο αγγλικό. κοιμάται γυμνή, τα σάλια του γυαλίζουν ακόμα στο στόμα της και την κοιλιά της. οι φακίδες της σαν άμμος κολλημένη στο πρόσωπο της. σκέφτεται την Ελένη, και τι χαμός θα γινόταν αν μπορούσε να τον δει, γυμνό, στο κρεβάτι με την άλλη. δεν έπρεπε να είχε πιει το τσιγάρο. τα τσιγάρα τον κάνουν να σκέφτεται και το τελευταίο πράγμα που ήθελε τώρα, είναι να σκέφτεται.. ειδικά την Ελένη. που τον περίμενε στην Ελλάδα. και δεν είχε ιδέα. για τίποτα.

"μα τι σκατά τσιγάρο ήταν αυτό?" αναρωτήθηκε..του το'δωσε στριμμένο, έτοιμο, ο τάσος στο union bar, το'χε χώσει στο πουκάμισο του, και το΄χαν πιει με την τόμι..μετά φάγανε δημητριακά με γάλα, κάνανε σεξ σε slow-motion, και αυτή αποκοιμήθηκε χαμογελαστή. "την έχω ακούσει κανονικά" έπιασε τον εαυτό του να σκέφτεται...έβλεπε χρώματα, σχήματα, μιλούσε με τον εαυτό του και κολλούσε για λεπτά στην οθόνη του i-pod που φώτιζε το σκοτεινό και μακρόστενο δωμάτιο της εστίας.

έπρεπε να πάρει τις αποφάσεις του. σε λίγες μέρες κανονικά γύριζε Ελλάδα, σε διακοπές με την Ελένη, και στους δικούς του στην επαρχία. θα πήγαινε φαντάρος, θα έπαιρνε το γραφείο του μπαμπά, και θα παντρευόταν την Ελένη, ή κάποια σαν την Ελένη. θα έκανε 2-3 πιτσιρίκια με τα ονόματα του παππού και της γιαγιάς, που και αυτά θα σπούδαζαν πολιτικοί μηχανικοί-στην χειρότερη τοπογράφοι, και η ιστορία θα έγραφε αλέξης: 0 - ρουτίνα: 1 (τουλάχιστον).

η τόμι χαμογελάει στον ύπνο της. η τόμι που δεν ήξερε για την σχέση του στην Ελλάδα και που τον αγαπούσε. το ήξερε ότι πια τον αγαπούσε, κι ας είχαν ξεκινήσει να βλέπονται μόνο για γαμήσια και βόλτες. η τόμι που θα πήγαινε Νορβηγία σε μια μεγάλη φαρμακοβιομηχανία για δουλειά και που του ζήτησε να πάνε μαζί. που του υποσχόταν παιδάκια με εξωτικά ονόματα και σχιστά ματάκια, καριέρα σε κατασκευαστικές εταιρίες του εξωτερικού, τσιγάρα, σεξ και ζωή σε ξένη χώρα, άγνωστος μεταξύ αγνώστων. η τόμι που ήταν ότι πιο όμορφο του είχε τύχει στα 24 του χρόνια.

έπρεπε να πάρει τις αποφάσεις του, αλλά ήταν τρομοκρατημένος..το τσιγάρο τον είχε διαλύσει, και όταν το ξανασκεφτόταν φοβόταν το άγνωστο. φοβόταν τα καλοκαίρια με επισκέψεις στο χωριό και τις κότες τις φίλες της μάνας του να ψιθυρίζουν: "ο γιος του γιώργου με την κινέζα". φοβόταν τα σπαστά ελληνικά που θα μιλούσε η τόμι, και τα βλέμματα συγκατάβασης (αααχ τι γλυκά που τα μιλάει!) κάθε φορά που θα άνοιγε το στόμα της. τις αντιδράσεις των γονιών του και τα κλάμματα της Ελένης.

ξαφνικά το δωμάτιο γεμίζει από μουσική. κοιτάει τι παίζει: "all those yesterdays". μια φωνή του ψιθυρίζει στο αυτί:

Don't you think you oughtta rest?
Don't you think you oughtta lay you head down?
Don't you think you want to sleep?
Don't you think you oughtta lay your head down, tonight..

κοιτάζει δίπλα του, και βλέπει τον βέντερ να τραγουδάει με κλειστά τα μάτια.. καθώς το τραγούδι δυναμώνει και φουσκώνει σαν κύμα, όλη η μπάντα έχει στριμωχτεί στο μικρό δωματιάκι της εστίας και τζαμάρει το τραγούδι. δίπλα του η τόμι δεν έχει καταλάβει τίποτα, και αυτός τρομοκρατημένος, χαζεύει το τσιγάρο που κρέμεται από τα χείλη του μακρήντι, που κάνει την κιθάρα του να κλαίει και κουνιέται στον υπνωτικό ρυθμό του "yesterdays..".

"fuckin' hell" σκέφτεται, σε άπταιστα αγγλικά, "i'm fuckin' trippin' mate...".

There's time enough for you to lay your head down, tonight.
Tonight.
Maybe it'll wash away all those yesterdays..

o άηρονς χαμογελάει στον γκόσαρντ- που είναι κλασσικά ντυμένος σαν gay βιβλιοθηκάριος και αυτός γρατζουνάει την κιθάρα του σαν να την χαϊδεύει. ο άμεντ υπνωτισμένος πάνω από το μπάσο του, έχει χαθεί στην μουσική...καθώς το τραγούδι δυναμώνει σε ένταση, όλο το συγκρότημα παίζει γι'αυτόν, τα λόγια του βέντερ χτυπάνε κατευθείαν σε έναν καθρέφτη μέσα στο μυαλό του και την ψυχή του, ηρεμεί με το τριπάκι, ανασηκώνεται από το κρεβάτι και τους παρατηρεί να τα δίνουν όλα...

What are you running from?
Taking pills to get along.
Creating walls to call your own.

όλο το δωμάτιο παίζει μουσική, και οι στίχοι του μιλάνε...

το γκρουπ είναι τώρα η καλοδουλεμένη μηχανή που παίζει τέλεια, ένα τέλειο τραγούδι..

You've got time... You've got time to escape. ο άμεντ κουνιέται στο ρυθμό της μουσικής..
There's still time. It's no crime to escape. ο γκόσαρντ χαμογελάει τρυφερά..
It's no crime to escape.
There's still time so escape. It's no crime, crime...aaahhhhh.. ο βέντερ πετάει το κεφάλι του πίσω και ο μακρήντι επιτίθεται στην διαλυμένη στρατοκάστερ του με μανία και έρωτα. σολάρει κ όλη η μπάντα χοροπηδάει στο τέμπο. ο γκόσαρντ, ο άηρονς και ο άμεντ κάνουν αρμονικές δεύτερες στον βέντερ, ενώ η κιθάρα του μάηκ κλαίει:

all those yesterdaaaaaays, all those yes-teeer-daaaays

all those yesterdays.....

χαμογελάει. όλο το συγκρότημα τώρα έχει γίνει ένα, και παίζει μέσα στο μικρό δωματιάκι. ο βέντερ φτύνει στο πάτωμα, ο άηρονς χτυπάει τα ντραμς του με μανία, ο άμεντ χοροπηδάει και ρίχνει κάτω τα βιβλία της τόμι από το γραφείο της, ο γκόσαρντ χαμογελάει πονηρά κοιτώντας την κιθάρα του, κι ο μακρήντι σολάρει σαν τρελλός δίπλα στην ντουλάπα.

δεν είναι έγκλημα να δραπετεύσεις, έχεις χρόνο να δραπετεύσεις..

κλείνει τα μάτια του προσπαθώντας να ηρεμήσει από την ζαλάδα του τσιγάρου, ενώ το τραγούδι σβήνει στο βάθος. τα ξανανοίγει και το δωμάτιο είναι πάλι άδειο. η τόμι κοιμάται δίπλα του χαμογελαστή.

δεν είναι έγκλημα να δραπετεύσεις, έχεις χρόνο να δραπετεύσεις..

ξέρει τι πρέπει να κάνει. δεν ξέρει αν έχει τα αρχίδια -που λέει κι ο πατέρας του- να το τραβήξει μέχρι τέλους, αλλά θα προσπαθήσει. σκύβει και την φιλάει στο κούτελο, όπως τους νεκρούς. η τόμι ξυπνάει, χαμογελάει, και τον κοιτάει στα μάτια.

δεν είναι έγκλημα να δραπετεύσεις.

Ρόδος

2006-08-21T19:13:00.000+03:00

-ΤΕΛΟΣ! μέσα έχω και κοιμούνται 85 άτομα αυτή την στιγμή!

(και μετά από 5 λεπτά...)

-αφού σας αγαπάω και τους δύο βρε μαλάκες...

τάσος, all time classic

πανάγος (στο γκαρσόνι που πριν λίγο πληρώσαμε) :

-φρόντισε να μην ξαναπληρώσουν (και παγωμένο βλέμμα)

με την ψυχίατρο ξαδέρφη:

-δλδ τώρα αυτό είναι το κινητό που έχεις στην δουλειά? ή το κανονικό σου?

-ναι καλέ, αυτό που με βρίσκουν...

-οι τρελλοί?

-ναι!

-οκ

37-38-39-40, και τούμπαλιν: πώς να δείτε τσόντα σε 5άστερο ξενοδοχείο της ρόδου χωρίς να πληρώσετε

ο αδαμό παίρνει την κλήση από τον δίπλα και την βάζει στο δικό μας μπας και την γλιτώσουμε

"αν θέλετε, πάρτε την CLK της μάνας μου, για να πάτε μπάνιο..."

κρις, σε ελεύθερη μετάφραση: "επειδή τράβηξες καλά το βίντεο του γάμου, σου επιτρέπω να φας τα αμελέτητα από το ψητό"

με τον κύριο Οικονόμου (από την εκπομπή "πρώτη γράμμη") :

- μα τι θα γίνει με τον ζε ρομπέρτο?

- έρχεται παιδιά, είναι σίγουρο!

2 μέρες μετά: δε γαμιέται κ ο ζε ρομπέρτο..

σπίνο! τσάκω ένα λαμποργκίνι ρε...

κ ένα ποτηράκι με νερό για να σβήνουμε τα πηρούνια που χρησιμοποιούμε στον μπουφέ του ξενοδοχείου..

ο πάνος κολλάει σε μια ιταλίδα. εμφανίζεται ο αδερφός της:

(ιταλική προφορά) έη, πούσυ, δατ'ς μάη σίστερ!

του απαντάμε όλοι μαζί: καναβάρο οε οε οε! σε 30'' ποζάρει μαζί μας για φωτογραφίες...

α ρε φυστικοκέφαλε, μας την έκανες με την Σύμη....

κρυφτό με την Σοφία

βλέπω και την άλλη Σοφία που είχα να δω κοντά 5 χρόνια..

ο λούι και οι αγγλιδούλες

- πώς ήταν η μικρή?

-κατωσέντονο! (ολίγον τι σεξιστικό, αλλά ακριβής περιγραφή)

καζίνο και σκυλάδικα με τον γιάννη που δε μιλάει παρά μόνο για τα μπουζούκια!

τριαντάφυλος, ίνα λαζοπούλου, στάθης ξένος και αφρός...τέρα βάημπ, μαλακάσες και μαλακίες...αυτό είναι line-up!

αρχαγγελίτικα και εμπονιανά (ή κάτι τέτοιο)..μπρε!

λιωμένοι άγγλοι και κόκκινοι, ευρωπαϊκοί κώλοι στην ορφανίδου..live your myth in greece

-έχεις αναπτήρα?

-γιατί τρως τα νύχια σου?

-γιατί είμαι αγχώδης

η λιλίκα κι ο αλέξης

η σάσα κι ο γιάννης

νέες ιδέες, here and now!

soundtrack (στο repeat) : i hear the secrets that you keep, when you're talkin' in your sleep

Σκόρπιες σκέψεις δύο καλοκαιριών

2006-08-17T13:14:00.000+03:00

'05

Το ελπεκάντο παίζει για 6η φορά «δεν είμαι εδώ», αλλά εγώ είμαι εδώ και η Μαρίζα μου χαμογελάει. «βολέψου» μου πετάει ενώ έχω περάσει το χέρι μου στην τσέπη της και η φίλη της δίπλα χαζογελάει...δύο μ'ηνες μετά, αμάξια περνάνε και οι οδηγοί κοιτάνε σα χαζοί τα συντρίμμια του δικού μας. Μέσα στα συντρίμμια της συναγωγής, η ξανθούλα μου χαμογελάει όταν της λέω ότι δεν έχω αμάξι. Λίγο αργότερα δαγκώνει τα χείλη μου μέσα στο σέατ της.«Είσαι Αθήνα κ εγώ είμαι Χανιά, δε μπορώ έτσι», τάδε έφη αυτή, ενώ μου έλεγε ότι μ’αγαπάει κ ενώ κανονίζει διακοπές με αξύριστους μαντράχαλους στο ίντερνετ. Όου γουέλ, γουάτ δε φακ που λέει και μια φίλη μου. Αη νέβερ χαντ χερ ενηγουέη… Η Μαρία είναι το πιο όμορφο χόμπιτ που έχω δει τα τελευταία 27 χρόνια. Η Γιώτα με χαστουκίζει στο πρόσωπο και όλο το γραφείο με ρωτάει που χτύπησα. Χαμογελάω και δε λέω τίποτα. Η Γιώτα είναι απίστευτη ιστορία έτσι κι αλλιώς. Με κάνει να χαμογελάω. Μια μελαχρινή μου πετάει υπονοούμενα για το μπουκάλι του ΒΟΜΒΑΥ κι εγώ κάνω τον μαλάκα…Κάπου εκεί έξω, με μαθηματική ακρίβεια υπάρχει μια ξανθιά για όλους μας. Η δικιά μου δεν ξέρω πού είναι αλλά σίγουρα δεν είναι στο Ιόνιο.. Αύριο πάω Παξούς. «πάρε της λουλούδια» μου λέει η Αμάντα. «τι λουλούδια μωρέ, δεν είμαστε 15 χρονών» μου λέει η Δήμητρα. Α! μια που το θυμήθηκα: Η Δήμητρα έχει το πιο όμορφο μικρό στόμα που έχω δει ποτέ μου. Στο θέμα μας τώρα: Άλλες 12 μέρες μέχρι τον χειμώνα μου. Χρειάζομαι μια μεγάλη αγάπη. Προλαβαίνω; Αύριο πάω Παξούς. Είμαι κατακόκκινος από τον ήλιο. Μπαίνω στο μπάνιο να φτιάξω τα μαλλιά μου. Τι παράξενο καλοκαίρι. Τι θα γινόταν αν κρατούσα λίγο τον κακό εαυτό μου τότε στο τηλέφωνο; Το ντους μου είναι γεμάτο άμμο. Χαμογελάω. Προλαβαίνω;

'06

έχει αδειάσει όλη η θεσσαλία, και η σκιάθος ξεχειλίζει απο όμορφα, καλοθρεμμένα, και λιγο "φορτωμένα" ξανθά κορίτσια που κουνιούνται σαν τρελλά στα τριτοκοσμικά μπαράκια του νησιού. κάμπος ala playa - ω-ω-ω-ω-ω! god bless Λάρισα, κλπ κλπ...

σημειώσεις για τον διαγωνισμό αστυνομικού μυθιστορήματος του status, και γνωρίζω τη χλεύη της παρέας-δισ εηντ νο μαδαφακιν' πατυ χαησμιθ πιπολ!

"η θάλασσα είναι ουρανός, και γίνεται..."

υπέροχο

σημειώσεις 15αύγουστου:

"have fun - stay single" ατάκα από μια πολύ αγαπημένη ταινία

panos and simi are havin' their cheese moment: "my immortal" και κύμα

we all have our cheese moments...

-δε μπορώ άλλο θανάση, στα 25 έχω γεράσει, κάνε στάση-ΑΛΕΞΗ ΜΠΕΣ ΣΤΗ ΦΑΣΗ!

Σοφά λόγια:

"η μαλακία είναι υγεία!Ο καλύτερος τρόπος να μείνεις πιστός!αυτό που λέμε "σόλο καριέρα ""

τάδε έφη, ΑΛΒΑΡΟ ΝΤΕ ΣΩΤΟΣ

PJ-loveboat captain

is this just another day, this godforgotten place-first comes love then comes pain, let the games begin...

αγάπα με και κάν'το αλήθεια, ότι όταν όλα χαθούν, θα υπάρχεις εσύ,

γιατί για το σύμπαν είμαι ένα τίποτα

και υπάρχει μόνο ένα πράγμα για το οποίο ζω,

κι αυτό είναι η αγάπη

κάποιες φορές η ζωή δε σε αφήνει στην ησυχία σου..."

και στην Τσουγκριά:

γκρί μουστακάκι, ψημένος απ'τη θάλασσα

μωβ ξεβαμμένη αμάνικη φανέλλα, και διαλυμένο τζην διπλωμένο μέχρι το γόνατο:

ο πιο ευγενής άνθρωπος που έχω γνωρίσει.

μετά από την κούραση όλης της μέρας, και την ετοιμασία της επόμενης, και λίγο πριν κλείσει, ψωμάκι για τους γλάρους...

"ονειρεύομαι μπαλαρίνες, και δεν ξέρω γιατί..."

live your myth in Greece

2006-08-17T00:50:00.000+03:00

κι άλλο μωρό μου, κι άλλο...

2006-08-11T09:26:00.000+03:00

ναι, εκεί....

"άσε με... να φυγω...."

2006-08-04T01:36:00.000+03:00

"... σε παρακαλώ...."

και ένα τραγούδι αφιερωμένο στους εκδρομείς του Αυγούστου:

"Το σεξ"

στίχοι: Λ. Νικολακοπούλου

μουσική: Σ. Κραουνάκης

ερμηνεία: Γ. Μαρίνος (1991), Ημισκούμπρια (2004)

Το sex είναι μια άλλη ιστορία
Για άγρια θηρία μια τρελή ταλαιπωρία
Θέλει κότσια αντοχή και φασαρία
Και προετοιμασία για να γίνει το κακό
Γιατί το sex είναι κάτι που σ’ αρπάζει
που σε νταρακουλιάζει σ’ ανεβοκατεβάζει
σε ξετινάζει σε τρομάζει σε ταράζει
σε τριπ σε βάζει, και σε πειρασμό

Και θυμάμαι τη μαμά τη κακομοίρα
που ‘χε ωριμάσει κι ήταν πλέον ζωντοχήρα
Που μου πέταξε μια μέρα με κακία
«Θα σε φάει η μαλακία…»
Και μετά πήγε και έπιασε το Στάθη
Στη Λέλα από τη Ξάνθη τράβα το παιδί να μάθει
Και με κέρασαν καφέ κι απελπισία
Μετα την εκκλησία μια Κυριακή
Γιατί η Λέλα μου ‘πε έλα μωρό μου στη μαμά σου
Σου ‘χω ετοιμασε καλέ το μπακλαβά σου
Αλλά εγώ που δεν είχα οιδιπόδειο
Έκανα επεισόδιο και φτού κι απ’ την αρχή

Γιατί το sex είναι μια άλλη ιστορία
Δε θέλει φασαρία μπλα μπλα και θεωρία
Θέλει ίντριγκα ρυθμό και αβαρία
Να φτάσει η συνουσία και να δέσει το γλυκό
Κι είναι εκείνο που σε άγει και σε φέρει
Την ώρα που γουστάρεις κάποιος να σου βάλει χέρι
Κι όποιος κάνει, ότι καλά το ξέρει
Δε τα ‘χει καταφέρει ποτέ στο τελικό

Και θυμάμαι και την Έρη από κάτω
Που κάνε στο γκόμενο φλογέρα και σπαγκάτο
Και του φώναζε «Σκίσε μου το πάτο»
Την έστησα και φτιάχτηκα και γω κανονικά
Και μετά στο σπίτι με το Τάσο
Το συμμαθητή που μου λέγε να του τον πιάσω
Και γω του πα να με πιάσει εκείνος πρώτα
Και άνοιξε η πόρτα και μας έπιασε η μαμά

Όξωωωω

Γιατί το sex είναι μια άλλη ιστορία
Δε θέλει σκευωρία δεν είναι αγγαρεία
Θέλει κράση και καλή κυκλοφορία
Είναι ακροβασία δε θέλει ταραχή
Κι είναι εκείνο που φοβάσαι να γνωρίσεις
Να το κουλαντρίσεις να τ’ αντιμετωπίσεις
Είναι αυτό που όταν ξέρεις να το ζήσεις
Γίνεται ουσία και σου αλλάζει τη ζωή

Κι άσε που θυμάμαι τη νονά μου τη φοράδα
Που ΄ρχοταν κάθε Πάσχα να μου φέρει τη λαμπάδα
Κι είπε το παιδί δε μου γυάλισε για μάγκας
Θα γίνει ντιγκιντάνγκας, θα γίνει ένας ντιντίς
Αλλά εγώ το ‘χα πια αποφασίσει
Αν πετύχει η μαλακία τύφλα να ‘χει το γαμήσι
Κι όσπου να ΄ρθει αυτό που θα με συγκλονίσει
Θα ταξιδεύω μόνος μου στο κόσμο της ντροπής

Γιατί το sex είναι μια άλλη ιστορία
Για άγρια θηρία μια τρελή ταλαιπωρία
Θέλει κότσια αντοχή και φασαρία
Και προετοιμασία για να γίνει το κακό
Κι είναι εκείνο που σε άγει και σε φέρει
Την ώρα που γουστάρεις κάποιος να σου βάλει χέρι
Κι όποιος κάνει, ότι πολύ καλά το ξέρει
Δε τα ‘χει καταφέρει ποτέ στο τελικό

τώρα χωρίς πλάκα, ΠΟΣΟ ΚΟΣΜΟ ΕΙΧΕ ΧΘΕΣ???

2006-08-02T08:40:00.000+03:00

μην ακούω γκρίνιες, δεν παίξανε το "strangelove" και το "it's no good" και κολλήσαμε στην κίνηση κλπ, κλπ...τέλεια ήταν...και να πω και ένα μπράβο στην αστυνομία που μας έκοψε στην επιστροφή και μας πήγε συνοδεία για 2 χλμ, επειδή λίγο πιο κάτω διασχίζαν τον δρόμο παιδιά...πολύ άμεση, μεθοδική, και ψύχραιμη αντίδραση...cops aside, το γκρουπ ήταν τέλειο, ο Gahan θεός (Διόνυσος), το κοινό συγκινητικό, η μουσική και οπτική εμπειρία σε επίπεδα υπερπαραγωγής. Το playlist δεν το σχολιάζω. Σε ένα τόσο μεγάλο συγκρότημα, με τόσες επιτυχίες, τέτοια διάρκεια καριέρας και τέτοιο εύρος κοινού, τα πάντα είναι σε ενα μεγάλο βαθμό, υποκειμενικά. Πέρασα τέλεια, και στο "home" βούρκωσα κιόλας, αλλά είμαι λίγο λαπάς -που έλεγε και ο Κούβελας- μην με παρεξηγείτε.

( Εδώ κάπου έγραφα: "Oρίστε και μερικές φωτογραφίες του κόσμου γύρω μου, στη διάρκεια του "personal jesus".. ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ ΟΛΟΙ: REACH OUT AND TOUCH FAITH!" και θα έβαζα και φωτογραφίες αλλά ο μπλόγκερ διαφωνεί...θα δοκιμάσω και αργότερα πάντως..ΑΔΑΜΟ, είσαι θεός, μήπως έκανες στ(Ρ)ίβο, μικρός?)

20

2006-08-01T10:22:00.000+03:00

Καλημέρα. Το κοστούμι μου με ζεσταίνει πια για τα καλά, θέλω να βγάλω αυτό το δεύτερο δέρμα από πάνω μου, να κλείσω τα μάτια και να βουτήξω δίπλα στα παιδάκια στον Σοσοριδέ...Nα μου χαμογελάει η Δανάη και να με τραβάει φωτογραφίες, όπως όταν ήμασταν πιτσιρίκια. Η Δανάη σε λίγο καιρό βέβαια παντρεύεται, και να πω και την αλήθεια μου, δεν μου λείπει καθόλου, μια χαρά ευτυχισμένοι είμαστε χώρια, αλλά είναι αυτή η αίσθηση ανεμελιάς του να είσαι 20-21, φοιτητής, και διακοπές με κάποιον που αγαπάς. Αυτό είναι που μου λείπει..Γύρισα από Χανιά χθες, το μπάνιο μου είναι γεμάτο με αντιηλιακά και αλάτι του κρητικού πέλαγους, και ευελπιστώ να φύγω πάλι σύντομα για δωδεκάνησα. Τα Χανιά τελευταία γίνονται όλο και περισσότερο Μύκονος, και δεν εννοώ το gay κομμάτι της κατάστασης-δεν με αγγίζει τέτοιος ρατσισμός, έχω σπουδάσει στο Brighton for fuck's sake- αλλά εννοώ αυτό το εμπορικό, μας-βλέπουν-ότι-εχουμε-λεφτά-και-τους-βλέπουμε-και-μεις-από-το-κάμπριο-μας -ενώ-πάμε-να-πιούμε-σφηνάκια-και-να-δούμε-κώλους-και-ακριβά-γυαλιά-ηλίου-και-D&G βερμούδες. Καλό είναι κι αυτό δε λέω, αν αυτό ζητάς βέβαια, αλλά τα Χανιά έχουν τόσα άλλα πράγματα να προσφέρουν που ώρες-ώρες μελαγχολώ.

Κατά τα άλλα, οι φίλοι μου καταφτάνουν στην Αθήνα από όλες τις γωνιές της Ελλάδας για τη συναυλία των Depeche, σαν τους πιστούς προσκυνητές που διασχίζουν όλη την γη για να φτάσουν να προσευχηθούν στην Μέκκα. Χθες βράδυ έφτασε ο Μανόλης από Χανιά, σήμερα το πρωί ο Σπύρος απο Λήμνο. Ο Αντρέας δε θα έρθει λέει γιατί θέλει να δει ΑΕΚ - Μπενφίκα...Δεν το σχολίασα γιατί θα νομίζει ότι του τα χώνω επειδή είμαι γαύρος, αλλά να χάσεις τον Gahan για να δεις τον Μπούρμπο?? Είναι σαν να σου κάνουν τραπέζι στο Βαρούλκο κι εσύ να παίρνεις κρουασανάκι μόλτο από το περίπτερο και να μένεις σπίτι για να δεις άλτερ - σε μέρα που δεν έχει καν Μητσικώστα.

Θα'ναι και το αλεξάκι με τον κλι-κλι της απόψε, ελπίζω να μην τους κουτουλήσω, αλλά αν τύχει, θα'μαι κύριος, τέρμα οι κακίες και τα νεύρα, μια χαρά καλοκαίρι περνάω και περνάει, θενκ γιου βέρι ματς. Έχω πρήξει κι εγώ την Μαρία να έρθει, "δεν προλαβαίνω, δουλειές, γραφείο, τι ώρα θα πάτε" και τέτοια, θέλω να την χορέψω πάρα πολύ...Κοιτάω την φωτογραφία μας και το πόσο ευτυχισμένη φαίνεται και με κάνει να χαμογελάω.

Θα'ναι κι ο αδαμό με τον Σωτήρη, ελπίζω να'ναι και η Νίκη με την Μαρία να γελάσουμε, να παίζει και κανένα γουάκι-μπάγκι (αν και δεν ψοφάω κιόλας), να ξεκινήσει η συναυλία με κάποιο από τα παλιά τους και να ακούσω την ψυχή του κόσμου να ξυπνάει μέσα στα χωράφια. Να δω γκοθάδες και γκοθούδες και να χαμογελάσω με κατανόηση, τσιγάρα να αλλάζουν χέρια, κορίτσια να ρουφάνε μπουκάλια νερό και να χορεύουν, ζευγάρια να φιλιούνται στο "enjoy the silence", να ακούσω το "home" και να θυμηθώ την Τζο που το έβαζε στο τηλέφωνο και μου σιγοέκλαιγε, να κοιτάξω τον εαυτό μου στα μάτια και να μην ντραπώ για αυτό που έχω γίνει από όταν πρωτοάκουσα depeche...

- Τι μουσική ακούς?

2006-07-31T11:36:00.000+03:00

- Ό,τι δεν παίζει η τηλεόραση

try it- ipod shuffle (τι να πει κανείς, για το playlist της αλληνής..)

2006-07-27T10:34:00.000+03:00

Δοκιμάστε το: πατήστε το shuffle στο ipod σας, και γράψτε τα πρώτα 15 τραγούδια που θα παίξει. Τι λέει η λίστα που θα βγει για εσάς? Είναι αντιπροσωπευτική των μουσικών σας προτιμήσεων? ρωτήστε και φίλους σας.... Το concept το είδα στο spin χθες και έχει πολύ γέλιο... Θα σας δώσει πολλές ιδέες για νέες μουσικές, και κάτι για να συζητήσετε με άσχετα γκομινάκια στο μετρό. Εσείς βέβαια, θα ελπίζετε να σας αφήσουν μετά καμιά αγγελία " σε είδα" στην athensvoice, αυτές απλά θα νομίζουν ότι είστε ένας ψυχοπαθής μαλάκας!

Ορίστε και η δική μου playlist:

1) parting ways - pearl jam

2) downtown - neil young

3) found you - dodgy

4) memento mori - the streets

5) what did i ever give you? - the kaizer chiefs

6) i like to move in the night - eagles of death metal

7) 2046 Main Theme - Shigeru Umebayashi

8) come back to camden - morrissey

9) here comes the sun - nick cave ( i am sam O.S.T. )

10)move your hand - loonie smith

11)float on - modest mouse

12)i'd rather dance with you - kings of convenience

13)born slippy(nuxx)/right here right now - underworld/fatboy slim

14)walking the cow - tv on the radio

15)moon dreams - miles davis

CHAD VADER - ότι πιο αστείο εχω δει στο ιντερνετ εδώ και πολύ καιρό

2006-07-26T17:51:00.000+03:00

απίθανο ε?

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ-10

2006-07-17T21:24:00.000+03:00

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ, ΣΚΕΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, BUKKAKE-κάτι σαν το μεγκαλίσιους αλλα χωρίς τον τυφλοπόντικα! Ή αλλιώς, κάποια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση τις ημέρες που πέρασαν...

Ξεκινάμε?

1. Έχει περάσει τόσος καιρός από όταν κουρεύτηκα, και το μαλλί μου δε λέει να φτιάξει με τίποτα.. Από Πολύκαρπο, με κάνανε Κατσίκαρπο…

2. Πρέπει να κάνω δίαιτα.. Πήγα χθες παραλία και είχα πιο μεγάλα βυζιά από τις γκόμενες που μου άρεσαν...

3. Κατέβαινα δουλειά σήμερα και σφύριζα ένα τραγουδάκι που άκουγα στο i-pod..Πιο πολύς κόσμος κοίταζε εμένα παραξενεμένος, παρά το κορίτσι που είχε λιποθυμίσει από την πρέζα μπροστά στον Γρηγόρη, στην γωνία Πατησίων και Χαλκοκονδύλη.

4. Τα σκυλιά είναι φοβερή γκομενοπαγίδα, αλλά παίζει να σε κάνουν και ρεζίλι! Εκεί που έχω πάρει τσάρκα την Ίρμα της φίλης μου της Ιωάννας, και την πάω βόλτα στο Ναύπλιο, και μόλις μια κουκλίτσα μου’ χει πιάσει την κουβέντα –τι όμορφο σκυλάκι κλπ κλπ- αμολάει και η Ίρμα μια διάρροια στον πιο κεντρικό δρόμο της πόλης και με κάνει ξεφτίλα…

5. Κάτι πρέπει να κάνουν και με το μαύρο, να το νομιμοποιήσουν, να το μαζέψουν δε ξέρω κι εγώ τι… Πήγα στο πάρτυ της ανιψούλας μου(15 χρονών παρακαλώ) και το σπίτι μύριζε σαν καμαρίνι των Goin’ Through...

6. Αυτόν τον τύπο από την καινούρια διαφήμιση της «Αγελαδίτσας» που κουνάει και τα δαχτυλάκια του σε φάση αμερικάνικη και λέει για επιδόρπια και ζελατίνες, θέλω να τον κουρέψω γουλί, να του σπάσω τα δαχτυλάκια του, και να τον ταΐζω κάθε μέρα πρόβια γιαούρτια με την πέτσα μέχρι να σκάσει! ΦΑΕ ΜΩΡΗ ΧΑΜΟΥΡΑ! ΦΑΕ!

7. Και τώρα που είπα κούρεμα και σκάσει, ρε παιδιά έλεος δηλαδή πια, ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΚΟΥΡΕΨΕΙ ΤΟΝ ΚΟΤΣΙΡΑ!

8. Η ατάκα του Axl (από την ταινία «Μονομάχος») στην αρχή της συναυλίας των Guns:
«Οn my signal, UNLEASH HELL».
Έγραψε.

9. Ο Mike Skinner των The Streets είναι πράγματι ένας Άγγλος ποιητής των δρόμων, και πολύ σωστά τον παρομοιάζουν με τον Eminem, αν και πιστεύω ότι σε επίπεδο στίχων και παρατηρητικότητας, ο Skinner είναι ανώτερος. Ο τελευταίος δίσκος του, παρόλο που καταθάφτηκε από τα αγγλικά ΜΜΕ, απλά επιβεβαιώνει τα παραπάνω. Προσέξτε πόσο περιγραφικός είναι ο λόγος του, ακόμα και όταν περιγράφει την εξάρτηση του από την κόκα τώρα που έγινε διάσημος: στο τραγούδι pranging out, η λέξη που χρησιμοποιεί για την κόκα είναι prang. Το οποίο σημαίνει:
Prang:
(UK) A car crash without any casualties, typically minor; as in (US) fender-bender.
(από "http://en.wiktionary.org/wiki/prang")

Και αν αυτό δεν είναι ακριβέστατη περιγραφή της κόκας, τότε δεν ξέρω κι εγώ τι είναι…Βέβαια, αν πέσεις στην λούμπα της κόκας, η φάση από απλό ατύχημα γίνεται Μαλιακός, αλλά λέμε τώρα.. Μάλιστα στο ίδιο τραγούδι, παίρνει τον τίτλο από την μεγαλύτερη επιτυχία του ("Dry Your Eyes") και πετάει θρασύτατα:
“this time Ι’m drying my eyes, AND a fuckin’ nosebleed”.. ένα έχω να πω: fuck bono, give this young man a fucking nobel prize - and your money for drugs and prostitutes.

10. Και για το τέλος, κάτι ρομαντικό:

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΑ ΓΙΑ ΓΥΜΝΙΣΜΟ ΣΤΗ ΝΟΤΙΑ ΚΡΗΤΗ
ZHTEITAI: KONTH, MEΛAXΡINΗ ΚΑΙ ΚΑΤΣΑΡΗ, ΑΔΥΝΑΤΗ ΑΛΛΑ ΜΕ ΠΙΑΣΙΜΑΤΑ, ΚΟΥΛΤΟΥΡΙΑΡΑ ΦΟΙΤΗΤΡΙΑ 19-25 ΕΤΩΝ, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ ΓΥΜΝΙΣΜΟ ΣΤΗΝ ΝΟΤΙΑ ΚΡΗΤΗ 2 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ.ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΩ ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ,ΣΚΗΝΗ, ΕΝΤΟΜΟΑΠΩΘΗΤΙΚΑ Κ ΨΑΡΟΝΤΟΥΦΕΚΟ.ΜΟΝΟ ΣΟΒΑΡΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ.ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΠΟ-ΜΙΑ ΟΛΟΣΩΜΗ) Α-ΠΑ-ΡΑΙ-ΤΗ-ΤΕΣ!ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:κ.POLIKARPOS. ΑΥΣΤΗΡΑ ΕΚΤΟΣ ΩΡΕΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ.ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ (κι άμα πιάσει και αυτό, έχει ελπίδες μέχρι και ο Γιωργάκης να κυβερνήσει..)

this summer, do something memorable

2006-07-13T01:58:00.000+03:00

make history

dress to impress

meet new people

visit new and exotic places

fall in love

μαμά πετάω

2006-07-11T12:03:00.000+03:00

i like pleasure spiked with pain

and music is my aeroplane

χωρίς οίκτο

2006-07-10T12:42:00.000+03:00

Αναδημοσιεύω από την Ελευθεροτυπία του Σαββάτου (8-7-06):

"Νο mercy!
Οσα είπε η Μιλένα Αποστολάκη στον Γ. Ορφανό δεν μπορούσε (για πολλούς και διάφορους λόγους) να τα έλεγε ο Γιώργος Λιάνης. Ο Λιάνης είναι λυπησιάρης. Η Μιλένα είναι... no mercy!
Δρακ."

Αγαπητέ κύριε Δρακ. εγώ θα πρόσθετα ότι άλλο no mercy και άλλο νο, μερσί.
Ευχαριστώ.

HOUSTON

2006-07-07T19:39:00.000+03:00

YOU HAVE A PROBLEM

(photo: ehowa.com)

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΟΠ-10

2006-07-05T04:24:00.001+03:00

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ, ΣΚΕΨΕΙΣ, ΙΔΕΕΣ, BUKKAKE-κάτι σαν το μεγκαλίσιους αλλα χωρίς τον τυφλοπόντικα! Ή αλλιώς, κάποια πράγματα που μου έκαναν εντύπωση την εβδομάδα που πέρασε...

Ξεκινάμε?

Γραφίστριες! (Οι κοπτοραπτούδες των 00’s)

Γιατί όλοι λένε ότι ο Ρονάλντο είναι χοντρός, και δεν λένε για την Θρασκιά που έχει γίνει σαν πασπαλόχοιρος;

Κουρεύτηκα!(τώρα έχω το λουκ: Βικτωριανός οπιοφάγος meets χορεύτρια του VENUE meets κατσίκι)

Ο Bob Marley έχει να δώσει συνέντευξη 20 χρόνια: Ρε συ, αυτός είναι πιο τεμπέλης κι από τον Τζων Λέννον!

Η μόνη διαφήμιση που λειτουργεί και ως σλόγκαν για το φετινό καλοκαίρι:
ΟΤΕ – Η πιο σταθερή μου σχέση

Τελικά, το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζουν 11 εναντίον 11 και στο τέλος χάνουν οι Άγγλοι στα πέναλτυ.

Κάποιος να κουρέψει τον Κότσιρα! Αυτό το ΤΙΜΟΤΕΙ το ίσιο, του πρώην αριστερού σαραντάρη πολιτικού μηχανικού μου ’χει σπάσει τα νεύρα..

Εσείς το ξέρατε ότι ο χοντρός από τους Gnarls Barkley (αυτός που τραγουδάει ντε, ο Cee Lo) έχει γράψει και έχει κάνει παραγωγή στο Don’t Cha των Pussycat Dolls? Ούτε εγώ, χθες το διάβασα στο Q!

Τώρα σόρυ κιόλας που θα κάνω χιούμορ με το συγκεκριμένο θέμα, αλλά αυτούς τους ντετέκτιβ που ψάχνουν τον Άλεξ, τους έχετε δει; Ειδικά ο ένας, όχι με το μουστάκι, ο άλλος, η αλκοολόφατσα, δε μου εμπνέει καμία εμπιστοσύνη. Ο τύπος δε μπορεί να βρει βυζιά σε στριπτιζάδικο, όχι να εξιχνιάσει και φόνο…

Μωρό μου μου λείπεις όπως τα ντουζ πουά από την Βίσση…

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΓΙΓΑΝΤΩΝ part2

2006-07-04T22:33:00.000+03:00

οχτακόσα κιλά πάνελ

Φοβού

2006-07-04T21:37:00.000+03:00

Πέρισυ το καλοκαίρι, είχα ένα ατύχημα - σχετικά σοβαρό αν και οι ζημιές ήταν μόνο υλικές δεν είχαμε θύματα κλπ κλπ- στην κάθοδο της Κηφισίας στο ύψος του Γηροκομείου, λίγο πριν την Πανόρμου, και κάτω από την γέφυρα. Από τότε, όποτε περνάω κάτω από την συγκεκριμένη γέφυρα με πιάνει ένα σφίξιμο, ταχυπαλμίες, γενικότερα μπακακάο, και όποτε είμαι συνοδηγός σε αμάξι φίλου, συνήθως προειδοποιώ από πριν και αυτός κόβει ταχύτητα και περνάει προσεκτικά.

Εδώ κάπου χαλάει το κλίμα κατανόησης και αλληλεγγύης ο φίλος μου ο Πάνος... Δε θα αναλύσω την περίπτωση "Πάνος" γιατί αυτό θα'ταν απλώς αδύνατον αφού το παιδί είναι πιο τζαζ κι από την Έλα Φιτζέραλντ, απλά θα πω τα εξής: Είναι ο μόνος που δεν κόβει ταχύτητα όποτε περναμε από εκεί. Επίσης, όχι μόνο δεν κόβει, αλλά αυξάνει κιόλας.

Στην αρχή νόμιζα ότι δεν θα'χε καταλάβει πού ακριβώς έγινε το ατύχημα, οπότε του το επαναλάμβανα ξεκάθαρα κάθε φορά που περνάγαμε από την γέφυρα. Τίποτα. Μίκαελ Σουμάχερ. Προχθές, αφού πέρασε από το ίδιο σημείο πλακωμένος, και αφού έκανε και ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια που είχε κάνει και το δικό μου αυτοκίνητο πέρισυ (δηλαδή: τέρμα αριστερό ρεύμα-σφήνα στο δεξιό ρεύμα-καπάκι σφήνα στο αριστερό ρεύμα) πριν τρακάρουμε, δεν άντεξα και άρχισα να του φωνάζω μέσα στο αμάξι:

-Καλά ρε μαλάκα, ηλίθιος είσαι? Πόσες φορές σου έχω πει να προσέχεις όταν περνάμε από εδώ?

Μου έριξε ένα βαριεστημένο, μαγκιόρικο (έχει μεγαλώσει Ηλιούπολη) και πλάγιο βλέμμα και μου είπε:

-Επίτηδες το κάνω. Μου τα'χεις πρήξει κάθε φορά "φοβάμαι και φοβάμαι". Πρέπει να ξεπεράσεις τους φόβους σου. Τέλος.

Το σκέφτηκα για 50 μέτρα και μετά του είπα αγανακτισμένος:

-Ε άμα είναι έτσι βρε μαλάκα, την επόμενη φορά να το σηκώσεις στις 2 ρόδες, να το γεμίσουμε κατσαρίδες, φώτο όλων των πρώην μου και ψεύτικα εξώφυλλα DERBY: ΝΤΑΜΠΛΟΥΧΟΣ Ο ΠΑΟ, να'χεις στο φουλ Κότσιρα να παίζει και παντού σημαιάκια του ΠΑΣΟΚ! Να τα ξεπεράσω και όλα μαζί να μην ψάχνομαι και κάθε χειμώνα...

they think it's all over..it is now

2006-07-03T13:37:00.000+03:00

Hold up Hold on

Don't be scared

You'll never change what's been and gone

May your smile (may your smile)

Shine on (shine on)

Don't be scared (don't be scared)

Your destiny may keep you warm

Cos all of the stars

Are fading away

Just try not to worry

You'll see them some day

Take what you need

And be on your way

And stop crying your heart out

Get up (get up)

Come on (come on)

Why're you scared? (I'm not scared)

You'll never change

What's been and gone

Cos all of the stars

Are fading away

Just try not to worry

You'll see them some day

Take what you need

And be on your way

And stop crying your heart out

lyrics by Noel Gallagher

(photo: News Of The World online edition)

Ο Λευτέρης και ο Ντιέγκο

2006-06-30T12:53:00.000+03:00

Λόγω της καλοκαιρινής ραστώνης, σήμερα δεν θα ασχοληθώ με τα δικά μου, αλλα θα κάνω copy-paste (ως γνωστόν, τα αγαθά copies κτώνται -που λέει και ο protnet στο www.vamvax.net ) ένα κομμάτι που διάβασα στη χθεσινή Ελευθεροτυπία, σε μία από τις ελάχιστες στήλες που αγαπώ ακόμα στην συγκεκριμένη εφημερίδα, η οποία είναι και η μόνη πλέον-μαζί με το Ποντίκι- που αγοράζω σχεδόν συστηματικα.

Αφορά το χρονογράφημα του Λευτέρη Παπαδόπουλου στα Νέα, τα οποία ευτυχώς ή δυστυχώς δεν έχω αγοράσει ποτέ, (εγώ λέω ευτυχώς, ο πασόκος ο φίλος μου ο Παναγιώτης προφανώς διαφωνεί), και την συγκεκριμένη μέρα, αυτός ο μεγάλος, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, σχολιάζει για έναν άλλο μεγάλο:

«Ο Μαραντόνα -τον είδα στη Βοστώνη, στον αγώνα της Εθνικής μας με την Αργεντινή, να μας πετάει ένα γκολ για πλάκα από 30 μέτρα- μέσα στην πλέμπα, στα ναρκωτικά (πολύ κακό), στην αλητεία, με τον Φιντέλ, με τον Τσε τατουάζ, με εφτά ντρίμπλες και γκολ, με άλλο γκολ που έβαλε "το χέρι του Θεού", με τους Ναπολιτάνους να γράφουν στους τοίχους των νεκροταφείων, απευθυνόμενοι στους νεκρούς: "Δεν ξέρετε τι χάνετε που δεν βλέπετε Μαραντόνα". Πώς να το κάνουμε; Είναι δέκα Δομάζοι μαζί, δέκα Σιδέρηδες, Νεστορίδηδες και Παπαϊωάννου, Λουκανίδηδες και ό,τι άλλο πεις!Γεια σου, ρε μεγάλε, Ντιέγκο Αρμάνδο!».